Opinions

WOW !

Nee, niet 'World of Warcraft', maar de perfecte omschrijving van deze film in 3 letters. 2012 kent geen gelijke in dit genre, tenminste niet op het gebied van special effects. 3 Uur een reeks van aanslagen op je zintuigen, en mede daarom is het vreemd genoeg dat achteraf blijkt de bioscoopzaal toch nog intact is. Voor dit soort films bouwt men bioscopen! Het stemt me daarom ook treurig,wetende dat er straks mensen zijn die de ondergang van de aarde gaan aanschouwen op een tv van 37 cm zonder dolby...........

Voor de release van 2012 en Transformers 2 heb ik een stuk geschreven over de onderlinge strijd tussen Michael Bay en Roland Emmerich. Over wie van deze 2 heren hebben verzekeraars de grootste nachtmerries? Hoewel ik een fan ben van Michael Bay, moet ik toch objectief wezen en Roland als winnaar kiezen. Hij weet zoveel overtuigende chaos en vernietiging in deze film te gooien, dat je uiteindelijk snakt naar het einde. Dat is namelijk ook één van grootste minpunten in 2012, de lange speelduur. Enkele overbodige subplots en nutteloze scenes uit de film knippen was 2012 alleen maar ten goede gekomen. Eerlijk; wie zit er nu te wachten op een emotioneel telefoongesprek tussen een kleindochter aan de ene zijde, en een grootvader aan de andere zijde '' laatstgenoemde die tevens een vriend is van vader van een van de hoofdpersonen ''. Nutteloos en tijdrovend!

Maar bovenstaande was wel te verwachten natuurlijk. In Godzilla en Independence day was het niet anders, het doelloze zoetsappige gezever tussendoor hoort gewoon bij Emmerich. En aangezien ik me er nu van tevoren ook op heb voorbereid, valt het uiteindelijk wel mee. John Cusack viel gelukkig ook mee . De man met de uitstraling van een verkeersbord wist me eens positief te verrassen. Dat tevens ook hij met de nodige gezinsproblemen de vernietiging in werd gestuurd is geen minpunt. Het versterkt mijn sympathie voor hem namelijk, iets wat misschien van secundair belang is in deze film, maar toch belangrijk. Niemand zit namelijk te wachten op een emotieloze eenheidsworst die zich van iedere benarde situatie meester maakt.

De overige cast was ook prima en gevarieerd. Het lieve en leuke gezinnetje van de gefaalde auteur, de humoristische hippie in de bossen en uiteraard ook het groepje Russen '' al was die dikke een verhaal apart ''. Danny Glover als president was niet zo'n succes. Het gezeur met z'n dochter schaar ik onder ' nutteloze subplots'; het voegde zo weinig toe.

Toen uiteindelijk de wereld tot rust kwam, de arks de laatste dreiging overwonnen hadden en ik m'n schoenen aantrok kon ik gaan denken over een gepast cijfer voor 2012.

Mijn mening; ik kwam naar de bioscoop voor spektakel! En dat kreeg ik. Wil ik een film met een goed verhaal zien dan kies ik er wel eentje uit waar Roland Emmerich niet aan het roer staat

4*

The Dark Knight:

Had de hoop dat deze film inderdaad zo ongelooflijk goed zou zijn als dat iedereen aan het roepen was. Maar met deze film is het niet anders als met al die andere films waar je hoge verwachtingen voor hebt : hij valt uiteindelijk zwaar tegen en dat is zuur.

Al die maanden gewacht, lekker gemaakt met trailers en goede recensies. Zelfs de meeste critici zwegen, en op deze site was het niet anders. De mensen hier waarvan je van tevoren verwacht dat ze deze film compleet de grond in boren sprongen het hoogst van allemaal in de lucht van enthousiasme. Kon het zo zijn, was er weer een ware topfilm gemaakt in dit genre zoals er maar eens in zoveel jaren 1 voorbij komt ? Als ik afga op het gemiddelde hier en de reacties is dat een dikke Ja !

Spijtig genoeg moet ik mededelen dat ik die mening niet deel.

Daar waar Batman begins nog indruk op me maakte, en wat ik zelf beschouwde als wellicht de beste batman film ooit gemaakt is het diep triest dat deze film hem niet overtreft.

Na tevens zoveel gehoord en gelezen gehebben over Heath '' the Joker'' Ledger viel ook hij me tegen. Niet omdat hij slecht speelde, integendeel. Maar simpelweg omdat hij door alles en iedereen de hemel werd ingeprezen, zowel figuurlijk als uiteraard letterlijk helaas '' Rip''. Je kunt niet ontkennen dat hij een uitstekende prestatie levert, maar om er nou zo'n heisa over te maken is ook wat overdreven. Maar goed, het oscar commité zal hun taak wel doen en braaf het beeldje aan de ouders van die arme jongen geven. Misschien wel terrecht, kan er geen oordeel over doen.

