Al jaren kijk ik op moviemeter om te bepalen welke film ik het waard vind om te gaan kijken. Door de jaren heen heb ik eigenlijk altijd wel goed advies gekregen van jullie reviewers. Tot gisteravond, 20:50 pathe de munt, Amsterdam. Ik kijk gemiddeld zo'n 2 films per week en kijk voor of na de film altijd even op mm en bij John Carter was dit niet anders. Ik had al gehoord dat het verhaal niet al te sterk was, maar deze verhaallijn besloot me dan toch om actief lid te worden van jullie netwerk. Van begin tot eind had ik het gevoel dat ze een 12jarig jochie, net binnen geroepen van oorlogje spelen, het verhaal hebben laten schrijven. Het verhaal springt van hot naar her en van karakterontwikkeling is al helemaal geen sprake. Daarnaast zie ik de dame in kwestie rechtstreeks uit een aflevering van Xena the Warrior zijn gelopen, geen stijl, nul klasse.
De fundering van elke film is toch dat men zich moet kunnen inleven in een bepaalde situatie of persoon? Nee, Disney heeft, voor mij, haar lichaam op aarde achtergelaten en zwerft nu doelloos rond op een andere planeet.