Opinions

Ondanks het feit dat de plot wel erg doorzichtig is, biedt de film voldoende vermaak voor wat je van een dergelijke genre film mag verwachten.

Danny Huston zet een prima tegenstander neer voor Gerard Butler. De toevoeging van de rol van Nick Nolte is een aardige gimmick en biedt wat ruimte voor de broodnodige lichtvoetigheid.

Zoals hierboven al gememoreerd is de CGI met name op het einde vrij matig, dat is jammer.

3/5

Een lekker wegkijkende zomercocktail met een geslaagde mix van ingrediënten: een heist-movie voorzien van vette actie, romance, acteurs die er duidelijk plezier in hebben en dat alles ge-edit op het ritme van een Tarantino-achtige soundtrack.

Liefhebbers van de Edgar Wright "Three Flavours Cornetto" trilogie Shaun of the Dead (2004), Hot Fuzz (2007) en The World's End (2013) zullen echter niet helemaal aan hun trekken komen.

Deze films zijn doorspekt met (Britse) humor; Baby Driver heeft meer de genen van de klassieke Amerikaanse bankoverval film met referenties naar o.a. Heat (1995) - MovieMeter.nl, Point Break (1991) - MovieMeter.nl en The Getaway (1972) - MovieMeter.nl.
Ook zit er een cameo in van Walter Hill - regisseur van cult classic The Driver (1978) - MovieMeter.nl.

Ansel Elgort weet de rol van rookie driver met de nodige dosis jeugdige onschuld goed neer te zetten en vormt een mooi contrast naast de "echte" crooks Doc (Spacey), Griff (Jon Berntal), Buddy (Jon Hamm), Darling (Eliza Gonzalez) en Bats (Jamie Foxx).
Spacey speelt zijn rol als vanouds, het is erg fijn om Jon Hamm een keer niet als reclameman te zien en Jamie Foxx zet een sterke rol neer als gevaarlijke sociopaat.
Daarnaast is er de love interest Debora (Lily James). Haar verschijning deed me overigens erg denken aan Madchen Amick in Twin Peaks - mede door de rol van coffee waitress in een diner (wellicht herkenbaar voor de oudere bezoekers van dit blog ).

Erg sterk is w.m.b. de openingsscene met een energieke car-chase. Hierdoor zit je meteen goed in de film.
Kritiekpunt is w.m.b. een van de laatste scenes waarin wordt afgerekend met Buddy (Jon Hamm). Zo'n scene waarin de al drie keer dood gewaande bad guy weer tevoorschijn komt is te veel een cliche en voorspelbaar.
Een over het einde zullen de meningen verschillen: het had ook een Bonnie & Clyde einde kunnen zijn maar dat had w.m.b. niet bij de hoofdpersonen gepast.

8/10

Nu weer een beetje met beide voeten op aarde te zijn beland na bijna 3 uur ondergedompeld te zijn in Villeneuve's interpretatie van de dystopische Blade Runner wereld, zet ik de eerste indrukken en gedachten op een rijtje:

* Cinematografie en productie design zijn verbluffend. Deakins is m.i. naast Hoytema voor Dunkirk een van de Oscar kandidaten. Zeker ook in IMAX 3D zien.

* Het thema van de replicants is "geherijkt" aan de huidige tijdgeest waarin Artificial Intelligence en Virtual Reality een steeds belangrijker deel van onze levens bepaalt, ook met betrekking tot relaties en emoties, analoog aan Alex Garland's Ex Machina (2014) - MovieMeter.nl en Spike Jonze's Her (2013) - MovieMeter.nl

* Zeer goed acteerwerk van Gosling en met name Sylvia Hoeks. Zoals in de recensies eerder opgemerkt valt Jared Leto wat tegen - zijn rol van industrieel genie kan niet tippen aan die van Joe Turkel (Dr. Tyrell) in het origineel. Harrison Ford weet w.m.b. minder te overtuigen maar deed dat in het origineel ook minder.

* Muziekscore blijft minder hangen dan de heldere thema's van Vangelis. De switch van componisten lijkt uiteindelijk niet de meest aansprekende score te hebben opgeleverd. Maar ik zou 'm nog een keer goed moeten luisteren bij een 2e screening.

* Er zijn veel referenties naar het origineel (o.a. met originele Atari neon reclame!), hetgeen positief bijdraagt aan de beleving.

Al met al een van de betere prenten van Villleneuve, qua niveau zeker in lijn met zijn vorige (Arrival).

Voor een definitieve beoordeling moet ik 'm nog een keer zien.

Na het sterke "Rise of.." was het toch afwachten of deze sequel de verwachtingen waar kon maken. ...