Wat rest ons dan nog ?

Och jah, de vleermuis hemzelf : een keelpastille zou hem geen kwaad doen denk ik. En wat meer screentijd ook niet.

In Batman begins staat de geboorte van Batman centraal wat uiteindelijk dan ook resulteerde in meer screentijd voor Bale. Terwijl hier in Tdk zowel Eckhart, Ledger als Oldman ook behoorlijk wat toegeschoven krijgen. Misschien dat je dat kan compenseren door de lange speelduur, maar het komt het kijkplezier niet ten goede.

Maar uiteraard, de 3 namen van zojuist horen diepgang mee te krijgen, iets wat uiteraard veel tijd in beslag neemt.

Ik denk persoonlijk dat dit het gene is wat me het meeste tegenviel. Het is tevens ook de enige logische verklaring, aangezien ik verder me nergens echt aan gestoord heb. Zowel Caine als Freeman komen er weer zonder kleerscheuren vanaf, bij hun weet je bij voorbaat al dat het goed zit in een film als deze.

Laat ik niet al te gemeen zijn.

Het was namelijk geen slechte film, alleen een tegenvaller.

3*

Jason Statham weer eens op z'n best. Het is een man die zelden telleursteld, zelfs als hij in een film speelt die bedroevend slecht is. Er zijn niet veel eendimensionale acteurs waarover dat gezegd kan worden, vandaar dat een nieuwe Statham film voor mij automatisch reden is om het zo snel mogelijk te gaan zien.

Vandaag dus Death race :
Waar het om draait in deze film is simpel, pure onvervalste actie. En laat er geen misverstand over bestaan dat Death Race daarop alle verwachtingen waarmaakt. Snoeiharde crashes, constant het geratel van zware mitrailleurs die de auto's bewerken en ook redelijk wat harde close combat. Een simpele optelsom vertelt ons dan alles over het actiegehalte in deze film.

Maar een modern man wil meer dan alleen goede actie in een film. Toppers in dit genre vertonen namelijk meer dan alleen pure actie, en dat is juist hetgene waarin Death Race faalt. Ik ben sowieso geen grote fan Paul W.S. Anderson, die te weinig rendement weet te halen uit films die zeer zekers potentie bezitten. Death Race, had die potentie maar weet alleen te imponeren op het circuit. Buiten de races om is het een failure. Een keten van cliché's begint, zodra Statham voet binnen de poorten van de gevangenis zet.
De sadistische bewaarder, de onbetrouwbare directeur, de vijandigheid tussen de grote rivaal die uiteindelijk uitmondt in een vriendschap etc etc. Het is allemaal al gezien, alleen dan vaak stukken beter uitgevoerd.

Desondanks blijft deze film op een voldoende staan. In dit geval compenseert de sublieme actie veel van de gebreken die vrijwel de gehele film tentoon worden gesteld. De brute crashes en smakelijke kills neutraliseren veel van deze tekortkomingen.

3*

Juist daarom beschouw ik deze film als de beste uit de reeks. Freddy Krueger heeft het pad van ware horror al vele delen terug verlaten. Juist omdat hij zichzelf zo voor gek zet transcends hij boven al die simpele en clichématige horrorfilms uit waar we het tegenwoordig mee moeten doen. Tevens krijg je nu eindelijk eens een peek in het verleden van Krueger. In deel 5 werd je al lekker gemaakt daarmee, hier word het allemaal nog wat meer uitgediept.
De cameo van Johny Depp was zeer aangenaam, al werd die bijzonder grappig weer snel onderbroken door Krueger.

Zet die gast een rode neus op en hij kan zo op verjaardagfeestjes aan de slag. Schoolbord scene was ware humor, zeer geslaagd

Wil je slapeloze nachten, of een film met veel gore ? Dan laat deze film maar liggen waar je hem ook mag vinden.Freddy doet niet aan bangmakerij, en dat is wellicht het slimste wat de Springwood Slasher kon doen.

4*

*** Bonasera. Bonasera. What have I ever done to make you to treat me so disrespectfully. If you had come to me in friendship then this scum that ruined your daughter would be suffering this very day. And if by chance an honest man like yourself should make enemies then they would become my enemies. And then, they would fear you

De film ademt een fantastische sfeer. Een sfeer die begint in het kantoor van Don Vito Corleone, en eindigd in het kantoor van Don Micheal. Alles wat er tussen die 2 scene's gebeurd kan worden beschouwd als ware en pure legendarische filmgeschiedenis. Zelden heb ik de smaak van klasse geproefd zoals Francis Ford Coppola hem me hier voorgeschoteld heeft. Prachtige dialogen, de gehele film door. Normaal gesproken word je daar niet zo verwend in 1 specifieke film, maar bij The Godfather duidelijk dus wel.

