Om de AIDS/ HIV-problematiek in een film te laten zien is natuurlijk verschrikkelijk moeilijk. Net als Philadelphia zijn het ( goed bedoeld) rimpels in de eindeloze, ontmoedigende, schrijnende en bittere zee die al die betrokkenen hebben en nog aan het bevaren zijn.
Het acteerwerk van verscheidenen acteurs vloog met soms naar de strot, hoewel er ook momenten van een lach waren. De machteloosheid om de manier te vinden om mensen te overtuigen dat er iets verschrikkelijks aan het groeien is.
Velen zullen zich ' The Only Living Boy in New York' gevoeld hebben en nog voelen.