Opinions

Dit is zeker en vast een filmgenre waar ik voor te vinden ben. Films m.b.t. ontdekkingsreizen of queesten ter land of ter zee (en desnoods in de lucht) bekijk ik steeds met veel plezier.

Deze film kon wat mij betreft de verwachtingen grotendeel inlossen, al ben ik het ook eens met de kritiek van de meesten hier. Behalve het laatste half uur van de film: dat vond ik een heel stuk minder. Ik vond net het begin en het eerste uur van de film heel sterk: een erg leuke sfeer in de gestrande boot en eenmaal de tocht van start ging voelde je als kijker mee de adrenaline en de nieuwsgierigheid, iets wat er bij Joe Cole ook duidelijk van af droop. Eveneens dat gemengde gevoel van enerzijds de schoonheid van het bij momenten prachtige besneeuwde landschap onder een stralende zon en anderzijds het sombere en desolate landschap vol gevaren.

Naderhand ging het een beetje bergaf aangezien er te vaak grote tijdsprongen gemaakt worden, waardoor het lijkt alsof het allemaal niet zo veel voorstelt. Iets meer problemen (zoals bevroren ledematen, écht sterven van de honger, ... kwamen eigenlijk nauwelijks aan bod of werden te veel naar de achtergrond verschoven). Alleen de honden die één voor één afvallen vond ik dan weer plausibel, maar dan ook wel heel erg zielig om zien daar ik een grote dieren- én vooral hondenliefhebber ben.. Het tempo dat in begin van de film wat te hoog lag, ging dan het laatste half uur wél opeens drastisch omlaag. En dat had nu net niet gehoeven, dat deel van de film sprak me het minste aan.

Zeker een film die de moeite waard is om te bekijken, vooral het eerste anderhalf uur, maar hier en daar wringt het toch wat en zijn er zaken die beter konden.

Ik deel jouw mening, heb 'm gisterenavond ook nog eens bekeken (de lange editie). Het was heel lang geleden, ik herinnerde mij maar een paar scènes.

Ondanks de schitterende locatie heb je nergens het benarde gevoel, hetzelfde met de gevangenen. Allemaal platte afkooksels, niemand steek er bovenuit (behalve dan misschien Charles S. Dutton) en de special effects zijn vrij belabberd. Om nog maar te zwijgen van die chase cam met omgekeerd beeld, wat stelde dat voor?

Alien vond ik heel goed, Aliens al een stuk minder maar nog vrij goed. Deze doet het nog slechter.. zou ik Resurrection dan wel bekijken vraag ik mij af?

Derde maal denk ik dat ik'm zie, altijd met een paar jaar tussen zodat ik er mij niet te veel meer van herinner. Telkens word ik toch echt wel meteen meegesleurd in het verhaal en wekken al die geheimzinnigheid en die complotjes toch erg veel nieuwsgierigheid op, wat ik wel kan smaken uiteraard! Verder zit het allemaal wel goed in elkaar, best wel origineel filmpje.. Al zijn er soms wat té veel plottwisten en het uiteindelijke einde vond ik maar flauw. Nu doet dit geen afbreuk want heel de film wil je gewoon weten waar het allemaal naartoe leidt.

De special effects laten wel wat de wensen over en er hangt heel de film zo'n lichte gloed over het beeld, maar gelukkig is dit niet vervelend en komt het de sfeer wel ten goede.

En Lucy Liu, my god, wat een prachtvrouw toch. Al had ze die pruik van in het begin mogen uitdoen

I agree completely. Lekker stukje over Seagal ook

Dijk van een film. Richting het einde had ik het wel lichtjes gehad, maar het eerste uur is fantastisch.

Jammer, hier zat meer in.

Om te beginnen: de special effects waren vrij belabberd, zeker in deze tijden. De film mocht gerust iets langer geduurd hebben zodat er aan sommige scènes wat meer aandacht kon besteed worden. Het ging allemaal veel te snel en te rommelig. Ook de overgang tussen sommige scènes vond ik heel abrupt en haalden je soms ineens 'uit de sfeer'. Of bijvoorbeeld die priester die plots opduikt. Leuk idee, want die kerel was best wel scary, maar daar wordt dan weer niet veel mee gedaan. Dat komt dan ook veel te laat in de film. En bijna op het einde gaan ze hem gewoon te lijf alsof het niets was en life goes on. Voor je het weet zijn ze aan dat toevluchtsoord, end of story. What??.

