Opinions

Slecht acteerwerk (kon die zoenscène - in het begin - onder de douche, niet even overnieuw, ik trek ze erg slecht, die overduidelijke 'filmkussen'), een slap verhaal waarin het hele arsenaal aan moralen is opengetrokken (-het is beter te leven zoals je zelf wilt, ipv zoals er van je wordt verwacht, -een transgender is niet een man verkleed als vrouw, maar een echte vrouw, -je bent niet per se een homo als je het lekker vindt wanneer je prostaatklier wordt gestimuleerd, en -ook boven de 50 mag je nog genieten van je seksualiteit), je zou denken dat de regisseur een man is door het overdreven gekreun in de seksscènes, en wat is eigenlijk de meerwaarde van Paul...? (Ach tuurlijk, die prostaatklier.)
Maar goed, toch best een lekkere 'wegkijk' film met een paar leuke inkoppertjes.

Lila: 'I mean, what's gotten into him...?' XD

Oftewel; een leuke film voor als je echt niets beters te doen hebt.

Tja, ach... Zo'n dertien in een dozijn 'feel good romcom'. (Gelukkig wist ik niet dat dit van dezelfde makers is als Notting Hill en Bridget Jones's Diary, anders was het een zware teleurstelling geweest.)

Saaie film (waarin eigenlijk niks gebeurt), met 'overacting' van Jess Weixler (ja, ja, het is wel duidelijk dat je nu verbaasd/nadenkend/geërgerd bent) en waarin maar drie echt leuke scenes zitten. Om precies te zijn die van 00:00:46 tot 00:03:10, die van 00:35:29 tot 00:43:56 en die van 01:13:35 tot 01:17.00. (Het zal wel toeval zijn dat dat net de scenes zijn met Jesse Eisenberg.)

Ik zou zo graag willen beschrijven wat ik van deze film vind, maar daar bestaan volgens mij geen woorden voor.

Oké, een poging: ON - GE - LO - FE - LIJK GOED!!

Nee, komt niet eens in de buurt.

Ik verbaas mij enorm over de voorzichtige omschrijving die er bij deze film staat. Hun relatie begint gecompliceerd te worden?? Elisabeth wordt meegetrokken in de wereld van de (soft)SM. John bespeelt haar, test haar uit en kijkt hoever hij met haar kan gaan. Zij verkent haar grenzen, verlegt ze en geeft zich aan hem over. Een spel van macht en onmacht, maar vooral van vertrouwen en ik vind dat dit op een heel mooie erotische manier in beeld is gebracht.

Dit is al jarenlang een van mijn favoriete films. Maar goed, als het onderwerp niks met je doet dan kan ik mij voorstellen dat deze film je ook niet echt boeit...

Het begon meteen al goed; mooie dramatische beelden van een regenachtige avond en een gewonde vrouw ergens in een achteraf steegje, opgevolgd door luid geknetter van Rammstein.

Een goed verhaal, dat prachtig is neergezet met mooie oneliners en ander stof tot nadenken.

En het einde... Tja, ach, dat was eigenlijk wel te verwachten, en had zeker niet gehoeven. Beetje jammer...

Ik hoop dat alle puberjongens die deze film kijken 'm ook helemaal uitkijken, zodat ze geen rare ideeën krijgen.

Leuke film met een wijze les! (Al heb ik niet het idee dat iedereen hier die les heeft meegekregen.)

De rol van de naïeve, lieve, ietwat sukkelige jongen is hem op het lijf geschreven, maar in The Social Network laat hij zien dat het ook heel anders kan.

Eisenberg als Zuckerberg; fantastisch!

Het eerste half uur leek het nog een redelijk normale film, daarna raakte ik de draad een beetje kwijt, en vond ik het vooral saai. Maar mijn nieuwschierigheid dwong mij gelukkig om verder te kijken, en langzaam maar zeker vielen alle stukjes in elkaar en begon ik Kaufman te snappen.

Een ingewikkelde surrealistische film met zwartgallige humor en natuurlijk onnodig om te zeggen, maar kan het niet laten: fantastisch acteerwerk van Hoffman!

De film wist mij totaal niet te raken. Er hangt wel de hele tijd een onheilspellende sfeer, maar er gebeurt weinig, en wat er wel gebeurt zie je niet. Voor mij totaal niet spannend. De cavia bijvoorbeel die op een gegeven moment expliciet inbeeld komt. Je weet dan natuurlijk wel dat die uiteindelijk dood gaat (meestal is het de hond die dan wordt vermist en na een tijd zoeken dood ergens op het gazon wordt gevonden, hier is het - hoe origineel - een cavia) en deze wordt dan door mams in de afvoervermaler van de gootsteen gevonden. Gelukkig geen tenenkrommende horrorbeelden van een vermalen cavia, maar ook helemaal geen spanningsopbouw.
Naar mijn idee had hier zoveel meer uit gehaald kunnen worden. Kevin (zowel de jonge als de oude versie) heeft namelijk de ideale uitstraling voor een psychopaat die jou de koude rillingen zou kunnen bezorgen, maar helaas komt dat er in de film niet uit.