Opinions

Een vervelende film, die blijkbaar 2 uur en 24 minuten moest duren.

De film volgt een groep buitenbeentjes uit de sociale onderklasse in het Midwesten van Amerika. De regisseur wil dat je vooral niet vergeet hoe tragisch de situatie is waarin deze personages verkeren. De hele film wordt armoede gefetisjeerd en in je gezicht geduwd. In mooie shots wordt de ranzigheid vastgelegd; krakkemikkige motels, smerig voedsel, overal rotzooi, versleten kleding, insecten die over het aanrecht lopen. Dit voelt behoorlijk ongemakkelijk aan. Als kijker voel je je een soort ramptoerist.

In de lange tijd dat de film duurt hadden de personages uitgediept kunnen worden, maar daar is geen sprake van. Zelfs de goede prestaties van Lane en LaBeouf kunnen niet verhullen dat hun personages flinterdun zijn. De bijfiguren blijven allemaal karikaturen.

De hele film is een herhaling van zetten. Veel scènes zijn bijna een kopie van een scène van vijftien minuten daarvoor.

Neemt niet weg dat er een aantal mooie momenten in de film zitten. En de film is mooi geschoten, met prachtige kleuren en schitterende shots van het Amerikaanse landschap. Ook de soundtrack vond ik goed. Maar dit alles was niet genoeg voor mij om deze ellenlange film de moeite waard te maken.

Budget-“Wolf of Wallstreet” met een constant bezwete Tom Cruise in één van de beste rollen uit zijn carrière. Erg leuk.

Heb hier een dubbel gevoel aan overgehouden. The Disaster Artist is een erg vermakelijke film, vooral door James Franco, die een hilarische Tommy Wiseau neerzet. Het is ook een film die helaas erg aan de oppervlakte blijft. De grootste lachmomenten zijn de simpelweg nagespeelde scènes uit The Room. Maar mijn grootste probleem is dat de film te aardig is voor Wiseau. In de film komt Tommy over als een sympathieke outsider die zijn dromen najaagt en wordt vrijwel geen aandacht besteed aan zijn gedrag en zijn diepgewortelde misogynie (iets waar ook The Room van doordrenkt is). Uiteindelijk lijkt The Disaster Artist vooral een ode aan een rijke klootzak die een gedrocht heeft gemaakt, en daar voel ik me wat ongemakkelijk bij.

Nolan is vaak een garantie voor spektakel. Zo heeft ook Dunkirk een aantal geweldige scènes (de openingsscène - wow). Deze momenten komen erg goed tot hun recht in de IMAX-zaal; op het grote scherm en met het goede geluid. De film is dan ook absoluut een bioscoopbezoek waard. Een geweldige film vind ik Dunkirk echter niet. Daarvoor is het allemaal te afstandelijk en zijn de verhalen die worden verteld niet boeiend genoeg.

Hele aanstellerige film. Geen aanrader.