Knock Out: Waargebeurde films

Nee, want ik geloof niet dat er tekenfilmfiguurtjes in Japan wonen, wel geschminkte mensen....

Animatie is idd geen genre, maar een stijlvorm.

Natuurlijk zit er verschil in stijl en vorm tussen animatie en live action.

Maar er zit ook verschil tussen stijl in live action in kleur en live action in zwart-wit. Bijvoorbeeld de film pi? Die was niet hetzelfde geweest als die in kleur zou zijn geweest. of andersom, The Godfather in zwart wit? dat zou ook niet hetzelfde effect hebben gehad.

En waarom is cgi in een live action film geloofwaardig en zou animatie niet geloofwaardig zijn?

Het grootste probleem is inderdaad dat mensen animatie zien als disney = voor kinderen, net als strips = voor kinderen.

En een hoorspel kan ook een waargebeurd verhaal vertellen maar kan nooit op deze site, want film is bewegende beelden en dat is een hoorspel niet.

Dus spreek je jezelf nu dus tegen. Animatie is wel een stijlvorm, maar mag een specifiek genre (waargebeurd) niet uitbeelden?

Waargebeurd en realistisch zijn twee heel verschillende dingen.

5-8

Qua geloofwaardigheid heb ik minder problemen met getekende personages dan Al Pacino in zijn zoveelste rol in een misdaad/drama.

Zou trouwens jammer zijn moest Hotaru no Haka gewipt worden door een misdaad/drama na ons eerst verlost te hebben van Goodfellas.

Nee hoor, ik vind het een stijlvorm die zich zeer slecht leent om een waar gebeurd verhaal als waar gebeurd te 'verkopen'. Simpelweg omdat ik niet in het bestaan van cartoonfiguren geloof... heeft verder niets met Disney/kinderfilms te maken.

5-9 Dog Day Afternoon

Dus een waargebeurd verhaal moet realistisch verbeeld zijn? Hoe iets verbeeld is heeft toch niets te maken met of het verhaal echt waar is of niet?

Niks moet, maar het helpt wel als je bij mij het gevoel van 'waar gebeurd' wil opwekken...... Neem Fear and Loathing in Las Vegas, (deed ook mee) Daar kan ik erg om lachen, maar het voelt niet als waar gebeurd. (Zelfs al zou dat zo zijn)

5-10

Amadeus - The Pianist

1-0

2-0

maar toch fijn dat de enige echt goeie film in deze knock-out het zover geschopt heeft

Daarbij blijf ik erbij dat Pacino in een misdaadfilm nefaster is voor enige geloofwaardigheid.

2-1

3-1

4-1 Amadeus

Heb jij DDA ooit gezien.... ? "t zal je film niet zijn, maar Pacino's rol is geweldig en totaal aanders dan The Godfather / Heat waar jij volgens mij op doelt. DDA is ook niet echt een misdaad film, daar is de aanpak veel te amateuristisch voor.

4-2

5-2 Amadeus

The Godfather(s)/Scarface/Carlito's Way.

Ook allemaal films waar Pacino's rol geweldig zou moeten zijn . Ondertussen weekt het niet veel meer dan een "oh, daar heb je hem weer, zal wel weer een gangsterfilmpje zijn" los. Erg goed voor de geloofwaardigheid

5-3

5-4 The pianist is beter en amadeus is niet waargebeurd.

Je vergist je nogal in Dog Day Afternoon als je die gaat vergelijken met Goodfellas. Die twee films verschillen als misdaadfilms ongeveer bijna zoveel als The Naked Gun en About Schmidt als komedies van elkaar verschillen. Pacino's rol is ook radicaal anders.

Rare discussie ineens, over de realiteitswaarde van de films. Zo'n beetje alle films in deze lijst hebben veel verzonnen elementen. Vaak komen deze elementen het verhaal wel ten goede. Amadeus is dan geen precieze vertelling van het levensverhaal van Mozart; het is wel een fijne film en het zegt toch wel iets over zijn leven. Als we de realiteitswaarde hier gaan beoordelen dan moet Dog Day Afternoon winnen (maar dat moest ie van mij vanaf het begin al ), want Lumet koos er voor om een zo goed mogelijke reconstructie van die gebeurtenis te maken.

6-4 Amadeus, die trouwens volgens mij net zo waargebeurt is als The Pianist. Als al niet meer.

The Pianist is een behoorlijk waarheidsgetrouwe verfilming van een boek met de belevenissen van de hoofdpersoon. bron

7-4

Weet je wat, ik zal Dog Day Afternoon een keertje gaan kijken

Zover ik altijd gehoord heb heeft Polanski nogal wat vrijheid genomen om zijn eigen gebeurtenissen in het verhaal te stoppen. Als dit klopt (ik ben geen kenner van het verhaal) dan is The Pianist eigenlijk 2 waargebeurde verhalen en daarmee eigenlijk niet meer een waargebeurt verhaal als Amadeus. Daarbij is het onzin om te zeggen dat Amadeus niet waargebeurt is. Forman heeft zich nogal wat vrijheid genomen, maar dat is alleen maar ten goede gekomen. Er zitten natuurlijk ook genoeg waarheden in Amadeus.

Onderhond, dat is niet per se nodig. Je kunt me op mijn woord geloven

Klopt, alleen is Amadeus een enorm saaie film en The Pianist niet.

De kern van Amadeus (de rivaliteit tussen Salieri en Mozart) is niet bewezen, de kern van de pianist zit letterlijk in de film (ik heb weinig verschillen tussen de film en het boek ontdekt).