Opinions

Eén lange fucking zit.

Trek er gevoelsmatig maar een dag voor uit, want Quentin Tarantino is nog wel even bezig.
Vanaf de eerste minuut maakt hij je duidelijk dat je naar een western zit te kijken. Met behulp van het lettertype, de muziek op de achtergrond en het eerste shot van de koets in de verte wordt je meteen in de juiste sfeer gebracht. Dit wordt episch.

En dat is het ook zeker. The Hateful Eight is een film die niet draait om de actie, maar het verhaal. Sommige mensen zijn niet wie je denkt dat ze zijn en sommige mensen doen precies wat je van te voren had verwacht. Samuel L. Jackson als vaste acteur op het lijstje van QT springt weer van het doek af. Deze man kan je plaatsen in een film die plaatsvindt in 1994, 2010 of rond 1875. Met zijn welbekende taaltje overtuigt hij je altijd weer van zijn rol. De woorden 'motherfucker' en 'nigger' passeren regelmatig de revue.

Ja, zoals eerder gezegd, is de film zo af en toe langdradig, maar zeker nooit saai. Telkens op het moment, dat je in slaap begint te sukkelen omdat twee personages telang in hetzelfde gesprekje blijven hangen, is er een plottwist.

De western films die ik heb gezien zijn op één hand te tellen. Dus ik ben verre van een expert. Maar ik heb wel het gevoel dat een western zo hoort te zijn. A good guy, some bad guys, een hoop kogels, een zooitje bloed en veel dialoog om hun tegenstander te overtuigen van hun stoerheid. Qua dat valt er niets op de film aan te merken.

Wat ik een leuk detail vindt, is dat Quentin Tarantino op een gegeven moment in de film de voiceover verzorgt en het verhaal wat meer op gang brengt. Zoals we gewend zijn van QT in bijvoorbeeld Pulp Fiction is de manier van vertellen. Met behulp van chapters hakt hij de film in delen en richting het eind van de film wordt er dan een bepaalde chapter aan vast geplakt, wat eigenlijk meer een flashback is. Hierdoor worden al je vragen beantwoord.

Nadat ik de film eindelijk achter de kiezen had, was ik toch wel blij dat ik 'm gezien had. Het is geen film die ik graag over en over wil zien, maar hij zit toch nog wel even in mijn gedachten. Hij krijgt van mij 4 sterren vanwege de mooie shots, de filmmuziek en de verrassende rol van Channing Tatum. Hoe klein deze ook was..

Het verhaal van N.W.A. was mij wel bekend, maar ik heb die periode zelf helaas niet mee kunnen maken. Tracks als 'Fuck Tha Police' en lines als 'Straight outta Compton, crazy motherfucker named Ice Cube' zijn klassiekers in de hiphop scene, dus ik had altijd wel door dat N.W.A. een hele grote indruk achter heeft gelaten..

Deze film vertelt zo nauwkeurig mogelijk het verhaal van de mannen achter deze 3 letters. Ik heb weleens geruchten gehoord dat Eazy E gay zou zijn en daarom uiteindelijk is gestorven aan aids.. Maar daar wordt in deze film verder niet over gesproken. Dat Ice Cube alle teksten schreef was mij ook niet bekend. Maar het bewijst wel waarom juist hij en Dre, op dit moment nog steeds relevant zijn en volop meedraaien in de media wereld. Films, headphones, muziek.. ze zullen er waarschijnlijk nooit mee stoppen. Gelukkig maar.

Na zo'n anderhalf uur besloot ik eens te kijken hoelang de film nog zou duren. Toen kwam ik er achter dat ik nog niet eens op de helft was. Dus ja, de film is wel redelijk langdradig ja.. maar ik vind dat bij een bio-pic niet eens zo heel erg. Alle personages worden namelijk uitgebreid geintroduceerd en ze krijgen allemaal de ruimte om te laten zien wat ze hebben betekent voor de groep.

Ik had het juist jammer gevonden als de film was gestopt bij het moment dat ze groot begonnen te worden. Dan zou je namelijk zo'n anti-climax krijgen als bij het einde van 8 Mile. Nee, het is wel eventjes een zit. Maar het is het meer dan waard. De cameo van de goedlijkende Tupac en de opname van 'No Vaseline' waren voor mij toch wel echt de hoogtepunten. 3.5*