Log

Er zijn films die je meerdere keren kijkt in je leven, soms komt er een voorbij op tv en je blijft er ongewild in hangen ook al weet je hoe het afloopt: Pulp Fiction, The Good, the Bad the Ugly, heel vaak gezien en zo zijn er tig films te noemen. Met films van Nolan heb ik dat dus niet. Oppenheimer was een lange zit in de bioscoop dat was eenmalig. Ook The Odyssey was een lange zit en roept zeker niet het gevoel op dat ik die nog eens wil zien.

Tom Holland en Matt Damon schat ik hoog in en toch weten ze je in deze film niet 100% te raken, pas aan het eind van de film komen de emoties wat los.Voordat er wat actie in de film komt word je een lading niet boeiende maar wel vermoeiende dialogen voorgeschoteld, net als in Oppenheimer. Elke vorm van zelfspot of humor ontbreekt in de films van Nolan. Een romanticus lijkt het mij zeker niet als ik afga op de soundtrack, daar word ik wederom niet blij van. Die gaat de top 200 lijst van NPO-klassiek beste filmmuziek niet halen. De geluidsdynamiek is ook veel te hoog, als de climax van de film bereikt wordt kun je beter je vingers in de oren stoppen om geen gehoorbeschadiging op te lopen.

Zeker is dit een bovengemiddeld goede film maar net als Oppenheimer ook flink overhyped. Als avonturenfilm is het veel te serieus, als historisch drama niet geloofwaardig. Het verhaal speelt zich af rondom Griekenland, het hadden net zo goed de Ardennen kunnen zijn. Nolan vergeet om jou als kijker mee te nemen op zijn reis.

vote posted