Opinions

het is apart dat in Buried de meeste spanning niet gegenereerd wordt door het feit dat Ryan Reynolds zich in een kist bevindt. Weliswaar wordt je zenuwachtig van het gegeven, maar ik vind helaas dat Reynolds niet heel erg sterk zijn angst weet over te brengen. De eerste paar minuten maakt de film louter gebruik van absolute donkerte en veel gehijg en geschreeuw. Dat gaat na een tijdje vervelen.

De spanning en de kracht van de film zit hem in de dialogen en de algemene hulpeloosheid, die je doen beseffen hoe weinig je op mensen aankunt. Deze slechte karaktereigenschappen van mensen staan centraal in deze film en Reynolds weet gelukkig vaak met cynisme zijn positie te verduidelijken. Hierin wordt de film interessant, maar het gros van de dialogen zijn helaas niet heel erg boeiend. Daardoor wordt de film niet zo indrukwekkend als bijvoorbeeld the Mist, waarin de aard van de mensheid ook meer angst bracht, dan de monsters.

Over The Mist gesproken, Buried tracht met zijn einde dezelfde impact te hebben, maar ook dat komt niet helemaal goed uit de verf. Dat komt omdat de film nogal abrupt veranderd van verschillende soorten scenes waarin verschillende soorten emoties worden verlangd. Daardoor wordt de film richting het einde toe slordig en dat doet af aan kracht.

Uiteindelijk is Buried een film met een aantal hele sterke dialogen vooral de scene waarin Reynolds praat met de baas van zijn bedrijf en erachter komt dat hij ontslagen is. Helaas wordt dat te veel afgewisseld met zwakke scenes en oninteressante sequenties. En dat is jammer, want het concept nodigt uit tot een hele sterke film.

paranormal activity 2 slaagt erin het geweldige horror-concept op vrijwel precies dezelfde manier toe te passen als in deel 1 en voegt daar een aantal verhalende elementen aan toe die ook van deel 2 een horror-ervaring maken van zeer hoog niveau.

De film begint nogal stroefjes en daarmee doel ik niet op het heel lineaire proces van spanningsopbouw, maar meer op de ietwat flauwe motivaties om het verhaal op gang te krijgen. In plaats van dat de 'nachten' een diegetische functie hebben zoals in deel 1, hebben ze in het begin alleen een filmische functie, die je als kijker meteen begrijpt, omdat je het concept snapt. Waar de personages in deel 1 namelijk die camera daar neerzetten met het doel de nachten te registreren, zijn de nachten in deel 2 slechts onderdeel van een 'surveillance motivatie'. Naar mijn idee wordt de afstand tussen de personages en het publiek daarmee groter; in deel 1 keek je namelijk met de personages mee door de camera's, terwijl we in deel 2 toch wat meer een voyeur zijn.

Echter, zodra de eerste spanningen beginnen op te brokkelen begint de film steeds meer structuur en inhoud te krijgen. De technieken die gebruikt worden zijn identiek aan deel 1 en er worden nog wat andere horrorelementen toegevoegd aan het geheel, maar het concept van 'iets wat je niet kunt zien' in een heel herkenbare en onschuldige situatie werkt zo ongelooflijk goed, dat het helemaal niet erg dat het verfrissende er een beetje af is. Doordat de cameraposities vaststaan ben je als kijker constant aan het opletten voor veranderende objecten en bovennatuurlijke elementen dat je helemaal de film in wordt gezogen. Schrikeffecten, die in deze film een stuk meer zitten dan in deel 1, komen daardoor vrij hard aan en hebben een lekkere impact.

Een ander punt wat veranderd is, is dat de kijker in het tweede gedeelte van de film veel minder rust krijgt te verduren dan in deel 1, omdat ook 's middags er altijd een soort van spanning heerst. Toen op klaarlichte dag, die keukenkastjes plots opensprongen, sprong ik echt letterlijk mijn stoel uit van de schrik. Hierbij moet wel gezegd worden dat ik nogal overgevoelig ben voor schrikmomenten.

Het grootste ogenschijnlijke pluspunt is de variatie, die meer vormen van bedreiging en spanning meebrengt. Echter, er zijn een aantal scenes die heel slordig en zonder goede afwerking in beeld komen. En ook de hele integratie met de tijdslijn uit de vorige film, verloopt niet echt fijntjes. Dat zijn jammerlijke elementen, waardoor de film helaas niet het niveau van deel 1 haalt. Die vond ik qua afwerking vrijwel perfect. Wat overblijft is echter een geweldige horror-ervaring die zeer geschikt is om met vrienden 's nachts te kijken (vermijd alsjeblieft die bioscopen, met die puberale kutkinderen (weliswaar leeftijdsgenoten, maar ik acht mezelf wat volwassener:P) die hun mond niet kunnen houden)....... daar gaat mijn goede nachtrust....