heb nog nagedacht over het thema en de oververtegenwoordiging van vrouwen in de zaal. ik denk dat de regisseur (zijn centrale thema is obsessie en perfectie) een soort tweeluik heeft gemaakt. the wrestler (mannen) en black swan (vrouwen) het thema is in principe hetzelfde, maat het blijft in mij n ogen een melodrama, als je de perfecte enscenering en de vertolking van de acteurs er buiten laat. (worstelen met seksualiteit, overheersende moeder, die het haar dochter eigenlijk verwijt, dat ze nooit verder gekomen is als ballerina, dochter moet dit goed maken, het krabben e.d. duidelijke zelfmutatie enz. enz.)