Opinions

Het is alweer even geleden dat ik een Bollywood film gekeken heb. Na enige tijd haakte ik af omdat de films een vrij lange speelduur kennen en gevuld zitten met soms wat overbodige liedjes. Maar mijn voornaamste reden om de films wel te kijken, is dat het best vaak originele verhalen heeft (afgezien van de vele kopieën uiteraard). Na het zien van Haseen Dillruba kan ik stellen dat ik toch weer mijn interesse terug heb in Bollywood films.

De film start met de moord en werkt vervolgens de gebeurtenis uit. Bij het uitwerken wordt de kijker volledig meegenomen in de start van het huwelijk. Dit maakt dat je als kijker het verhaal goed meekrijgt en ook je eigen beeld en mening kan vormen over wat je zelf gedaan zou hebben in diverse gebeurtenissen door het huwelijk heen. Zowel vanuit de man bekeken als vanuit de vrouw.

De film kent hier en daar wat grapjes, maar is vooral gevuld met drama, problemen en hoe ermee wordt omgegaan. Beide personen groeien langzaam uit elkaar en als de neef van de man uiteindelijk tijdelijk op bezoek komt en voldoet aan wat de vrouw in een man zoekt, ontwikkelt zich een affaire. De man poogt wraak te nemen op zijn neef wat volledig mislukt. Vanaf dit moment blijft de spanning tussen beiden er goed in zitten, terwijl man en vrouw worstelen om toch nog een succes van hun huwelijk te maken.

Interessant vond ik het verhaal achter de moord: man en neef raken in gevecht met elkaar en de vrouw slaat de neef op zijn hoofd. Neef overlijdt. Om te voorkomen dat de vrouw naar de gevangenis gaat, besluit de man zijn eigen arm eraf te hakken waar de naam van zijn vrouw op is getatoeëerd. Het huis wordt in brand gestoken en vervolgens vindt de politie de arm van de man. Het verhaal onderzoekt vervolgens de moord op de man, terwijl in feite het lijk van de neef is verdoezeld en niemand daar naar zoekt.

Een prima film om gezien te hebben. De rollercoaster aan emoties, de struggles in het huwelijk en de spanning tussen de man en de neef maken dat ik geboeid heb zitten kijken en de ruim 2 uur voorbij zijn gevlogen.

Tot slot mag gezegd worden dat Taapsee een mooie en moderne verschijning is die ook nog leuk kan acteren. Ze heeft recentelijk best wat films gemaakt waarvan ik enkele ook met plezier gekeken heb.

Op basis van de filmomschrijving verwachtte ik dat 3 'buitenbeentjes' wraak zouden nemen op klasgenoten en leraren. En zeker na de eerste minuten van het zitten in een nieuwe klas en gepest worden kreeg ik hier steeds meer het idee van. Alhoewel het deels wel erin terugkomt, was het toch niet helemaal zoals ik het verwacht had. Niet dat het heel erg was, de film was best oké.

De film volgt het verhaal van de zeer destructieve Aritz. Hij voelt zich door van alles en iedereen in de steek gelaten. Op school komt hij in een nieuwe klas te zitten en wordt vrijwel direct gepest. Een ietwat populaire jongen gooit een pak melk over hem heen en Aritz lacht het een beetje weg. Die melk is van Esteban die op zijn beurt boos wordt dat zijn melk wordt gepakt en geeft de ietwat populaire jongen een duw. Zo krijgen Aritz en Esteban langzaam een band. Sarita voegt zich later bij dit drietal en samen zijn ze erg losbandig en verkennen graag de mogelijkheden van vandalisme, diefstal en seksualiteit.

Esteban en Sarita krijgen een relatie en Aritz voelt zich ook in deze in de steek gelaten. Zijn destructieve manier van leven gaat zelfs zo ver dat hij ook niet meer wilt leven. Esteban heeft eerder ook suïcidale neigingen gehad en Aritz wilt samen zelfmoord plegen. Door de destructieve instelling van Aritz bedenkt Esteban (die geen suïcidale neigingen meer heeft) een plan om Aritz een overdosis te laten nemen, wat uiteindelijk ook lukt.


Een vrij rauwe film waarbij destructie, rancune en geweld hoog in het vaandel staan en goed in beeld worden gebracht. Op den duur ging ik mij er echter aan storen, omdat het net teveel de overhand kreeg en emotie en verhaal niet meer op de voorgrond kwamen te staan.

Wat kan Aritz trouwens een lelijke bek trekken

Niet direct een aanrader deze film, maar wel goed om een greep uit het leven van drie tieners gezien te hebben. Wat dat betreft heb ik het idee dat deze film best dicht bij de realiteit kan staan van tieners die zichzelf nog aan het ontdekken zijn en tegen allerlei sociale druk, emotie en tegenslagen aanlopen.

2,5*

Op een nieuwspagina las ik dat His House op een bekend internationaal forum hoog werd aangeprezen. Enkel 100% scores. Het verhaal sprak mij ook wel aan en de combinatie zorgde ervoor dat ik de film heb gestart.

Interessant verhaal, zeker ook om een dergelijke situatie van de weg die een asielzoeker moet afleggen wat meer te belichten. Maar wat een flop van een uitwerking. Ik hou sowieso niet van (horror)films die een zekere angst willen aanjagen door vanuit een bepaalde hoek te filmen en uit het niets een geest of whatever in beeld te laten verschijnen. Dat was leuk toen ik wat jonger was, nu vind ik het leuker om met een spanning en opbouw een verhaal uitgewerkt te zien. Maar ach, zo heeft ieder wel wensen en voorkeuren

Overigens was de film niet zozeer een horrorfilm. Ik snap wel dat het dit genre meekrijgt vanwege de schrik- en geest effecten.

Jammer, gemiste kans en bovendien vrij langdradig en teveel herhaling van hetzelfde.

0,5*

Altijd fan geweest van jaren '90 thrillers, maar deze had ik nog niet eerder gezien. Belachelijk slechte en voorspelbare film. Geen spanning, geen goede uitwerking van onderdelen die mogelijk interessant zouden kunnen uitpakken.

Schoonmoeder heeft wel een creepy blik, maar dat is denk ik een pleonasme