The Strangers: Prey at Night (2018)

Waarom. Het is niet eens dat The Strangers 2 een slechte film is, want dat is het absoluut niet. Maar waarom net van The Strangers een tweede deel moest komen is me nog steeds niet duidelijk. Het origineel was goed en een beperkte hit, maar de opzet is zo generiek dat het even makkelijk een nieuwe film had kunnen zijn. Wat andere maskertjes en niemand had aan de originele The Strangers gedacht. 't Is natuurlijk wel zo dat Bryan Bertino (regisseur van de eerste) meegeschreven heeft aan dit tweede deel. Het zou me ook niet verbazen moest hij deze film al langer willen maken hebben, er zal wel wat tussengekomen zijn. Het lijkt me dat zijn invloed ook wel iets groter is geweest dan enkel het scenario, ofwel is Roberts een redelijk goede copycat. Kijkende naar zijn eerdere films is het een beetje raar dat hij nu met een film als deze komt. Als er dan toch iets is wat deze film kenmerkt, is het nogal de droge vorm van horror. Het is niet eens zo bruut of goor, maar het komt wel aan, net omdat het zo droog gebracht wordt. Veel aandacht voor sfeer, weinig jump scares en een hoop mood shots. En wanneer er gemoord wordt, voelt het steeds pijnlijk aan. Acteerwerk is oké maar niet extreem bijzonder. Visueel is het goed, beetje afgebleekt look maar wel erg sfeervol in beeld gebracht, vooral qua editing dan. Ook de soundtrack wordt sterk ingezet. Op zich heb ik een hekel aan de 80s soundtracks, maar hier wordt het met enige ironie gebruikt. Deed me wat denken aan de soundtrack van Battle Royale. Blije liedjes onder redelijk lugubere beelden. Weinig verwachtingen vooraf, achteraf is het nog steeds niet echt duidelijk wat de meerwaarde is van het vervolg tov het origineel, maar als film zelf is het gewoon een érg solide horrorfilm. 3.5*

Niks nieuws onder de zon, maar wel erg sterk uitgevoerd. Qua opzet een erg simpele slasher, maar de film brengt een zekere geloofwaardige hardheid met zich mee waardoor het qua toon soms meer aan een Eden Lake doet denken. De moordscenes worden erg sec gebracht zonder al teveel toeters en bellen, de killers zijn meedogenloos (en motivatieloos) en het sfeertje lekker luguber. Wat visueel leuke scenes ook, zoals de zwembadmoord. Wel weer een paar van die typische flauwe momentjes (broer durft killer maar niet neer te schieten), maar voor de rest een slasher die gewoon doet wat het moet doen. Iets wat je gek genoeg niet al te vaak ziet. 3,5*.

Ook herzien. Keek op een avond gewoon de hele reeks nog een keer om de films wat beter voor de geest te halen. Waarbij het eerste deel bleef haken op dezelfde onvoldoende, werkte deze voldoende zich omhoog naar een betere voldoende. Johannes Roberts stuurt dit tweede deel een compleet andere richting op dan het eerste deel. En dat is maar goed ook, want ik vond de eerste film maar een spanningsloos geheel. Dit deel lijkt in het begin dezelfde richting op te gaan, maar ontpopt zich na ongeveer 20 minuten tot een op en top slasher. Een slasher die net genoeg subtiele tintjes meekrijgt van regisseur Roberts, die met dit tweede deel een erg knappe balans weet te vinden tussen basisslasher en subtiel gezinsdrama, en dat ook nog in korte tijd met een flinterdun verhaal. Het helpt ook ontzettend dat de film over een cast beschikt die genoeg acteertalent heeft. Pullman en Madison vormen twee intrigerende personages met een uitstekende chemie. Ik vond ze zelfs beter werken in vergelijking met de personages die juist iconisch moeten zijn, namelijk het trio. Echter vond ik deze net als in het vorige deel verschijningen die maar zelden eng weten te zijn. Visueel een geslaagde verwijzing naar de 80s, maar dan in een modern jasje gehesen. De scene in het zwembad is magistraal opgenomen. Roberts bewijst zich met deze film te hebben geëvolueerd van goedkope SyFy-regisseur naar een bekwam horrorregisseur. Deze film kent ook sterke editing met het geluid en goed camerawerk, waardoor de simpele inhoud naar hoog niveau wordt getild. Verder ontzettend leuk dat de griezels worden afgemaakt en dat de moeder ook opvallend vroeg sterft. Hoge carnage zal je binnen deze film trouwens niet vinden. Ik vond het wel jammer dat de film wat terughoudend is op het gebied van gore. Verder een stilistische slasher die leuk in elkaar is gestoken. Heerlijk geregisseerd door Roberts. Ik kijk uit naar zijn nieuwe film, al betwijfel ik of die op deze film gaat lijken.