Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025

17. Irish Wish (Film, 2024)

Regisseur: Janeen Damian

Speelduur: 93 minuten

FTV

Puntentelling: 34 punten

https://i.postimg.cc/sxL7JYVn/MCDIRWI-ZX001.webp

Normaal bewaar ik deze soort nonsens voor mijn Christmas Binge maar aangezien St. Patrick's Day deze week was liet ik deze zoetigheid eenmalig toe.

Lindsey Lohan heeft een gave om chemie te creëren met zowat elke mannelijke tegenspeler. Dat is hier ook het geval en maakt alle cliché's, sulligheden en flauwe moppen net wat draaglijker. Het verhaaltje is niks speciaals en de setting wordt allesbehalve goed gebruikt. Toch heb ik me best vermaakt met dit luchtig stukje prul.

3*

22. Malèna (2000)

Vrouwelijke hoofdrol: Monica Bellucci

92 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 44

Bron: Amazon Prime

Met Malèna weer een film geraakt die al tijden op de lijst stond. Monica Bellucci is werkelijk waar oogverblindend in deze onderhoudende en broeierige Italiaanse film van Tornatore. Waar zijn Nuovo Cinema Paradiso (1988) bij mij echt een verpletterende indruk achterliet (ik moet ‘m nog eens herzien) is dat bij deze Malèna wel een stuk minder. Ondanks het fijne sfeertje en de perfect passende muziek van maestro Morricone voelt het bij vlagen toch als een lege huls. Belucci zet een ingetogen rol neer (ze hoeft eigenlijk niet veel meer te doen dan gewoon mooi zijn), maar het overige acteerwerk is vaak te dik aangezet (met de vervelende advocaat als toppunt). Een tandje minder theatraal/overdreven was ook prima geweest.

Net als in Irréversible (2002) wordt er niet bepaald zachtzinnig omgesprongen met Bellucci. In de verkorte Amerikaanse versie op Amazon valt het aandeel naakt nog wel mee. De ‘normale’ ongekuiste versie duurt liefst een kwartier langer en laat meer zien van Bellucci en andere dames. Ik had toch wel wat moeite met de scène waarin de menigte haar met grof geweld mishandeld . Dat had ook wel een onsje minder gemogen zou je zeggen. Anno nu zal dat ook minder geapprecieerd worden. En eigenlijk hoeven we daar niet zo heel rouwig om te zijn.

Ik rond naar boven af: 3,5*

17. Silent City (Film, 2012)

Nederland - 90 minuten - Vrouwelijke regisseur: Threes Anna

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 34

Bron: Bieb

Quotering: 3,0*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/83000/83466.jpg?cb=1521387900

De film doet denken aan Stupeur et Tremblements (Film, 2003) waarbij ook wordt stilgestaan bij de harde afstandelijke relatie tussen Japanners en Westerlingen (in het bedrijfsleven). Vooral het gelijknamige boek van Amélie Nothomb is niet onbekend in de literaire wereld.

Het klinkt haast als een mythe als je naar dergelijke films kijkt vanuit een Westerse bril, want er zijn minstens evenveel films die het tegendeel beweren. Japanners zijn nu echter wel altijd wat gereserveerder en afstandelijker geweest, maar dit gaat toch ver. Die roddelcultuur en achterklap is zeker niet nieuw. Japanners houden nu eenmaal van tradities en afgelijnde regels en gebruiken. O wee als je je daar niet aan houdt. Er wordt dus ook zonder meer verwacht dat je de regels kent, hoewel niemand je die uitlegt.

Ware paniek ontdek je bij het hoofdpersonage wanneer ze alleen achterblijft en verdwaalt in de pokkedrukke metro en niemand om haar bekommerd lijkt. Fijn vond ik dan weer de introductie van de Japanse cultuur met die baden of bij de vele werkateliers van het visbedrijfje. Leuk ook dat het Japans niet wordt vertaald. Zo weet je als kijker even veel als het hoofdpersonage. Niets dus ...

Little fish, big fish, swimming in the water, come back here man, gimme my daughter. Deze lyrics van PJ Harvey zijn voor eeuwig verbonden met Werchter 1995. Het roze pakje en de zwarte BH ... ik heb er nog natte dromen van. Wat een vrouw !(Mme Cinemanukerke zal het me wel vergeven nu we toch in de vrouwelijke challenge zitten). Ik had een vakantie naar de Griekse eilanden er voor opgegeven. Mijn vrienden zaten toen aan een eiland Griekse cultuur op te snuiven (t’is te zeggen, op een overbevolkt strand hamburgers eten en Heineken drinken) maar ik was verkocht aan PJ. Alleen in de massa luchtgitaar spelen tot de laatste noot. De beste zomer ever.