Wat ook kan worden beschouwd als pure verwennerij is Marlon Brando. Die man was een ware verademing de gehele film door. Zo ongelooflijk sterk geacteerd, het is een prestatie die niemand ooit zal kunnen evenaren in de rol van mob boss.
Wat betreft Pacino, het lijkt me duidelijk dat die man acteren niet heeft geleerd. Bij sommige zit het al vanaf de geboorte in hun bloed, en als je bij je 2e serieuze film al zo'n belachelijk sterke rol neerzet dan is het geen verrassing meer dat je 36 jaar later door vele beschouwd word als de beste acteur die ooit geleefd heeft.
James Caan, Robert Duvall : Beide speelde de sterren van de hemel, maar de manier waarop James Sonny leven inblaast mag wel even appart genoemd worden. De uiteindelijke afrekening van Sonny Corleone was zeer verrassend eigenlijk. Maar zoals al door de gehele film langzaam duidelijk werd, het zijn allemaal Ninja's. In tegenstelling tot de huidige afrekeningen in de onderwereld, de maffia doet / deed het geraffineerd en met finesse. De scené waar waarin Michael's verrader weet dat hij z'n einde tegenmoet treed is ook een toonaangevend moment in de film. Of deze film een realistische schets geeft over de ware werkwijze en levensstijl van de Italiaanse maffia kan ik niet beantwoorden. Al zou ik verbaasd zijn dat het over een compleet andere boeg gaat in werkelijkheid.

Eindconclusie : 4*

3 Jaar geleden had ik The Godfather gekocht. Schokkend wellicht, dat ik in de laatste 3 jaar deze film 1 keer gekeken heb. Misschien zelfs nog schokkender dat ik er na 30 minuten al genoeg van had en hem uit de dvd speler haalde. Die memorabele dag is intussen alweer 2.5 jaar geleden, en gisteren had ik de moed en wilskracht om hem toch maar opnieuw een kans te geven.

Afgaande op het eerste half uur 2.5 jaar geleden, zou ik hem een zware onvoldoende gegeven hebben. Ik kan niet anders concluderen dat het punt van discussie boven me van toepassing is op meer mensen. Je filmsmaak evolueert over de jaren, vandaar dat het ook geen verrassing was dat ik hem niet weer naar 30 minuten eruit haalde. Integendeel, heb met veel genot -3 uur lang geboeid zitten te kijken naar een waar meesterwerk in z'n genre.

Maar persoonlijk geef ik meer de voorkeur aan wat lichtere films als Donny Brasco en Goodfella's. Misschien dat als ik over 2.5 jaar weer wat geëvolueerd ben deze film promoveer tot in m'n top 10.
Who knows.

The Hobbit: An Unexpected Journey

The Lord of the Rings is een station waar we een decennium geleden langs zijn gekomen. Sinds die tijd zijn we bestookt met fantasy, waarbij eigenlijk alleen Harry Potter zich echt kon meten met Tolkien zijn onbetwiste meesterwerk. Modale films als Eragon en Narnia kwamen bij lange na niet in de buurt van bovengenoemde films en werden al snel veroordeeld tot Oblivion. In een decennium tijd een karige oogst (incidentele uitschieters als bijvoorbeeld 'El Laberinto del Fauno' buiten beschouwing gelaten) , al werden we tot voor kort op jaarlijkse basis zoet gehouden met activiteiten uit Zweinstein.

Nu dan de langverwachte prequel die na wat gestoei uiteindelijk toch in de capabele handen kwam van PJ. Guillermo Del Toro zou ongetwijfeld er iets aparts van gemaakt hebben, beter zou het absoluut niet geworden zijn. Iemand die een dergelijke staat van dienst heeft in Middle-Earth en een feeling heeft met grotendeels weer dezelfde cast en crew kan en mag niet van de troon gestoten worden. Of zoals ze in Engeland zeggen: ' If it ain't broke, don't fix it'. PJ heeft nog altijd de honger die een dergelijke klus vereist.

