Opinions

Film verdient de vier sterren van de Volkskrant absoluut niet. Zeer matig scenario, waarin weinig duidelijk wordt gemaakt over de voorgeschiedenis. Zo zie je grootvader nog aan het roer en zo is grootvader plotseling van boord verdwenen. Er wordt bedroevend vlak geacteerd door mannen met doorgroefde gezichten en baarden die voortdurend somber kijken; ze hebben maar twee gezichtsuitdrukkingen (somber / boos). Er wordt weinig gesproken en weinig emotie getoond. Tenenkrommend is de scene waarin de zoon aan zijn stervende in coma liggende vader bekent dat hij de relatie van zijn leven heeft gevonden en voor de 'venten' gaat. Het einde van de film is broddelwerk waarbij Robert, een vriend, wordt vermoord en de schipper uit de schulden komt door een stel vluchtelingen over het Kanaal te zetten, waaronder de (homoseksuele) relatie van de zijn broer. Cliché acteerwerk. Eind goed al goed! EEN ster is al te veel.

Een film, die nooit gemaakt had mogen worden. Een film met een scenario dat niets toevoegt aan het verschrikkelijke drama dat plaatsvond en weinig of geen begrip oplevert voor de hel, die de slachtoffers moeten hebben doorstaan. Het is ook een saaie film. Komt natuurlijk omdat je het verhaal al kent. Wat vertoont wordt is een slap aftreksel van hoe het geweest zou kunnen zijn. Spelers klitten aan elkaar. Blijven langdurig in een kuil liggen. Zij blijven irritant passief. Af en toe rennen er jongeren voorbij. Je ziet als het ware de regieaanwijzijng: "Rennen nu". Waarvoor ze wegrennen zie je niet, maar dat vul je zelf in met dat zal meneer B wel zijn.De spelers kunnen de angst niet echt overbrengen. De plofjes of liever schoten op de achtergrond zijn niet eng. Om dat te compenseren klinken er af en toe keiharde schoten in de filmzaal, waardoor je je als kijker rot schrikt. Met dat soort goedkope effecten maak je nog geen goeie film. Het personage van de actrice met de hoofdrol leer je niet kennen. Je komt niets over haar achtergrond te weten. Ook niets over wat ze nou eigenlijk op dat eiland doet.

Over het geweld dat in recencies genoemd wordt kom de kijker weinig te weten. Ja af en toe zie je jongeren op de grond liggen waar verder weinig aandacht voor is.

De hoofdrolspeelster en haar zus hebben een langdurige kibbel scene in het begin van de film. Dat rechtvaardigt een langdurige zoektocht naar de zus in de rest van de film. De regisseur geeft daarmee de hoofdrolspeelster de mogelijkheid om onverwacht op te springen en naar zus op zoek te gaan, waardoor ze zich in risicovolle omstandigheden kan begeven. De scene waarin een vriendin overlijdt en na haar sterven haar mobiel afgaat, de camera inzoemt en op het mobiel schermpje 'Mama' op verschijnt is theatraal en tenenkrommend.

Een film met weinig respect voor de slachtoffers van deze brute moordpartij. Een film, die absoluut niet kan waarmaken dat er wordt weergegeven welke verschrikkingen de slachtoffers in hun laatste 73 minuten hebben beleefd. En oh ja drieenzeventig keer "Oh My God" uit de monden van de spelers laten komen is wel veel gevraagd voor de toeschouwers. Het leidt nogal hinderlijk af van het verhaal dat de regisseur probeert te vertonen. De schokkerige beelden zijn eventjes interessant voor de sfeer maar niet 73 minuten lang. Een film, die meerijdt op de emoties van mensen met de bedoeling daar geld aan te verdienen, had niet gemaakt mogen worden.