Opinions

Goed gespeeld verhaal over iemand die ziek raakt en doodgaat.
Dit thema is aan de ene kant natuurlijk zeer fundamenteel maar aan de andere kant ook gewone dagelijkse kost en de uitwerking van de film blijft in het laatste steken. De diverse karakters raken in de loop van het verhaal even van hun stuk maar hier gaat het mis met de film.
De dochter hunkert plotseling vergeefs naar een blijk van oprechte liefde van de horkerige en egocentrische vader en gezien haar kennelijk vrijgevochten en artistieke levenshouding is het voor mij niet geloofwaardig dat zij zich zo afhankelijk en geschokt opstelt. Ook de switch van de echtgenote die eerst "nee" zei tegen de verzorging komt onverklaarbaar uit de lucht vallen Aan het eind lijkt het ineens een warme en verbonden familie waarin ieder braaf doet "zoals het hoort" , teleurstellend banaal allemaal.
Het begint allemaal luchtig en hoopgevend maar het laatste half uur is saai, cliché en te langdradig.

In festen ( het feest) leveren de beruchte "dogma's" het gewenste effect:

Op alle fronten gelukt als tegenhanger van gelikte oppervlakkige Amerikaansige clichématige lopende band pulp.

Geen gladde camera bewegingen, geen zoete violen, geen moralistisch burgerlijk effectbejag etc.

Wel : menselijke tekortkomingen zonder opsmuk.