Net als in The Lord of The Rings wijkt men weer vaak van de geschreven koers af. Duizenden hardcore fanboys hebben weer van zich laten horen toen dit naar buiten kwam; ten onrechte in mijn optiek. Concessies zijn een onvermijdelijke factor wanneer je voor een zo breed mogelijk publiek een boek in dit specifieke genre wilt verfilmen, helaas dat de kortzichtigheid bij zulke mensen nog altijd een gegeven is. Het belangrijkste is dat men de rode draad blijft volgen en zodoende in hoofdlijnen trouw blijft aan het boek. Zodoende was bijvoorbeeld de nadrukkelijke aanwezigheid van Radagast geen storende factor, ondanks dat hij in het boek niet een rol van betekenis heeft. Nog sterker, Radagast was een welkome aanvulling in mijn optiek, net zoals de inmiddels veel bekritiseerde Azog. Dankzij zijn aanwezigheid in de film (in het boek was hij er namelijk ook niet) maken ze toch weer een concessie die ten goede uitpakt. Het geeft Thorin een extra dimensie en creëert tevens een dreigende atmosfeer die als een onweerswolk constant het gezelschap volgt. De vergelijkenis met Lurtz is dan ook een correcte. Tevens heeft men er goed aan gedaan om Azog zijn posse te pimpen en vol te stouwen met anabolen. De schriele orcs en goblins uit The Lord of The Rings degradeert men zodoende tot lichtgewichten, iets wat wellicht discutabel te noemen valt maar wel te begrijpen is.

Toch kent deze film zijn minder sterke aspecten. CGI was op sommige momenten verre van indrukwekkend tot ronduit lelijk. De achtervolging in de berg is daar het beste voorbeeld van. Toch wat slordig van Weta Digital die me in de laatste producties nooit teleurstelde. Wellicht dat ik met een wat te kritisch oog oordeel in het geval van Tolkien zijn legacy, feit blijft natuurlijk dat in deze film de effects van zeer hoog niveau zijn. Zo ziet Erebor er prima uit, en zijn ook Gollem en Azog top-notch (al lijkt laatstgenoemde op een afkeurde versie van ' The Engineers' uit Weta's eerdere productie 'Prometheus'.

Nieuw Zeeland kon natuurlijk niet ontbreken. Prachtige shots kregen we wedermaal voorgeschoteld van de meest fantastische landschappen, des te jammer dat er zoveel geschoten werd in de studio uiteindelijk. De outdoor geeft namelijk toch een constante magische lading over het geheel, een honger die nooit gestild kan worden. Bag End ook weer prima op orde, de tuinmannen van dienst mogen altijd langs komen in mijn Bourgondische Brabant om de boel wat te renoveren.

Thorin dan. De nieuwschierigheid naar hoe zijn karakter zich zal ontwikkelen is meer aanwezig dan bij Bilbo.Hoe het namelijk met Bilbo vergaat weten we allemaal al, terwijl het lot en de ontwikkeling van Thorin momenteel nog in het duister verblijft (al weten wij lezers wel hoe het afloopt met Thorin). Zijn queste (de hele film draait immers om de queste van Thorin) en de vete met Azog zijn de ontwikkelingen die net zo nadrukkelijk aanwezig zijn als Bilbo zijn transformatie legendarische Hobbit. Een half dozijn dwergen blijft tot nu toe (noodgedwongen) onderbelicht, de andere helft komt mooi uit de verf. Kili en Fili doen hun boekgeschreven karakters eer aan met de nodige humor, Balin is ook meer dan prima. Gandalf net zo vertrouwd als verwacht, zij het met wat meer ouderdoms perikelen. Hij pakt zijn oude rol in ieder geval prima op en vertolkt Gandalf the Grey precies zoals hij in the Hobbit beschreven staat. Saruman (hoewel niet aanwezig in het boek) is leuk voor de fans, het was wel schrijnend om te zien hoe moeilijk hij mee kon komen in de dialogen. De leeftijd (90) begint zijn tol te eisen, al kwam dat een jaar geleden al akelig naar voren: YouTube - Christopher Lee 2011 Christmas Message. Part 1

Het legertje oude bekenden mag dan wel geen concessie zijn, een leuke aanvulling is het wel degelijk. Galadriel, Elrond, Saruman, Frodo; niet aanwezig in het boek maar ó zo leuk om ze weer eens te zien in Middle Earth. Legolas zwerft rond in Mirkwood dus iets zegt me dat hij dadelijk in deel twee zijn opwachting maakt. En ja, zelfs Sauron en the WitchKing mochten even verschijnen in Dol Gundur. Chronologisch klopt het voor geen meter wanneer je de datums naast elkaar legt,gebaseerd uit Tolkien zijn andere werken. Maar wie maalt er om.

Een 4.5* voor dit voorgerecht, het hoofdgerecht over 12 maanden en het dessert over 24. Het was weer een prachtige ervaring, maar om in de trend van vergelijken te blijven; niet gelijkwaardig aan de verfilming van The Lord of The Rings.

Dat Jon Favreau een getalenteerd acteur is heeft hij al bewezen. Na het zien van Iron Man mag je wel concluderen dat z'n talenten niet beperkt zijn gebleven tot het alleen maar presteren voor de camera. Ben zelf niet echt bekend met de vorige films die Favreau gemaakt heeft '' volgens mij maar 1 van gezien'' dus kan ik niet beoordelen of deze regisseur garant staat voor succes. Afgaande op deze verfilming van de voor mij onbekende Marvel comic zou je zeggen van wel. Het is een geweldige film.

