Opinions

Is een film zonder misdaad wel een thriller?

Die vraag kwam bij me op na het kijken naar Acusada. Lali Esposito doet haar best er een onderkoelde en berekenende hoofdrol van te maken. Onder leiding van regisseur Gonzalo Tobal gooit de hele cast met betekenisvolle stiltes en onderliggende frustraties. Volgens de regisseur is het interessant om nu eens de mens achter de beschuldiging te zien, en dan kijken of er ergens in de familie wat spanning opduikt natuurlijk.

Hij is daar ten dele in geslaagd. Bepaalde scenes blijven je als kijker echt bij, maar het overgrote deel van de film mist toch echt de spanning die hoort bij een thriller. Natuurlijk is er wel iets gebeurd, laagje voor laagje wordt er iets duidelijk over de situatie. De film neemt echter steeds de wending tot het beschuldigde meisje en de publieke opinie. De vader rol wordt overtuigend neer gezet en het vriendje van is een bescheiden maar fijne aanhaker om je als kijker mee te vereenzelvigen.

Een aardige film met meestal mooie plaatjes en soms een indringende scene. Dat vat het voor mij wel samen.

Zoon, vader en mooie plaatjes

Vooraf zie je de trailer van Ad Astra en denk je te maken te hebben met de nieuwste blockbuster die gillend uit de bioscoopspeakers schiet. Testosteron everywhere.

Ad Astra, met in de hoofdrol Brad Pitt, is echt niet zo'n film. Het is vooral het verhaal van een gedreven astronaut die de onvermijdelijke confrontatie aan gaat met zijn verleden.

Het verhaal meandert, net als de lange ruimtereis die de zoon aflegt, rustig over het scherm. Maar wordt mijns inziens nooit vervelend. Hier en daar strooit James Gray met een handjevol actiescenes en dat is best leuk om te zien. Maar het echte verhaal wordt vertolkt door Pitt, die hier een hoogtepunt in zijn imposante carriere bij kan schrijven.

De film is mooi qua stijl en perfect geschoten door Hoyte van Hoytema, ook verantwoordelijk voor Skyfall en Dunkirk.

Fijn detail is de mooie bijrol van Donald Sutherland, die met zijn prachtige kleine doorleefde spel genoeg context geeft aan de bedoelingen van de vader van Pitt. Gespeeld door Tommy Lee Jones.

Ga hem zien. Het is zeer de moeite waard.

Arctic mag dan een film over overleven zijn. De eenzame strijd van een mens tegen de elementen. En we hebben het allemaal misschien wel eerder gezien.

Toch kon deze film mij wel bekoren. De gesproken tekst past trouwens op 1 A4tje dus daar moet je het niet van hebben. Nee, verwacht veel kou en ontbering. Inventieve plannetjes om verder te komen en vooral strijd in kleine dingen. Terug naar de essentie is het een beetje.

Goed geacteerd trouwens van Mads Mikkelsen en mooi in beeld gebracht. Je krijgt als kijker precies hetzelfde uitzicht als de hoofdpersoon.

Het is een verfrissende filmervaring zou ik zeggen.

Waarop meteen een nummer van The Golden Earring volgt! Heel erg goed vond ik dat.

De film zit vol met goede muziek, de eerste koffie haal scene aan het begin van de film is heel erg inventief, de stiltes, de slomo's en het prettige acteerwerk met vet aangezette karakters doen het helemaal in deze opzwepende achtervolging.

Maatschappelijke Feelgood movie!

Het begin is bekend. 7 mannen van eind twintig tot in de middelbare leeftijd trekken samen op om een schijnbaar onmogelijke opdracht uit te voeren. De mannen hebben allemaal zo hun eigen problemen. Relatie, ziekte, geld en schuldgevoel.

De opdracht wordt een succes en ze krijgen waardering van en geloof in het thuisfront en de rest van hun leven.

Dit is ongeveer de formule waarmee talloze films hiervoor gemaakt zijn. Hierboven ziet u dat mijn collega er een paar aanhaalt.

Wat deze film volgens mij beter maakt dan de rest, of in ieder geval meer te genieten is de moderne aanpak van alle problemen. Nergens op enig moment in de film blijf je als kijker achter met het gevoel dat het overtrokken is. Elke rol is echt en de gesprekken zijn daardoor zeer geloofwaardig. Knap vind ik ook dat je al vrij vroeg in de film dat warme meeleef gevoel krijgt wat helemaal bij dit genre hoort, met de wedstrijd als absoluut hoogtepunt.

Die Fransen kunnen behoorlijk goed films maken, dat laten ze hier duidelijk zien. Goed geproduceerd, goed geregisseerd, goede styling van alle rollen en fris camerawerk. Oh ja, de muziekkeuze is ook lekker.

Als je de kans krijgt, gaan!

Knap gemaakt allemans vermaak!