Zoals al in eerdere posts gemeld ligt in dit vervolg een minder sterke focus op de bonding tussen mens en (mens-)aap, zoals in "Rise of.." door Franco en Ceasar/Serkis vertolkt. Jason Clarke laat minder indruk achter dan James Franco alhoewel ik hem wel kan waarderen sinds Zero Dark Thirty. Hier staat tegenover dat er meer aandacht is voor de relaties binnen de (mens-)apen gemeenschap, met name tussen Ceasar en zijn familie (zoon Blue-eyes en moeder) en zijn rivaal Koba.

De verhaallijn is enigszins voorspelbaar maar was voor de duur van de film (130 min.) voldoende onderhoudend. Alhoewel een iets kortere finale wel had gekund (120 ipv 130 min.).
Zwak puntje in het scenario was het weer in bedrijf stellen van de bouwvallige waterkrachtcentrale: dit ging wel heel gemakkelijk.

Gecombineerd met de prachtig vormgegeven omgeving (overwoekerde gebouwen en apen-bos) in/rond San Fransisco Bay area, de soundtrack en 3D-effecten leverde dit toch een zeer onderhoudende film op - wat mij betreft de beste blockbuster van deze zomer (tot nu toe).

8/10

Enigszins off-topic: er is wederom sprake van een pandemie die de mensheid heeft gedecimeerd. Uiteraard redelijk actueel gezien de huidige ebola uitbraak. Maar heeft iemand al eens een statistiek gemaakt mbt de hoeveelheid films waarin het "outbreak" thema een rol speelt?

De tijd zal moeten leren of dit een klassiek oorlogsepos gaat worden a la Saving Private Ryan (1998) - MovieMeter.nl (Spielberg) of Full Metal Jacket (1987) - MovieMeter.nl (Kubrick).

Qua sfeer zit deze meer in de lijn van de laatste en daarmee treedt Nolan w.m.b. in de voetsporen van Kubrick.

Er zijn uiteraard ook evidente verschillen: de film van Kubrick is een duidelijk (in de tijd gescheiden) tweeluik; Nolan's film laat drie verhaallijnen (Land, Zee, Lucht) door elkaar lopen waarbij de scenes niet synchroon zijn gemonteerd en met verschillende "snelheden" passeren.

Door deze opbouw - en zwaar ondersteund door de score van Hans Zimmer - wil Nolan de spanningsboog gedurende de hele film hoog houden. Dit kan - indien niet goed opgebouwd - al snel tot vermoeidheid leiden. Zoals eerder gemeld is het daarom goed dat de runtime relatief kort (107 min) is.

Of je deze film (als bovengemiddeld) zal waarderen zal daarom met name afhangen of je jezelf voldoende kan verplaatsen in de situatie van (een of meerdere) hoofdrolspelers.

Bij mij is dit in ieder geval voor een groot deel gelukt: de hartslag ging duidelijk omhoog - van begin tot eind. De meeste empathie voelde ik bij de karakters gespeeld door de ervaren acteurs Mark Rylance en met name Tom Hardy. Man, wat weet die man in een paar scenes met een paar regels tekst (met zuurstofmasker) een rol neer te zetten! De luchtgevechten en de wide shots vanuit de cockpit zijn w.m.b. de hoogtepunten van de film.

Je hebt echter wel de kracht van het grote (IMAX) scherm nodig om deze op waarde te schatten.

Uberhaupt heeft deze film wat tijd nodig om te beklijven en er je mening over te vormen.

Daarnaast vind ik deze film lastig te vergelijken met Nolan's andere films aangezien deze film veel minder karaktergedreven is (en uiteraard een non-fictie onderwerp betreft).

Nogmaals: de tijd zal moeten leren of dit een klassiek oorlogsepos gaat worden.....

Voor nu: 9/10

Redelijke film over actueel thema. Had echter meer ingezeten.
Zoal het aan de kaak stellen en zichtbaar maken van de betrokkenheid van de CIA, die in de film alleen via een anonieme stem door een intercom wordt vertolkt. Dit had tot mooie ethische confrontaties kunnen leiden.
Ook de spanningen in het drone team worden m.i. onvoldoende uitgewerkt.
Ethan Hawke speelt OK, wel wat te apathisch.
6/10

Zoals hier al eerder is gemeld is de (trailer) marketing van de film behoorlijk misleidend. In de bioscoop zaal zat daardoor een doelgroep die met andere verwachtingen was gelokt, hetgeen leidt tot teleurstellingen.

Dit is een verfrissende en goed geslaagde loot in het survival / outbreak genre. In het begin denk je nog even dat het een afslag naar een zombie-survival maakt maar daar trapt deze film niet in.

Wat resteert is een sterke psycho-thriller waarbij je je als kijker goed kan verplaatsen in de situatie en angst van de hoofdpersonen.

Qua mysterieuze sfeer doet me deze denken aan de betere (oudere) films van M. Night Shyamalan.

Ook heeft het overeenkomsten met de recente survival film Here Alone (2016) - MovieMeter.nl waarin een vrouw probeert te overleven in de bossen. Echter die kan niet tippen aan de psychologische spanning in deze film.