10. The Lost Daughter (Film, 2021)

121 minuten - vrouwelijke regisseur Maggie Gyllenhaal

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTxnLMczZCRNUlBI7ruPtelwUJYtNynuevWlw&s

Mijn tweede Maggie Gyllenhaal maar deze keer staat ze achter de camera ipv ervoor. En ze doet het niet slecht. The lost daughter is een intens drama met een onderwerp dat misschien nog in taboe sferen verkeert nl moederschap niet kunnen en willen dragen. Kinderen die een verstikkend gevoel brengen. Leda (Olivia Colman) is op vakantie op een Grieks eiland maar algauw wordt haar rust verstoord door een luidruchtige familie uit Queens. Maar Colman voelt een connectie met één van de dames Nina (Dakota Johnson) die een dochtertje met haar meesleurt. Ledda lijkt zichzelf te herkennen in de situatie van Nina. Welk verleden torst Leda ? Met een heen en weer naar het verleden waar knap de verklaring van Leda komt maar toch worden bepaalde zaken in het ongewisse gelaten. De pop, de scene in de cinema, die dennenappel …Daarenboven maakt de film gebruik van thriller elementen die een dreiging oproepen maar nooit echt tot uiting komt. De actrices (ook Jessie Buckley die de jongere versie van Leda speelt in de flashbacks) zijn uitstekend en daar ligt de kracht van de film. De blikken, de gedragingen, de dialogen ... samen met de score vormen die het cement die de film fascinerend maken. Maar ik kreeg nooit een volledig beeld van de situatie doordat er te veel open gelaten wordt. De agressieve echtgenoot, de affaire van Nina, de flirt van Ed Harris ... ik kreeg er geen greep op. Jammer want daar zat een meesterwerk in.

23. Io La Conoscevo Bene (1965)

Vrouwelijke hoofdrol: Stefania Sandrelli

115 minuten

FTV (2): totaal aantal punten = 46

Bron: Netflix

Met Io La Conoscevo Bene aka I Knew Her Well ga ik nog even verder op de Italiaanse toer. Heerlijke lichtvoetige en vrolijke film waarbij de knappe Sandrelli de aandacht moeiteloos weet vast te houden. De soundtrack (populaire popliedjes uit die tijd) werkt aanstekelijk en de zwierige cameravoering mag niet onvermeld blijven. Er zitten een paar schitterende scènes in LCB.

De film is iets te fragmentarisch om echt blijvende indruk te maken, al hakt het einde er wel behoorlijk in.

Ruime 3,5*

34. Europa Europa (1990)

Regisseuse : Agnieszka Holland

112 minuten

FTV : puntentotaal 68

https://www.peramuseum.org/Repo/SliderAndBoxs/europa-europa-1.jpg

Toch wel een unieke film waarin het verhaal wordt verteld van een Joodse jongen die Duitsland ontvlucht en na een oponthoud in Polen en Rusland terug in Duitsland terechtkomt en bij de Hitlerjugend tenslotte aansluit. En al die tijd tracht hij op slinkse manier zijn afkomst te verbergen. Ik vond het boeiend genoeg en het feit dat het een waargebeurd relaas is, maakte het natuurlijk nog interessanter. Prijzenswaardig deze film.

Sterke punten: Uniek verhaal en het acteren van Marco Hofschneider is uitermate naturelle

Zwakkere punten: -

Persoonlijke rating : 3.5*

Filmografie Agnieszka Holland : Ook het allereerst dat ik van haar zie

35. Persepolis (2007)

Regisseuse : Vincent Paronnaud en Marjane Satrapi

95 minuten

FTV : puntentotaal 70

https://images.sbs.com.au/dims4/default/224d588/2147483647/strip/true/crop/704x396+0+0/resize/1280x720!/quality/90/?url=http%3A%2F%2Fsbs-au-brightspot.s3.amazonaws.com%2Fdrupal%2Ffilm%2Fpublic%2Fpersepolis_704_0.jpg

Waarom niet eens een animatiefilm? Maar dit keer niet eentje dat zich naar een volwassen publiek richt. Het verhaal van Marjane die klein zijnde de Iraanse revolutie beleeft en als klein meisje de oorlogssituatie ontvlucht. Na een verblijf in Wenen, waar ze vereenzaamde, keert ze terug naar haar moederland. Een ernstige kijk op het dagelijkse leven in Iran. En dan voornamelijk vanuit het perspectief van de daar wonende vrouwen. De tucht, strengheid en het controlerende aspect van het land, zorgen voor de ernstige noot. Toch waren er, ondanks het beladen onderwerp, ook wel eens grappige fragmenten.