Het sterkste aan deze hele film is dat de tijd word genomen voor de introductie van Iron Man. Bij menig andere Marvel verfilming ben je daar binnen 20 minuten mee klaar en dat beschouw ik als zonde. Er kan nog genoeg gesloopt worden in eventuele vervolgen, maar voor een superheld te introduceren op een waardige manier, daar krijg je maar 1 kans voor. Heel slim van Favreau dat hij zich niet laat misleiden door het werk van bijvoorbeeld Ang Lee, die van Hulk 2003 een ware aanfluiting maakte.

Het verhaal is doordacht en wordt zeer zorgvuldig opgebouwd, zonder ook maar enige saaiheid op te wekken. Je kunt een beetje de vergelijking maken met Batman Begins, een film die ook de introductie van Batman als hoogste prioriteit stelt. Geen verrassing uiteraard dat ik die film ook hoog waardeerde, en zelfs beter vond dan z'n legendarische opvolger The Dark Knight.

Het ijzersterke verhaal en diens uitvoering zijn op zich al een goede reden om de film te gaan kijken. Iron Man wordt echter duidelijk bestempeld als een actiefilm, en wat actie betreft zit het wel snor. Je wordt niet overwelmd door explosies en gebeuk, wat wel als een pluspunt kan worden beschouwd. Aan elke scene is wel veel aandacht besteed en Favreau laat op leuke wijze ook de nodige humor erin komen.

Kwa acteerwerk mag men ook tevreden zijn. Robert Downey Jr als de sarcastische maar gewiekste wapenontwikkelaar Tony Stark is een uitermate intelligente casting. De man onder het metalen pak heeft een zeer interessante come back gemaakt, wat hij nog even verduidelijkt met de prestatie die hier neergezet wordt. Jeff Bridges en Gwyneth Paltrow doen niet veel onder voor deze man.

Wedermaal de juiste mensen voor de rol.

Eindconclusie is simpel.

Iron man schaart zich in het rijtje van de meest succesvolle marvel verfilmingen die gemaakt zijn. Je kunt er waarschijnlijk wel gif op gaan innemen dat er een vervolg zal komen, waarbij meer gebeuk en geknal centraal komt te staan. Indien het goed uitgevoerd zal worden is dat niet een probleem, maar geschiedenis leert ons dat de vervolgen meestal minder zijn. Laten we hopen dat Favreau dan tijd over heeft.

4*

Dream warriors kan zich zeker meten met deel 1 uit deze reeks.
Daar waar Freddy's revenge me nog enigzins tegenviel, weet deze me behoorlijk te verrassen. Was zeer onder de indruk van enkele scene's, waaronder de scene waar Freddy bij z'n slachtoffer de aderen ipv touwtjes gebruikt en hem zodoende rond laat lopen. Geweldig ! Ook de whiskey / onthoofding scene was een genot om te aanschouwen.

Ik gaf bij m'n recensie bij het eerste deel aan dat een dark Freddy me misschien meer zou liggen dan een funny Freddy. Het lijkt me niet meer dan normaal dat ik daar nu op terugkom. Robert Englund weet me te verrassen op een positieve manier.Met overduidelijk genoegen dartelt hij over het scherm, een werkelijk horror icoon.

Helaas bezit de film enkele momenten die toch echt niet zouden mogen kunnen. Wat me ook al opviel bij deel 2, gebeurd hier wedermaal. Beste voorbeeld is het wandelend skelet : ik dacht dat hij alleen in de droomwereld actief was, maar schijnbaar kan hij dus zich dus ook laten gelden in de realiteit. Waarom en hoe wil ik dan weten. En zo zijn er nog wel enkele momenten.

Maar over het algemeen een heel mooi derde deel. Leuke cast, ze stelde me niet telleur. Op naar deel 4 vanavond. !

Laten we het daar maar op houden dan.
Toen Freddy weer tevoorschijn kwam nadat die hond op z'n graf gepist had kreeg ik toch serieuze twijfels namelijk.

Freddy Krueger, lijkt wel of die man steeds meer los komt in elk deel van de reeks. Na dit 4e deel ben ik ervan overtuigd dat hij als clown meer teweeg brengt bij het publiek dan als silent assassin. Zat er dus duidelijk naast, toen ik eerder aangaf dat een Dark Freddy me meer zou liggen dan een funny Freddy. In deel 3 kwam het al behoorlijk eruit, maar in The Dream Master gooit hij er nog een schepje bovenop. Enkele scherpe oneliners die hij eruit flapt, en tevens ook behoorlijk wat leuke / smerige momenten. De pizza scene behoort nu al tot een van m'n favoriete in de Nightmare on Elm Street reeks.