Doch, desondanks de vele flaws, vond ik het wel een prettige sfeer hebben en zaten er hier en daar toch wel wat leuke shots in. Maar.. nogmaals; hier zat meer in.

Gisteren voor de eerste maal gezien en was aardig verrast. Ik piep altijd wel eerst eens naar de reviews hier voor ik een film kijk en ik las vaak dat de film nogal 'verwarrend' zou zijn.

Een best boeiend verhaal vond ik, met een uitstekende cast.. Dafoe is altijd goed maar wat mij betreft is Rourke toch wel de blikvanger hier. De cynische Emmet Walsh was ook lachen en goed op dreef. Net zoals het tempo, dat zat er best wel in en personages werden héél snel en vaak zonder enige vorm van introductie. Ook volgen er vaak veel plotwendingen elkaar op, waardoor het soms wat rommelig lijkt, maar dat vond ik net weer interessant want het maakte mij nog meer nieuwsgieriger. Moeilijk om volgen is het niet, maar je moet er wel je aandacht bijhouden. Er zijn gerust dingen die beter kunnen of waar ze wat meer aandacht aan moesten besteden, maar ik vind dat het geheel mooi in elkaar vloeit, het camera werk heel goed was en de film nergens verveelt.

Het einde kon beter en moest wat mij betreft geen happy end zijn

Heb me toch wel goed vermaakt met deze film! Al is het maar om opnieuw een blote tiet op te vangen van Mary Elizabeth Mastrantonio

Deze behoort samen met The Bounty & The World's Fastest Indian zeker tot het betere werk van deze, in mijn ogen, goede regisseur.

Sterke film, voorlopig vind ik dit toch één van de betere van Rourke. Al ben ik momenteel nog stuk voor stuk de betere films van deze man aan het bekijken.

Hier speelt hij de doorgedreven, racistische, egoïstische en voor-niets-uit-de-weg-gaande flik die de opdracht krijgt om de rust in in Chinatown te doen wederkeren. Eens hij de touwtjes in handen krijgt vliegt hij er meteen in en liefst van al gaat hij er met de grove borstel doorheen, iets wat ze op het korps duidelijk niet voor ogen hadden. Kost wat kost wil hij ook zijn wil doordrijven en geen compromissen sluiten. Smeergeld boeit hem duidelijk niet en liefst van al wil hij ze in Chinatown allemaal omleggen.

De sfeer van Chinatown druipt van het scherm af en Rourke gaat als een beest tekeer. Sterke emotionele scènes met goede dialogen worden afgewisseld door plotse, intense en vooral bloederige actiescènes. Niemand wordt gespaard, alles en iedereen waar hij mee in aanraking komt gaat voor de bijl zolang hijzelf maar zijn doel kan bereiken. Dat is àl wat hem interesseert, ook al beseft hij dat hij langzamerhand zichzelf ten gronde richt. Zijn privé leven stelt niets voor en de relatie met zijn vrouw kan hij zich bijna niet meer herinneren. Het enige wat hem recht houdt is de boel in Chinatown opkuisen. Prachtig om zien dat onuitputtelijke idealisme en die steeds o zo principiële houding van Rourke.

Raymond J. Barry, die ik normaal maar irritant vind, zet hier ook een erg sterke rol neer als soort van meerdere van Rourke, die hem vaak op de vingers tikt.. maar ook eigenlijk goede raad geeft en uiteindelijk wel het beste met 'm voor heeft.. If you don't bend, you break.

De haat-liefde relatie met de Chinese journaliste was evenwel geslaagd maar mocht wat mij betreft wat passioneler in beeld gebracht zijn. Ze had zeker een mooi smoeltje, dat moeilijk te lezen was trouwens..

Op zich een vrij standaard verhaal maar als je over de hele lijn kijkt is dit een zeer goede film die toch wel een sterke indruk nalaat. Ook al is het soms wat slordig (hoog tempo bv), er werd duidelijk gelet op de details en dat merk je.