Opinions

Ryan Reynolds is duidelijk het paard wat deze film trekt. Zonder hem was dit een Pixels 2 geworden.

Thema is leuk, maar raakt nooit echt weg van de vele tropes die in de film zitten. Tropes/cliché's over video games/MMO's, over programmeurs, over grote bedrijven vs de kleine man, over liefde, enz. Op een gegeven moment zit je ondanks de setting gewoon naar een standaard Hollywood romcom te kijken. Voor de gemiddelde kijker prima, maar ik vind dat er meer in had gezeten.

Als casual fan van het eerste uur (ik heb de eerste officiële Hellboy comic in 1994 nog in de stripspeciaalzaak gekocht) was ik blij verrast door de geplande reboot van deze SF franchise door Hollywood. De vorige films waren zeer OK, dus ik keek er echt naar uit.

Helaas was het een bittere teleurstelling. Het begint al met de slechte casting van Hellboy zelf. David Harbour, de vatsige Sherif uit Stranger Things? Ook al is hij flink afgevallen en afgetraind, hij voelt nergens als een goede match voor Hellboy, laat staan voor zijn voorganger Ron Pearlman. En dan is voor mij de film eigenlijk al een sof. Wat de overige rollen betreft, ik vond alleen Daimio aardig gecast, maar de acteur ging wat te ver over de top. De cast voelt bij elkaar geraapt via politieke correctheid en origineel proberen te zijn door obscure cast keuzes te maken, trends die Hollywood helaas niet ten goede komen.

Het verhaal van de film is gebaseerd op de mini-serie "The Wild Hunt". Prima dat ze dit keer geen origins story vertellen (dat vind ik altijd zo ergerlijk bij de Spider-Man reboots), maar deze verhaallijn valt ineens wel erg midden in de wereld van Hellboy. Met de vorige films (ja, ik weet dat het een reboot is, maar toch...) valt het mij verkeerd. De overvloed aan CGI waardoor het wel erg "Michael Bay" wordt helpt ook niet mee.

Swing and a miss, deze Hellboy.

En natuurlijk dat ze een (sterke onafhankelijke enz.) vrouw is, want dat moet er tegenwoordig ook altijd even ingewreven worden. Dikke mannen, zoals je decennia geleden bv Jon Candy en Chris Farley had, zijn er anno 2019 niet meer te zien. Je kunt je inderdaad afvragen of zo'n personage (inclusief fat jokes) nog in het huidige tijdsbeeld past ook al is het een strong independent woman...

Oh, en ze is ook gewoon een verschrikkelijke actrice. Haar attitude (aloof en brutaal) is altijd dezelfde, haar grappen komen zelden aan, en ze heeft een zweem van irritatie aan zich hangen.

Oh ja, de film. Zoals eerder gezegd de zoveel gender-bender remake van een Hollywood klassieker (Dirty Rotten Scoundrels). We hebben allemaal gezien hoe "succesvol" dit was bij de matige Ghostbusters en nog matigere Oceans 8. Ook al doet Hattaway haar gewoonlijke truukje en is zij gewoon leuk, het is wederom een matige formule-achtige film. Wilson trekt het niveau daarna nog flink naar beneden. En het verhaal? Laten we het daar maar niet over hebben...

Draak van een film. Na een half uur had ik een hekel aan alle slechteriken EN alle "goeden". Geen idee wat Richie bezielde om deze richting in te slaan. Deze film is zelfs nog slechter dan Ritchie's Robin Hood. Daar zat tenminste nog een beetje humor in, en kon ik ergens sympathie opbrengen voor de good guys.

Stick with movies about scoundrels Richie.

Een Hollywood film "gebaseerd op ware feiten", dan weet je wel hoe laat het is...

Er eenzijdig uitgelicht drama. Natuurlijk verdient wat er in Guantanamo Bay gebeurde geen schoonheidsprijs, maar hier maakt Hollywood we wel een erg eenzijdig verhaaltje van. Wat natuurlijk wel te verwachten was zeker binnen de recente ontwikkelingen in the good ol' US of A. Sta je aan de zijde van de woke SJW strijders, dan vind je het vast geweldig, want al je vooroordelen worden bevestigd. Ben je echter meer een realist dan zul je al snel een wrang smaakje in de mond krijgen bij het zien van deze film. Voor een film "gebaseerd op ware feiten" leunt het namelijk wel erg naar 1 kant.

Acteerwerk is deels solide. Tahar Rahim is sterk, en neemt je goed mee in de reis die Slahi geestelijk doormaakte. Foster is echter niet heel sterk, het voelt alsof ze een verplicht nummertje doet, en Cumberbatch die een Amerikaan speelt inclusief zuidelijke "twang"... Nee. Gewoon Nee.

Beeld en geluid zijn prima in orde, zeker de scenes waar we in de beleving van Slahi kruipen. Je voelt soms gewoon de weemoed van deze man. Maar het is niet genoeg om een ruim 2 uur durende politieke tranentrekker overeind te houden.

Hollywood, wanneer ga je weer gewoon goede films maken?

Men in Black International, oftewel How to ruin a franchise...

Bij het zien van Thor: Ragnarok hadden verschillende studiobazen waarschijnlijk het idee gekregen om de chemistry tussen Hemsworth en Thompson nogmaals ten gelde om te zetten. Weggeplukt uit de Marvel film werden de samen gedropt in de Man in Black franchise, binnen een raamwerk van een in alle haast geschreven script en een overdosis aan CGI (want dat willen we blijkbaar...). CA$H MONEY!