Ik zou het trouwens wel fantastisch vinden als ze wat meer vertellen over z'n gruwelijke verleden. Enkele simpele flashbacks zouden al veel duidelijkheid kunnen scheppen over the Springwood Slasher. Het enige wat je nu weet is wat hij gedaan heeft en hoe hij aan z'n einde kwam. Wat meer diepgang is wel gewenst bij een iemand die je 7 films aanschouwd.

Cast is trouwens nog steeds helemaal in orde,niets op aan te merken. Ze gaan allemaal ''-1 '' braaf dood zoals het hoort zonder dat ze je voor dat allerlaatste moment irriteren met zwak geacteer.

A Dream Master: stelt net zoals z'n voorgangers niet telleur.
3.5*

Freddy Kruger : een van de meest legendarische horror iconen van de vorige eeuw, en ik had tot gister nog geen 1 film uit de reeks gezien. Nu ben ik 1 filmervaring en enkele vragen rijker.

Robert Englund heeft de potentie en de stijl om van Freddy een succes te maken, maar bij deze film kwam het er helaas niet uit. Er waren trouwens enkele discutabele momenten in de film betreffende Freddy die meer op de lachspieren werkte dan wat anders. Hopelijk was dat dan ook de opzet, maar ik betwijfel het ten zeerste. Het grootste voorbeeld was het hele Home alone tafereel dat zich afspeelde nadat Freddy in de realiteit was gebracht. Het zag er allemaal zeer schandalig en kinderlijk uit, en wellicht was dat zelfs de inspiratie voor Chris Columbus om van Home alone een succes te maken

Het hele uitgangspunt van de film was trouwens wel aantrekkelijk, het breekt voor mij toch wat de keten van seriemoordenaars die het woord cliché als middelnaam hebben. Freddy doet het op zijn eigen unieke manier, en dat is meteen het sterkste gegeven van de hele film. Je kunt in een atoombunker gaan wonen, met 20 bodyguards om je heen en een m16 onder je dekens, deze killer weet je dan alsnog te pakken.

Van de special effects hoeft het plezier trouwens niet te komen, maar bij een film die uit 1984 stamt hoef je daar je hoop op niet te vestigen. Dat weet je al voordat je eraan begint. Het ziet er wel allemaal origineel uit, en met vlagen niet eens zo belachelijk slecht.
Johnny Depp & co waren niet onaardig, maar echt heel overtuigend kwam het bij sommige niet over. Gemiste kans, maar niet zonder al teveel consequenties. Over het algemeen is dit een aardige film,sowieso een klassieker in z'n genre die bij mij in ieder geval spanning wist op te wekken. Angst totaal niet, daar is meer voor nodig schijnbaar. Maar ik weet zeker dat als Englund zich hersteld, en iets meer dark gaat ipv funny dat de volgende delen me meer gaat liggen.

3.5*

Wedermaal niet telleur gesteld.

In tegenstelling tot de meeste hier schijn ik met vrijwel alle delen geen moeite te hebben.Natuurlijk zitten er zwakke momenten in, maar dat word ruimschoots gecompenseerd door Freddy Krueger zelf. De scene waar hij als kok z'n slachtoffer vermoord is vrijwel een van de leukste in de 5 delen die ik tot nu toe gezien heb. Was tevens ook aangenaam verrast toen ze wat meer gingen vertellen over Freddy z'n verleden, daar was ik namelijk al enkele delen op aan het wachten.

Hoewel ik z'n geboorte wat overdreven vond '' feit dat hij misvormd was en meteen al kon rondsprinten '' was het toch wel bijzonder om te zien. Z'n verwekking was trouwens ook een sterk moment in de film.

Al bleef het bodycount deze keer een stuk lager, het heeft de pret niet bedorven.
3.5*

2 Weken geleden kwam ik deze film tegen hier in het topic voor verkoop. En wat me nog bijstond over The Ninth Gate toen ik hem 2 jaar geleden zag was dat hij zo intrigerend was op een bepaalde manier dat de overweging werd gemaakt destijds of hij niet een plek in m'n top 10 verdiende.

Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat de film behalve letterlijk ook figuurlijk gehuld was in mysterie. Teveel mysterie, afgaande op de figuurlijke interpretatie van The Ninth Gate. Het zou me verbazen en verwonderen als je deze film zou snappen tot in de details als je geen research over het onderwerp hebt gedaan. Zoveel verborgen elementen doen zich voor die door onwetende kijkers alleen maar kunnen geworden geïnterpreteerd als iets simpels.