Green Book probeert nergens een hele serieuze beschouwing op het rassenconflict te zijn. Het speelt zich erin af en er wordt in ieder geval niet omheen gedraaid.

Voor de rest is het een fijne feelgood film die knap geacteerd en geweldig mooi geproduceerd is. De muziek maakt je nieuwsgierig naar de artiest Don Shirley en de geoefende geinteresseerde filmnerd heeft allang de naam Tony Lip opgezocht op IMDB.

Daardoor begrijp je misschien beter waarom dit een pretentieloze, hartverwarmende allemansvriend is.

Ik geef de film een dikke 9.

Door de fijne sfeer en puike acteerprestaties is deze film wat mij betreft best te verteren. Duidelijk is in ieder geval wel dat een hoop geld niet altijd een goede film maakt.

Gezien op het PAC en inderdaad veel mensen in slaap zien vallen tijdens deze film. Natuurlijk een zwaar onderwerp maar wat mij het meest stoort bij dit soort films is toch wel de trage verteltrand. Volgens mij had hier makkelijk een half uur slaapverwekkende shots geknipt kunnen worden, alsmede een paar veel te vet aangezette karakters die je verderop in de film nergens meer tegenkomt.

Verder past het verhaal op de achterkant van een bierfiltje, wat ook niet helpt om een en ander interessant te houden.

Eerder een feel bad movie en dat is geslaagd als het de bedoeling is. Ik ging er sjacherijnig uit weg.

Weergaloze Joaquin Phoenix in Joker!

"Joker? Is that how you want to be called?" vraagt Robert de Niro in zijn rol als late night tv presentator Murray Franklin aan Arthur Fleck gespeeld door Joaquin Phoenix.

"Yes, you called me that the last time...."

De film die handelt over het welzijn van Arthur Fleck, een eenzame man die samen met zijn moeder in een verlopen appartementen complex ergens in New York woont. Hij is clown bij een soort clowns uitzendbureau en verdiend zijn geld vooral met zichzelf voor gek zetten. Al vrij vroeg in de film zien we hoe de harde realiteit van de boze buitenwereld geweld aandoet aan zijn verlangen om gezien en gewaardeerd te worden.

Geweldige acteerprestatie van Joaquin Phoenix die hier alvast een stevige sollicitatie naar een verdiende oscarnominatie doet. In de bijrollen vallen vooral Robert de Niro en Frances Conroy op in de rollen van presentator en die van de moeder van Arthur.

Publiek dat verwacht een volgende Marvel film met eenzelfde hoeveelheid aan geweld en special effects te zien komen volgens mij een beetje teleurgesteld uit de zaal. Deze film moet het vooral hebben van de prachtige opbouw van het personage en de onermijdelijke climax als gevolg.

Op alle punten een prachtige beklijvende film. Ga hem zien!

Geschiedenisles van de grote 4!

Deze goed voorbereidde inkijk in de levens van 4 grote Engelse actrices die tijdens hun vriendschappelijke ontmoeting luchtig babbelen over hun carrieres is een heerlijk schouwspel.

Anekdotes doorspekt met humor en hier en daar een glimp van een gemiste kans, je hebt als kijker echt het gevoel er even bij te horen. Een aanrader voor een regenachtige zondagmiddag.

Goed geacteerd en met verve gebracht!

Vice gezien op het PAC en vond het tussen het ietwat schrale aanbod dit jaar een welkome afwisseling. Hoewel Vice gebaseerd is op echte personen en gebeurtenissen wordt er driftig gespeeld met fimstijlen en leuke theatrale trucjes. Het deed mij heel erg denken aan I Tonya.

Christian Bale speelt een geweldige rol als Dick Cheney en verder, zoals de makers al zelf aangeven, is het maar gissen op wat voor waarheden deze film gebaseerd is.

Wat zeker is is dat het een vermakelijke film oplevert die een beeld schetst van een manipulatieve man die zich ten koste van (bijn)alles een weg baant naar de top in Washington.

Goed gedaan, ik geef een dikke 7.

Yesterday voelt lekker aan!

Vooraf stond deze film al op mijn favo lijstje to see. De vraag is dan of hij niet een beetje tegenvalt als je hem dan uiteindelijk te zien krijgt. Het antwoord daarop is nee. Het is een heerlijke feelgood film met een zeer origineel uitgangspunt.

Het help dat het een echte Britse film is en er dus ook dito britse humor in zit. Het ideetje ( de hoofdrolspeler leeft ineens in een wereld die de Beatles niet kent) wordt de hele film door zo nu en dan ondersteunt met diverse grappen en zo ook levend gehouden. Het dilemma waarin hij verkeert wordt goed uitgespeeld tot en met een grandioze finale.

Er zullen altijd mensen zijn die vinden dat het verhaal al honderdduizend keer is verteld, en die hebben gelijk. Het maakt het kijkgenot niet minder. Lekker hoor. Meer van dit soort graag!