In 1990 waren de Kampioenen een verademing. Men had jaren vruchteloos geprobeerd om een humoristische serie te maken. Met de Kampioenen had men die eindelijk beet.
De Kampioenen hadden alles. Na enkele jaren kwam er echter sleet op de formule. Enkele belangrjke acteurs verdwenen. De afleveringen werden opgebouwd rond misverstanden en waar in de beginjaren de personages nog echte mensen waren werden nu stereotypes opgevoerd : de militair die drinkt, de wijvenzot, etc...Langzaamaan werd de serie iets voor kinderen en pubers. In die vijver is men meer dan 10 seizoenen blijven vissen. Het laatste jaar met Carmen als Belspeldel was niet meer om aan te zien. Maar het concept leefde nog: er konden nog films rond worden gemaakt. Het trouwe publiek van kinderen en misschien hun ouders bleef en de films werden een succes. Maar ook hier is een maximum bereikt. Er valt niets meer te vertellen. Stoppen in schoonheid zit er niet in , stoppen met een druk bekeken film wel.