Klein voorbeeld : De sportwagen waarin Green eyes en Dean rijden is een Dodge Viper. De Viper is een slangensoort, en de slang staat symbool voor de duivel volgens het Christendom. En zo heb je nog tientallen van die kleine verwijzingen waar 99 % van de kijkers totaal geen idee hebben. Uiteraard leuke details als je het achteraf hoort, maar wellicht fantastisch te noemen voor kijkers die het al meteen in de film opmerken.

Maar zoals al eerder aangegeven, deze film stond in het verkooptopic. En aangezien The Ninth Gate in Nederland niet meer te krijgen is was het een reden extra om deze te bemachtingen. Desondanks de 2 jaar die verstreken zijn intussen wist ik wel nog precies dat ene gevoel dat ik had nadat Dean Corso door de laatste poort liep : enigzins telleurgesteld maar aan de andere kant ongelooflijk nieuwschierig . Ik wist hoe het plot in elkaar stak in de grote lijnen, maar was zo ongelooflijk benieuwd naar de precieze details dat ik in staat zou zijn geweest om hem meteen nogmaals te bekijken. Helaas kwam hij die avond op tv, dus kon ik alleen s'nachts de film nog verder ontrafelen in m'n eigen dromen. Ver kwam ik trouwens niet.

06-10-08 : De mysteries zijn onthuld.

Van begin tot einde zijn alle vragen die ik 2 jaar geleden had nu omgezet in antwoorden. Alles puzzelstukjes liggen op hun plaats, en het enige wat nu nog resteert is een magnifieke productie. Deze persoonlijke klassieker kan het beste worden beschouwd als een foutloos spelend orkest. Figuurlijk gesproken nu worden de viool , trommel en saxophone bespeeld door de cast ,de scriptschrijvers en Roman Polanski. Allemaal spelen ze de sterren van de hemel, en vrijwel zonder valse noten.

En nu we toch op dit onderwerp zijn aangekomen ,de Pool Wojciech Kilar levert een fantastische score af. De sfeer van mysterie en angst die als een aorta door de gehele film loopt dankzij het talent van Polanski word alleen maar versterkt door het werk van deze vrijwel onbekende componist. Hulde !

Het grootste mysterie blijft misschien wel waarom The Ninth Gate nooit de 250 van Imdb heeft gehaald, laat staan uberhaupt in de buurt te zijn gekomen ervan. Iedereen die een interesse of hobby heeft over het occulte zal deze film gezien moeten hebben. Idem dito voor alles en iedereen die de ware betekenis van cinematografie wil ondergaan.

4.5*

En een voorlopige plek in m'n top 10.

Righteous Kill.

Heb toch bijzonder lang uitgekeken naar deze film. De 2 beste acteurs van de wereld die na het succes van Heat samenkomen om wedermaal een topfilm te creeëren. Laat er geen misverstand over bestaan dat Righteous Kill een bijzonder aantrekkelijke film is. Alleen het feit al dat deze grootmeester de hoofdrollen voor hun rekening nemen, met aan hun zijde 2 zeer getalenteerde acteurs zegt genoeg over wat je kunt verwachten kwa acteerprestaties. En dat maken ze dan ook allemaal waar.

Dankbaar zijn we dat de rol van 50 cent '' '' beperkt is gebleven. Achteraf kun je wellicht stellen dat hij het niet eens zo slecht deed, maar het was allemaal een beetje oppervlakkig. Een raadsel waarom Avnet zo'n gelimiteerde acteur'' '' naast zulke grootheden aan het werk zet. John Leguizamo presteerde weer eens optimaal, die man gaat het nog verder schoppen dan dat hij momenteel al heeft gedaan. Zo'n fantastische acteur waar ik al jaren zeer van gecharmeerd ben.

En jah, de film zelf dan. Men moet ophouden deze film te vergelijken met Heat alleen maar omdat Pacino en De Niro in beide schitterden. Het zijn 2 totaal verschillende films, en vrijwel het enige wat ze in gemeen hebben is dat ze beide een dikke voldoende scoren. Want Righteous Kill verdiend een dikke voldoende, daar mag absoluut geen discussie over ontstaan hier. Het plot is geen kunstwerk, en doordat ik al wist hoe de film zou gaan aflopen kan ik ook niet oordelen of de uiteindelijke verrassing wel zo'n grote verrassing was

3.5*

Een vermakelijke film met uitmuntend acteerwerk. Maar voor de Top 250 is deze eigenlijk te min op teveel vlakken.

Not bad. Maar ik zeg ook 'not bad' tegen een eitje zonder zout, of een glas cola op kamer temperatuur. Het is namelijk ook niet goed te noemen; niet zoals bij T2. Daar was mijn eitje goed gezouten, en was mijn Coca Cola (geen huismerk bij een film als T2) op een keurige vijf graden.

Het begon sterk met de dood van John; de-aging software ziet er zeer overtuigend uit. Daarna word het een herhaling van zetten; die het niveau van T2 nooit halen. De truck chase, de grensovergang, de finale in de fabriek. Allemaal in de categorie van een ongezouten ei.

