Opinions

Agneepath... Mukul Anand heeft goed gekeken naar Scarface. De helikopter en restaurant scene's komen hier in voor. Ook heeft Amitabh zijn stem net als Pacino wat aangepast. Het verhaal heeft wat overeenkomsten maar is toch stukken anders.

Het verhaal is een beetje een typische wraak verhaal. Ook vind ik dat er teveel standaard momenten in komen, zoals die ontvoering scene's. En daarnaast irriteerde ik me aan de rol van Mithun. Ik vond ook dat hij veel te veel screen time kreeg en zijn relatie die hij later krijgt met Amitabh's zus was verre van interessant. Het einde is erg vet, maar alleen mogelijk in films.

Maar dit is naar mijn mening Amitabh op zijn best. Hij speelt hier fantastisch. Erg stoer en vet als de angry young man gangster zoals hij in de jaren '70 speelde. Vooral hij zijn teksten opzegt is zo vet! Echt genieten! Daarnaast heeft deze film samen met "Deewaar" de beste 'dialogue' uit India. Ook is Danny erg stoer in de film, maar het is toch echt Amitabh die deze film draagt.

Helaas heeft de film wat mindere kanten, maar god wat is Amitabh stoer in deze film met een aantal erg erg erg stoere en vette scene's.

4*

Tegengevallen.

Niet dat ie heel slecht is, maar ik had echt een meesterwerk verwacht a la Black. Iedereen speelt fantastisch, maar mist ergens toch wel diepte.

De overgang van het heden naar het verleden (flashbacks) kon naar mening toch stukken beter. Ook vond ik dat de film veel te kort duurde. Hier had makkelijk een uurtje bij gekund. Naar mening werd er namelijk niet genoeg aandacht besteed aan bijv. de film die ze aan het maken waren (die trouwens ook een erg interessante verhaal had) en ook niet aan Harry. Hoewel het een erg intrigerend personage is kom je er jammer genoeg toch niet veel over te weten. Dat geldt ook voor andere personages. Ze hebben een zekere diepte, maar toch blijft het ergens oppervlakkig. Dat is zeer jammer. Ik had Harry simpelweg vaker willen zien. Ook miste ik een beetje score, dat was op sommige momenten wel passend geweest. Ik wilde zoveel meer weten dan ze vertelden. Shabnam krijgt bijv. een boek van Harry, maar ze laten niet in de flashbacks zien hoe ze eraan komt. Dat soort kleine dingen worden jammer genoeg weggelaten.

Toch kon ik genieten van elk moment. Dat komt door de fijne sfeer die de film had en het geweldige acteren (AMITABH FOR PRESIDENT!!) van iedereen. Je blijft je de hele film lang afvragen wat er nou gebeurd is met Harry. Het is mooi gefilmd en ziet er goed uit.

Ik geef hier 4*, maar dit had makkelijk 4,5* kunnen worden, of misschien wel 5*.

No-nonse movie, met geweldig acteerwerk, maar toch net wat te kort en oppervlakkig.

De scene waarin Amitabh aan Arjun (die 't ook erg goed deed) zijn talent laat zien gaf mij echt kippe(n)vel! Naar mijn mening komt er geen enkele acteur in de buurt van Amitabh Bachchan en hier laat hij zien waarom.

Pakeezah took nearly 14 years to shoot because of change in relationship between Meena Kumari and the director from warm to worse and then back to compromise one. Meena Kumari and Kamal Amrohi were married when Pakeezah was first conceived.

Due to a variety of different factors, Meena Kumari and Kamal Amrohi parted ways and the film remained incomplete. It was only when Nargis and Sunil dutt saw the rushes of the film that they convinced Meena Kumari to complete it.

The heroine of the movie, Meena Kumari, gave probably the best performance of her career. When initially released in February 1972 the film opened to a lukewarm response and was supposed to be a flop. However after Meena Kumari's untimely death a month later, Pakeezah became a cult classic. - Wiki

En het resultaat mag er wezen!

Van Kamal Amrohi heb ik alleen Razia Sultan gezien, maar daar vond ik weinig aan. Pakeezah daarentegen is een meesterwerk.

De film begint met de relatie tussen Nargis en Shahabuddin. Ze zijn getrouwd, maar de familie van Shaha keurt het af. Nargis vertrekt en woont op een kerkhof waar ze een dochter krijgt (van Shaha). De zus van Nargis, die ook een courtisane is, komt achter het bestaan van haar nicht en neemt haar onder haar hoede. Voordat Nargis stierf schreef ze een brief namens Shaha, maar die krijgt hij pas na 18 jaar bij toeval. De spullen die Nargis achterliet op het kerkhof worden verkocht en haar brief is in een boek terrecht gekomen. De koper van het boek brengt de brief naar Shaha en hij gaat opzoek naar zijn dochter. Die vindt hij, maar de tante van Shahibjaan weet te ontsnappen met een list. Tijdens het ontsnappen in een trein val Shahibjaan in slaap en komt er een man in haar cabine, Salim Khan (Raaj Kumar). Hij ziet de voeten van Shahibjaan en laat een brief achter. Als Shahibjaan wakker wordt vindt ze de brief en de gedachte van die vreemde nemen controle over haar...