Sterke punten: Interessante kijk op het leven in Iran en ook wel geslaagde animatiefragmenten

Zwakkere punten: -

Persoonlijke rating : 3*

Filmografie Marjane Satrapi : Een film die ik gezien heb en die zij ook regisserde is "Radioactive (2019) - 2.5*"

Dirty deeds done dirt cheap, dirty deeds and they done dirt cheap. Deze lyrics van AC/DC stonden naar verluidt in de bar ‘the pussycat’ boven de toog in neonlicht. Naar verluidt want ik ben er nooit geweest. Maar volgens de priester van onze jeugdbeweging was dit een feit. Deze poel van verderf behoorde tot een verboden zone en er werd streng op toegezien dat jongetjes van 16 jaar nooit die grens overstaken. Bij straffe van branden in hel. Toen ik de priester na afloop van de dienst vroeg hoe hij wist wat er geschreven stond in die bar zei hij ; ik ben een hardrock fan. Ah zo, geen vuiltje aan de lucht voor onze gemeenschap. Ik had natuurlijk 1 + 1 kunnen samen tellen maar toen was ik ook al geen wiskundig genie.

11. Promising Young Woman (Film, 2020)

114 minuten - vrouwelijke regisseur Emerald Fennell

FTV : 2 punten - totaal 21 punten

https://pyxis.nymag.com/v1/imgs/2e4/a4a/9993b0839fa61affb01b3ea0d88bb43ab3-promising-young-women.2x.rsocial.w600.jpg

Wordt vrij hoog ingeschat en een notering in de laatste top 1000 maar voor mij teleurstellend. Als wraakfilm te braaf, trouwens alles is off screen. Als plot herkenbaar en voorspelbaar (opgebouwd zoals de serie 13 reasons why maar ook een Kill Bill zou je kunnen afvinken als als referentie). Het einde is wel origineel maar ongeloofwaardig zelfs al zou dit op de Griekse mythologie van Cassandra gebaseerd zijn. Dan is er nog die tiener love story, al honderd keren gezien (voorzichtig verliefd en dan dan hartzeer). Het is wel hip en cool gefilmd, in video clip stijl wat het aangenaam kijkvoer maakt.

Nu, dit is duidelijk een POV van een vrouwelijke regisseur die de wraak van een vrouw op een tolerante 'rape culture' als boodschap neemt. Een aanval op ons (mannen ? alhoewel het hoofd van de school een vrouw was) normenbesef ? Een waarschuwing voor alle mannen die in clubs op een avondje seks uit zijn ? Fennell slingert dit controversieel onderwerp in ons gezicht en de film kan zeker leiden tot discussies. Is ons standpunt over dominantie van mannen in onze samenleving conservatief en neerbuigend ? Hoe dan ook, ik vind de film te onevenwichtig om die boodschap duidelijk te maken. Maar die luchtige onderhoudende toon van de film heeft zeker zijn voordelen. Zo is de scene met de cocaïne snuivende man in zijn appartement hilarisch (what’ s my name, Neil ?) en zijn de scherpe ironische commentaren bij momenten indringend (zoals de scene waarin Mulligan het hoofd van de school confronteert). Ook visueel probeert Fennell een punt te maken door haar hoofdpersonage veel zeer in het midden van het filmkader te centreren waardoor de wraakengel beter naar voren komt. Maar toch vond ik de film te veel neigen naar een over simplisme van de boodschap.

Terug van Cardiff en Londen, haal ik nu ook de 31 films.

31. Hôtel Monterey (1972)

65 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 62 + 1 +10 = 73

België / VS Regie: Chantal Akerman

https://www.sensesofcinema.com/wp-content/uploads/2015/12/3-Lead-and-only-image-Hotel-Monterey-750x400.jpg

Chantal Akerman's eerste langspeelfilm is een structurele film. Het speelt zich af in de afgeleerde Hotel Monterey in New York waar vooral oudere mensen wonnen en de plek als vergane glorie aanvoelt. Scenes in de gangen, lobby, kamer, lift etc. Soms gebeurt er zo weinig dat het meer als foto's aanvoelt dan film. Bij momenten moest ik bv. aan Rabbits van David Lycnh denken, dit is minder intellectueel dan het werk van Michael Snow en minder emotioneel of visceraal dan Stan Brakhage. Het is heel open aan interpretatie tot op het pun dat ik geen idee heb wat het moet voorstellen, het heeft compositie en sfeer en is niet slecht. Uiteindelijk geraakte ik wel in de atmosfeer en werd ik fan.

Net zoals Brakhage is dit zonder enige geluid maar ik koos toch een soundtrack, Atlas van Laurel Halo, pracht plaat die heel mooi bij paste.