Daar waar T2 subtiel en overtuigend er humoristische elementen naadloos in weet te verwerken, begint Arnie hier te lullen over de naden in z'n gordijnen.... Tot hier en niet verder graag; de Terminator is overleden.

X-Men: First Class (2011).

De film begint zoals ook X-men 1: met een (hartverscheurend) tafereel in de kampen. Daar waar het bij X-men blijft bij die openingscene, gaan ze hier er wat verder op in. Ingeleid door Sebastian Shaw, vertolkt door een acceptabele Kevin Bacon. Spijtig genoeg tackled de jonge Erik Lenscherr de potentie van die openingsscene, daar waar hij alles behalve overtuigend overkomt. Het zal gedurende de gehele film als een boemerang te werk gaan: uitmuntende acteerprestaties afgewisseld met zeer matte performances.

Erik Lenscherr en Charles Xavier. Een gezicht en identiteit gekregen bij het grote publiek dankzij acteerkanonnen Mckellen en Stewart. Maar iedere identiteit behoort ook een verleden te hebben, een verleden met gebeurtenissen die je vormen tot de persoon die je vandaag de dag bent. Die taak was niet meer aan de 'oudjes' om vervullen. Enter Michael Fassbender en James Mcavoy. Beide jonge acteurs die hun strepen al hebben verdiend in Hollywood, maar nu voor het eerst in hun leven een rol krijgen voor bij wie miljoenen fans de eer en glorie van X-men op het spel staat. Ik als 22 jarige heb me nooit verdiept in de comics van Marvel, dus persoonlijk kan het me geen worst schelen of Professor X en Magneto voldoen aan de eisen van de doorsnee fan. Ik kan alleen zeggen dat ze beide, als acteur zijnde, een ruime voldoende scoren voor hun performance.

En zo begint dus een nieuw hoofdstuk (of eigenlijk het eerste hoofstuk) van X-men. De introductie van Erik Lenscherr is naar mijn mening dus acceptabel. Alleen jammer en onnodig dat men geen enkel benul heeft wat hij gedurende zijn 12e tot 30e levensjaar heeft gedaan; behalve dan het zoeken naar Shaw. Dit had in principe wel mogen worden vermeld. Bij Charles Xavier heeft men dat probleem niet. Jonge knul met een bankrekening die tot aan zijn 30e zich heeft bezig gehouden met studie en genetische ontwikkelingen. Beide kunnen een scene dragen, maar samen tillen ze gedurende de film iedere scene naar een hoger niveau. Chemie met een hoofdletter C, net zoals Mckellen en Stewart dat hadden in hun films.

Het is prettig om zo'n koppel te hebben in je film. Zij maken of breken namelijk de film, hoe goed de bijrollen ook ingevuld mogen zijn. Niet hierbij suggererend dat de bijrollen goed ingevuld zijn, want dat is bij lange na niet het geval. Enkele nutteloze en lege X-men kostuums eisen de nodige screentijd voor op, puur en alleen met het doel om wat ''noodzakelijke'' actie een bestaansreden te geven. Leuk en aardig, maar ik geef de voorkeur aan een extra dialoog tussen Erik en Charles, dan dat ik naar een waardeloos luchtgevecht tussen Banshee en Angel moet kijken. Azazel Vs. Beast was dan toch heel wat interessanter om te zien. Beide trouwens zeer goed ingevuld door Jason Flemyng en Nicholas Hoult (al ben ik misschien wat te subjectief bij Hoult; te sexy persoon om objectief te kunnen zijn)!

Special effects waren er; en daar is eigenlijk al alles meegezegd. Niet dat ze slecht waren, maar om er nu ondersteboven van te zijn: Nee. Ben tevens zeer verheugd over het feit dat 'First Class' niet is meegegaan in die belachelijke 3D hype. Dit is namelijk het bewijs dat een goede actiefilm niet persé gebonden is aan het opzetten van die achterlijke en nutteloze brillen. Iets wat wij filmliefhebbers al wisten, maar een boodschap die, helaas, nog niet is aangekomen in America. Scheelt weer 2 euro, krijg je toch mooi twee euroknallers voor bij de Mec!

Conclusie: een prettige en gebalanceerde film. We weten nu wat Charles en Erik drijft, hoe ze tot elkaar zijn gekomen en waarom ze ieder hun eigen weg zijn ingeslagen. De radicalisering van Erik is goed naar voren gekomen, en diep van binnen heb je gewoon begrip en sympathie ervoor. De mensheid is zwak en bang voor datgene wat ze niet begrijpen. En wat men niet kan begrijpen moet worden gedomesticeerd, geneutraliseerd of geëlimineerd.

4*