Opinions

Wat lijkt me het toch heerlijk om films die voorspelbaar en ongeinspireerd zijn te kunnen waarderen alleen maar vanwege een extravagante productie, een hoop bloed en een paar tieten. Onder een pocornfilm versta ik een film zonder pretentie maar met vermaak. Helaas zie ik hier alleen een samenraapsel van ingredienten die de film commercieel interessant moeten maken en vooral een oeverloos herkauwen van zaken die ik al tot in den treure eerder zag. Ironisch genoeg is er met al dat geneuzel over democratie en de kracht van vrijheid wel sprake van pretentie en wordt het daarmee ook nog eens een kerkdienst. Erger kan bijna niet.

Nogal opgeklopte lucht maar wel ongeevenaard mooi opgeklopt.

Qua nivo stylist is Melville vergelijkbaar met Sergio Leone imho. Grappig dat de 1 zwaar leunt op muziek en de ander op geen muziek. Top keuze acteurs in zijn fims. Verhaaltjesschrijvers zouden wat beter mogen soms. Op 1 dag Le Doulos en deze gekeken en waar ik vond dat Le Doulos stond als een huis vond ik deze over the top, leunend op bekende patronen en daardoor minder boeiend. Maar ik vond Leone vroeger ook niet zo geweldig omdat ik niet zo ben van form over substance. Kan de schoonheid wel waarderen maar hoe lang is het leuk om naar een levend schilderij te kijken.

Zeker vermakelijk toen ik niet beter wist maar de algemene consensus onder historici is inmiddels dat LHO wel de lone killer was en dat maakt de film voor mij voor altijd onzinnig. Luister de “the rest is history” podcast over dit onderwerp en alles lijkt glashelder zonder vage theorieen.

Door vrienden voor de bios uitgenodigd. Nooit een MI film gezien maar was al een beetje bang waar het heen zou gaan. Misschien heb ik teveel aktiescenes en achtervolgingen gezien. Het is niet dat ik het nooit kan waarderen: de achtervolging in french connection vond ik wel indrukwekkend en kan ik nog waarderen, de actie in Heat dito. Ik heb de meeste top 250 films wel gezien en kan van de meeste films wel begrijpen dat ze er in staan. Maar dat zoiets substantieloos als dit er in zou staan is wat mij betreft een abominatie. Wat is dat toch met die modderstroom aan films waar continu iets moet bewegen, continu een opgeklopte soundtrack hoorbaar is, het verhaal varieert van cliche tot flinterdun naar non existent maar die toch hoge recenties krijgen / serieus worden genomen? Bij boeken wordt het verschil tussen literatuur en lectuur gehanteerd. Misschien ook zoiets voor films dan kunnen we sites als deze gaan opsplitsen.