Tusk (2014)

Flauw. Het is weer eens wat anders, dat moet ik Smith nageven. Ook niet geheel zonder sfeer, zo in dat kaarsverlichte landhuis met walrus-anatomische tekeningen en Parks’ bedwelmende verhalen. Maar ook een beetje zonder pointe of echte bite. Sprookje, bizar en over the top zijn termen die je veel terugleest hier. Het eerste snap ik, want het is natuurlijk een extreem buitenrealistisch gegeven, al zou ik het niet gelijk sprookjesachtig noemen. Bizar wel, ook al ben ik niet echt onder de indruk van wat Smith ermee doet. Hij gaat er in ieder geval niet mee over the top. Het ridicule gegeven krijgt niet echt gevolg, als Howe zijn nagenoeg volbrachte missie met zijn eigen leven bekoopt. Al die moeite (Wallace was niet zijn eerste poging) om een paar dagen met een omgebouwde Wallace te zwemmen? Was hij niet op zoek naar walrusvriendschap? Zowel qua humor als qua horror had het nog véél absurder kunnen en moeten uitpakken. Smith dwaalt ook veel te veel af met het zijplotje en Depps karakter. De humor stond me vanaf de de eerste minuut al wat tegen (ook Smiths short uit Holidays nog vers in het geheugen), maar vanaf Mr. Tusk leek het weer even interessant te worden. Maar de absurditeit blijft wat repetitief rond hetzelfde plaatje hangen en de horror schakelt nooit door naar een versnelling die het genrelabel rechtvaardigt. Teleurstellend. Misschien dat Depp dat ook al vermoedde en daarom ongecrediteerd blijft. 2*

Tusk is een typische film waarbij je liefhebbers kan verwachten maar ook kijkers die het helemaal niets vonden. Ik vond het echter een geweldige film. Heerlijk goed uitgewerkt maf verhaal met goed acteerwerk en idem sfeertje. Heb er kostelijk van genoten. Wat een verhaal je moet er maar op komen.

Redelijk. Film die met een geweldig uitgangspunt komt, en ook wel de potentie bevat om dit op een goed einde te doen laten belanden, maar helaas een verkeerde keuze voor komedie erbij plaatst. Zo lijkt het alsof er 2 films gemengd zijn. Maar Smith is dan ook eigenlijk vooral een komedieregisseur. Je hebt dan ook al snel je twijfels hoe een film zoals Tusk dan ook gaat uitpakken onder de regie van een pro-Amerikaanse komedieregisseur. Zo dus, en dat is niet perse goed. Nu heb je dus een choquerende, bizarre en verontrustende film gemengd met domme en irritante humor. Zeker het eerste gedeelte van de film heeft hier last van. Het is net wat te overdreven en irritant allemaal. Vooral Long. Voor de rest is de horror dan wel weer goed. Een lekker bizar idee dat goed is uitgewerkt. Het is dan vervolgens weer jammer dat niet de gehele focus hier op wordt gelegd, maar eenmaal het interessant begint te worden, verwisselt de film de focus op Long voor de focus op het duo Osment en Rodriguez. Bovendien komt Depp opdraven in een aparte en gedurfde, maar misplaatste rol. Nu heb je een domme komedie en een sterke horrorfilm in 1. En hier werkt dat overduidelijk niet al te best, het is vooral een irritante bende en neemt bovendien ook een beetje het echt verontrustende weer uit de film. Niet slecht, maar Smith had echt een keuze moeten maken tussen 2 genres. En legt dan ook vervolgens de focus op de verkeerde kant, de minder boeiende kant. Gemiste kans, want het was echt een heel erg leuk idee.