Helaas leveren dit soort praktijken meestal inderdaad wel geld op, maar zelden een goede film. Men in Black International is een duidelijke cash grab, een sure deal om investeerders even flink te laten cashen. The Hollywood way.

Hemsworth zijn personage is tenenkrommend. Dom en krampachtig grappen tappend, de man van nu. Daar staat Thompson tegenover, cool en wat meer gereserveerd, de brains van de twee. Blijkbaar kunnen verschillende geslachten in Hollywood nooit op een normale manier met elkaar samenwerken, en moet er altijd een soort idioot/genie dynamiek zijn. Ook hier ligt het er veel te dik op en werkt daarom niet.

Het verhaal is slecht. Punt. Op zoek naar een slechterik waarbij men in allerlei "grappige" en "spannende" situaties terecht komt, Yawn. De dialogen, iets wat de MiB films van weleer zo leuk maakte, valt met name door een overdosis slechte grappen te vaak op zijn gat.

Al met al een goed voorbeeld van hoe Hollywood ook anno 2019 nog steeds te werk gaat. Een bewezen franchise verpesten door een slechte film uit te brengen die enkel bedoeld is om flink wat geld te genereren. En natuurlijk volgepropt met allerlei hints naar de vele misstanden in de wereld (we weten het, mannen zijn het grote kwaad...). Helaas ga ik naar de film om mij te laten vermaken, niet om een pendant vingertje in mijn gezicht geschoven te krijgen.

Benieuwd welke franchise hierna op het slachtblok terecht komt!

Inderdaad. Ik vond de CGI best meevallen, nergens aan gestoord zoals bv wel in de trein scene van Black Panther. Blijkbaar gaan sommige mensen tegenwoordig alleen maar naar de film om de CGI af te zeiken. Fijn leven heb je dan...

OK, dat was een leuke meevaller!

Toen ik hoorde over een Predator film met alleen maar "Native American" acteurs in de hoofdrol rook ik even de viezige geur van een roze wolk woke. Aangezien ik een grote SF en dus ook Predator fan ben kon ik het echter niet laten deze nieuwste Predator telg te bekijken. Boy oh boy, wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan.

De Native American setting werkt. De vrouwelijke hoofdrolspeelster is sterk, en nergens ligt het "vrouwen kunnen ook alles" er dik bovenop. De Predator doet wat het moet doen, net als in de eerste film met Arnie. Ook spreken de Natives gewoon Engels, en hoef je dus niet de hele tijd ondertitels te lezen (een goede keuze). De film is NERGENS irritant, en dat zegt wat voor een Disney film in 2022.

Deze film is een stukje Amerikaanse geschiedenis met daarin een Predator verwerkt, en het werkt. Wat mij betreft mogen ze meer van dit soort films maken. Een Predator in de Middeleeuwen. Een Predator in feudaal Japan. Een Predator die het Romeinse Rijk binnen valt. Een Predator tussen de Vikings...

Overigens eergisteren de voorlaatste Predator (The Predator) nog gekeken. Wat een Hollywood bagger is dat vergeleken met deze film.

Sterke animatie film, omdat deze doet wat dit soort film moet doen: vermaken.

Na alle (vooral Disney) drek van de laatste jaren verwachte ik niet veel, maar ik was blij verrast. Vooral de leuke personages (John Mulaney als "Big" Jack Horner stal voor mij de show) en het vlotte verloop kon ik erg waarderen. Heb mij geen minuut verveeld, en dat wil tegenwoordig wat zeggen.

Wat er verademing na de Disney films die zich vooral lijken te concentreren op box checking en het invoegen van politieke nonsense. Shrek 4? Yes please!

Ondanks de negatieve ontvangst toch besloten deze film een kans te geven. Helaas blijkt de negatieve ontvangst vrij terecht.

Positieve punten zijn Linda Hamilton die (samen met Arnie) de film trekt, en enkele actie scenes die popcorn waardig zijn. Verder is er helaas niet veel positiefs. Met name het neerschieten van John Connor, wat dus eigenlijk het hele Terminator verhaal van de afgelopen decennia teniet doet, is een slap in de face van de liefhebbers van deze franchise. Maar goed, het is 2019, dus moeten mannen er uit en vrouwen er in. Helaas zijn die vrouwen Mackenzie Davis (oftewel lanky cyborg) en Selena Gomez clone Natalia Reyes die beiden weinig goeds toevoegen. Ook de nemesis in deze film (natuurlijk wél weer een man...) is nietszeggend vergeleken bij de klassieke T-1000. Het is een actiefilm die zonder de Terminator naam te tolereren zou zijn, maar als onderdeel van de franchise is het een zooitje.

Dark fate indeed... for the Terminator franchise.

Zwakke "horror" die de naam Wrong Turn niet zou mogen dragen. Het begin is prima, maar zodra de slechteriken in beeld komen kon ik alleen maar weemoedig met mijn hoofd schudden. Waar zijn de gemuteerde hillbillies gebleven? Waarom moesten zij plaats maken voor een stelletje cult figuren onder leiding van een man die net van de kapper lijkt te komen? En waarom zien we niet wanneer er een hoofd wordt verpletterd, of er een pijl in een hoofd wordt geschoten? Ligt dat te gevoelig heden ten dage, of was er niet genoeg geld voor de special effects? En dan komt halverwege opa de zaak redden? Wauw...

Deze WOKE generatie moet gewoon geen horror films proberen te maken. Zij willen teveel sociale factoren balanceren zodat de kern van horror, angst een onbehagen, verloren gaat. Ik heb liever de trash die deel 3 was dan deze excursie into snowflake mountain. Misschien wel de ideale titel voor dit deel: Wrong Turn: Snowflake Mountain.