Mooi verhaal dat vooral erg goed is uitgewerkt. De film neemt zijn tijd en alles wordt prachtig (!!) in beeld gebracht. Het wordt geweldig opgebouwd en de ontmoeting tussen Shahibjaan en Salim komt niet opeens. Aan alles wordt gedacht. Wat ik het mooist vond waren de shots van de 'hoeren huizen'. En met dat muziek erbij is het helemaal af!

Ook vind ik dat de score van de film prachtig is. De liedjes in de film ook, met name Chalte Chalte. Ik herinner me nog dat mijn moeder me vertelde dat in de film Meena Kumari op echt glas danst. Ik wachtte op die scene en die kwam op het eind, maar of dat echt zo is weet ik niet.

Raaj Kumar is ook 1 van mijn favoriete acteurs. De man heeft iets speciaals.. Zijn manier van praten vooral vind ik geweldig. Hij heeft enorm veel charme.

De film heeft wel 2 minpunten.. Zo vind ik Meena Kumari helemaal niet zo geweldig goed acteren zoals velen zeggen. Op momenten is het erg overdreven, maar haar stem past perfect bij haar personage. Naar mijn mening zou Rekha hier meer dan PERFECT bij passen. Haar rollen in "Muqaddar Ka Sikandar" en "Umrao Jaan" laten wel zien waarom. Ik weet niet of je dit een compliment kunt noemen, maar ze is erg overtuigend als een prostituee .
Daarnaast het einde... dat gebeurd veel te snel, daar moest tijd voor worden genomen zoals in de rest van film. En dat vind ik vrij jammer.

Als het einde minder is in een film dan heeft dat soms grote nadelige gevolgen, zoals ik Khal Nayak. Dit zorgt ervoor dat ik het geen volle 4,5* kan geven, meer een 4,40*.

Prachtige film, met geweldige muziek en heel mooi gefilmd! 4,5*

Ik was bekend me de liedjes van de film, de meeste gezongen door Rafi saab. En ik, iemand die toch wel zeker tegen de 2000 Bolly films heeft gezien, kan zonder enige twijfel zeggen dat deze film de beste liedjes van Indian cinema heeft. Niet zo moeilijk hoor met al die liedjes waarin uit het niets 200 man opduiken en beginnen te dansen als debielen.. Maar hier klopt niks van! Dat was een trend in eind jaren 80 en 90, daarvoor gebeurde dat niet. Dit waren de tijden dat muzikale genieën als S.D. Burman en waar Rafi, Mukesh, Kishore, Mannay, Hemant Kumar en nog velen rond liepen. Die liedjes, daar kom ik later nog op terug..

Het verhaal gaat over de Vijay, een dichter, een mislukkeling. Terwijl iedereen geniet van hun eigen leven, ziet Vijay de mindere mooie kant van het leven. En het gevoel dat de wereld, de mensen, het systeem, relaties allemaal niks waard zijn wordt steeds sterker en sterker. Hij wordt geholpen door degene die als vuil worden gezien, een prositiuee. De film is een satire die de wereld, de maatschappij belachelijk maakt op een poetische manier.

Guru Dutt levert uitstekend werk, als acteur en regisseur. Zijn lichaamstaal, zijn gezichtsuitdrukking en de emotie die hij overbrengt in zijn stem zijn formidabel. Als kijker begin je de wereld te zien door de ogen van Vijay, mede doordat hij zo sterk is neergezet door Guru Dutt. Alle andere acteurs leveren goed werk, maar het gaat om Dutt, en die doet dat ook het best. Erg leuk om Johnny Walker te zien trouwens, een man die me altijd aan het lachen kan krijgen en 1 van de eerste films van Waheeda.

Om terug te komen op de liedjes... Geschreven door Sahir Ludhianvi, een bekende dichter die schrijft in het Urdu, de taal van de dichters. Samen met..een andere dichter op wiens naam ik niet kan komen momenteel.. brachten ze Urdu literatuur tot leven in Bollywood. Vandaar ook dat de teksten van vroeger veel poëtischer waren en naar mijn mening ook mooier. Ik wilde wat speciaal aandacht geven aan Jine Naaz Heh Hind Par.. Dit is een nummer met de situatie van die prostitueeën (?) en de wijken waarin ze wonen. Er was een man die rond deze tijd zei: Hume naaz heh Hind par (ik ben trots op India). Dat nummer vraagt waar de mensen zijn.. Tijdens de film heb ik 1 keer natte ogen gekregen en dat was tijdens dit nummer. Vijay is bij een prostituee en .. ach je moet de film gewoon zien. Naar mijn mening zeker 1 van de mooiste films ooit.

4,5*! Trouwens... "De dichter voelt zich gedwongen om net te doen alsof hij een goede vriend van de zwerver was." deze zin klopt niet.