Kiss of Death (1947)

Goede maar niet denderende film noir, met enkele stevige en gevatte scènes en behoorlijke acts. Toch merkwaardig in dergelijke misdaadfilms uit die tijd dat een boosdoener eerder als een slachtoffer van de maatschappij wordt voorgesteld. Eénmaal, hoe onschuldig ook, in het circuit beland en met een strafregister opgezadeld, is het nagenoeg onmogelijk opnieuw in de normale samenleving (aanzien, werk...) te worden opgenomen en blijft er maar één uitweg...

Goeie film waarin een crimineel na een juwelenroof voor de zoveelste keer de bak in draait. Alhoewel weinig nieuws onder de zon, een prima plot voor een film-noir als deze. Victor Mature doet het goed in de hoofdrol, maar het is vooral Richard Widmark die opvalt in zijn maniakele debuutrol. Een kleine 3.5 sterren.

Een New York-noir ditmaal. En het begint in het Chryslergebouw, dus meteen een herkenbaar gebouw. Zelfs de gevangenisscenes zijn gewoon gefilmd in Sing Sing nota bene. Eentje met een stevige dramatische onderlaag, vergelijkbaar met Clash By Night deze maand. Niet al te subtiel misschien met de zelfopoffering op het einde en Christelijke symboliek in de namen van de karakters. En met een vrouwelijke voice over, dat hoor je ook zelden. Ik vond Mature erg goed en gemakkelijk in staat de fiilm te dragen. Dat Widmark nare mensen kan spelen wist ik al, maar hier begon dat. Vorig jaar zag ik ook een Hathaway die me licht tegenviel. Deze was toch wel erg fijn. Met fraaie, enigszins lange goed opgebouwde scenes.