Compleet saaie personages, ongrappig en geen enkele klant of werknemer waar ik wou dat ze slaagden of hun problemen overwinnen, een doorsnee vtm filmke dat nergens interessant eindigt. Voor een film die brasserie romantiek heette kwam ik niet echt in een romantische mood, een kerel. Met psychologische problemen, een scheidend koppel dat nergens interessants eindigt, een aandacht wijf dat haar eigen van kant wil maken met vergiftigde pralines op restaurant??? En dat hele oude liefkes verhaal en de drama erachter was allemaal weer zwaar geforceerd... En ik ben echt in axel daeseleire aan het twijfelen of die nog wel kan acteren want hij speeld altijd maar altijd zichzelf.