Verder sluit ik me aan bij mauricez 8/10

James Bond meets Kill Bill meets Batman meets Divergent. Of zoiets. Colin Firth laat onverwacht een andere kant van zijn doorgaans wat timide gentleman imago zien.

Jackson is zeer matig (iemand anders al Jackson moe?). De begin actie scene ( met introductie van psycho bitch met killer heels) is niet onaardig. De cover-up van de kleermaker in Londen is een leuke gimmick. Maar op een gegeven moment was ik wel klaar met al het geweld. Het was gewoon too much. En ja, ik snap dat over-the-top de bedoeling was. Over de eindgrap zullen we het maar niet meer hebben. 6/10

Gisteren The Mummy gezien in de voorpremiere: standaard aktievehikel voor Cruise. De film mist de griezelige ondertoon van de oorspronkelijke Mummy vertolkingen. Schiet daarnaast tekort als superhelden spektakel. En mist de humoristische insteek van de films met Brendan Fraser.

Als dit de lakmoesproef is voor de Dark Universe reeks van Universal is deze wat mij betreft niet geslaagd.

Slecht begin van het blockbuster seizoen. 5/10

Een Doug Liman flic heeft toch altijd wat extra's te bieden.

Dit keer een soort van anti-"American Sniper" ontdaan van alle patriottische opsmuk, met een kritische boodschap over de US foreign policy ("Why are you still here....").

Relatief onbekende acteurs moeten gevoel geven van authenticiteit en dit lukt niet onaardig (hoewel het postuur van die Cena niet echt bij een sniper past).

De spanningsboog in de film wordt gedragen door psychologisch spel tussen Taylor-Johnson en de onzichtbare Iraqi sniper.

Dat had w.m.b. nog wat spannender gemogen. Blijft lastig met het vrij statische positiespel achter "The Wall".

De sfeer deed me enigszins denken aan het recente Mine (2016) - MovieMeter.nl

Het einde verraste mij niet maar is verfrissend voor een film afkomstig uit de VS. 7/10

Een fijne afsluiter van de Apes trilogie maar weet minder te overtuigen dan het vorige deel (Dawn..).
En chapeau voor de producers om ook een "intelligente" blockbuster reeks uit te durven brengen.

Pluspunten:
+ wederom prachtig spel van Serkis als Ceasar, met name het worstelen met de morele dilemma's waarmee hij als leider wordt geconfronteerd (o.a. strijd met z'n innerlijke "Koba")
+ weergaloze CGI + motion cap
+ het uitwerken van de "symbiose" tussen de gemuteerde apen en het gemuteerde mensenras in de persoon van de aandoenlijke Nova
+ einde dat grotendeels aansluit bij de oorspronkelijke Apes trilogie.

Minpunten:
- copy-paste rol van Colonel Kurtz door Harrelson (en de dik erbovenop liggende verwijzing Ape-pocalypse Now).
- de komische sidekick "bad ape" - toch een beetje de Jar Jar Binks van deze film (deed het wel goed bij het jeugdige deel v/h publiek overigens).
- het middendeel van de film - de queeste van Ceasar naar Harrelson - laat de spanningsboog te veel inzakken.
- het feit dat er vanuit het noorden nog een volledig geëquipeerd leger aanrukt terwijl de mensheid vrijwel gedecimeerd is door een virus komt w.m.b. als te ongeloofwaardig over.
- misleidende poster (in combinatie met de de titel): de verwachting wordt gewekt dat de film zal eindigen in een grote, allesbeslissende veldslag tussen aap en mensheid in de buurt van een vesting (a la het tweede deel van de LOTR trilogie) terwijl dit toch anders uitpakt.....

7,5/10

Vermakelijke vrouwelijke superhero movie en waardige concurrent voor de betere Marvel prenten zoals Captain America: The First Avenger.

De film is echter niet perfect: de eerste twee delen zitten goed in elkaar echter het laatste deel (de slotact) is te veel een cliche: een cheesy dialoog tussen Diana en Ares gecombineerd met de carnavaleske transformatie van David Thewlis van keurig Brits parlementslid tot opgepompte oorlogsgod. Ook het moment dat Diana generaal Von Ludendorff heeft gedood en daarna apathisch om zich heen kijkt komt niet geloofwaardig over.
De handtekening van Zack Snyder (als co-producent en -schrijver) is duidelijk te herkennen in de slo-mo actiescenes. Maar de regisseur Patty Jenkins heeft er toch een eigen touch aan kunnen geven.

Ondanks alle getoonde ellende van WWI is het toch een feelgood movie geworden met ruimte voor chemie tussen de hoofdrolspelers en humor - gedragen door de ondersteunende karakters in het tweede deel.

Ik moest bij de slotscene wel denken aan de gebeurtenissen in Parijs: was dit een soort van hart onder de riem voor de Parijzenaren ?

7,5/10