32. Timestalker (2023)

96 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 64 + 1 +10 = 75

VK / Regie: Alice Lowe

https://horrorpress.com/wp-content/uploads/2024/10/timestalker2-scaled.jpg

"Prevenge" van Alice Lowe was leuk, "Sightseers" ook waar zij aan meeschreef. "Timestalker" is veel ambitieuzer, raarder en werkte veel minder voor mij. Tonaal was het ook raar soms voor mij met lagere humor gemixt met meer Monty Python-achtige ambities, tegen het einder werkte het iets beter voor mij. Ik bewonder dat zij dit maakte maar het voelt soms als een te persoonlijke gevoel van humor voor mij. ibendb en joolstein waren wel best fan van.

33. Blood Bath (1966)

62 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 66 + 1 +10 = 77

VS / Regie: Jack Hill + Stephanie Rothman

https://www.tasteofcinema.com/wp-content/uploads/2016/05/titian4.jpg

De ontstaansgeschiedenis van deze film was een totale puinhoop en het toont echt wel. Roger Corman co-produceerde een spionage triller in Joegoslavië terwijl hij op vakantie was. Het idee was om er een paar Amerikaanse acteurs in te hebben en zo te maken dat het in een andere versie ook in de VS kon uitkomen. Het resultaat bleek onbruikbaar dus huurde hij Jack Hill in om met die beelden iets anders te maken over een gestoorde kunstenaar, veel ergere versie van "Bucket of Blood", dat was ook niet goed dus huurde hij Stephanie Rothman in. Zij deed maar wat met vampieren en andere acteur, kunstenaar overdag en vampier in de nacht. Francis Ford Coppola was heel kort bij de script betrokken. Er is ook een tv versie waar een vrouw gewoon bv. 5 min. op een strand danst om de film langer te maken. Het is een totale puinhoop, incoherent, saai en barslecht, gewoon troep dat weggegooid moest worden maar Roger Corman maakte altijd wel iets met wat hij had. Iedereen had een hekel aan het resultaat.

34. Night Patrol (1984)

85 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 68 + 1 +10 = 79

VS / Regie: Jackie Kong

https://i0.wp.com/38.media.tumblr.com/d19beb561a8185b3a76b880839e02ace/tumblr_nedt4rNuml1s5o8nro1_1280.jpg

Een extreem incapabele politieagent wordt demotiveert tot nacht dienst. Naast zijn werk als politieagent is hij ook een stand-up komiek met een papieren zak over zijn hoofd om zijn identiteit te verbergen. Nu dat iemand anders misdaden begint te plegen ook met een papieren zak over zijn hoofd wordt hij hoofdverdachte. Er valt heel weinig over deze film te zeggen, de humor is extreem laag bij de grond en extreem slecht. Police Academy is duidelijk waar de film voor gaat maar dit is troep en van Police Academy heb ik maar ook kleine stukjes gezien en dat was ook niet voor mij.

35. Today (1929)

60 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 70 + 1 +10 = 81

Sovjet Unie / Regie: Esfir Shub

https://iffr.com/en/wp-content/uploads/sites/2/2024/05/f08cc264-874d-4e7f-b7ea-7565403dfaab.jpg?image-crop-positioner-ts=1715874763

Van Esfir Shub had ik nooit eerder gehoord maar zij blijkt een collega te zijn geweest van Sergei Eisenstein en Dziga Vertov. Niet de minste namen en volgens sommige bronnen was zij zelfs een invloed op hen. "Today" is een propaganda montage film waar jij de tussentitels best haast negeert, soort Sovjet onzin dat daar opstaat. De beelden van USSR dat nog een rijkdom van volkeren tonen voor de allergrootste zuiveringen doen denken aan "A Sixth Part of the World" van Dziga Vertov. De beelden die het westen tonen waren best verassend, fascisme in zijn vroege stadia en de KKK bijvoorbeeld. Ideologisch verwerpelijk maar soms echt prachtig gefilmd en mooi edited is dit nog best de moeite.

Dat is niet zo hoor, ik hoop nog wel het een en ander te zien... Maar er lonken nu ook andere dingen zoals Kaboom en ik wil mee kunnen praten over Adolescense waar iedereen de loftrompet over afsteekt (en idd, eerste aflevering is gelijk indrukwekkend tot en met), dus ik zal de 100 niet gaan halen.

Alhoewel... Je weet nooit....

Ik heb er nog een paar in de pijpleiding maar ben ook afgeleid geraakt door een nieuwe baan en andere kijkprojecten zoals Severance en ook Adolescence.

8. De Z van Zus 2024) – FTV – 99 minuten

twee vrouwelijke protagonist

Punten totaal: 14

https://filmformatie.imgix.net/filmstills/De-Z-van-Zus_st_1_jpg_sd-high-a3d2.jpg?w=1600

Een leuke film! Alles wat de sfeer van Martin van Waardenberg ademt, vind ik sowieso al de moeite waard. De laatste film van hem die ik zag, De Terugreis (2024), viel me tegen, maar deze was gelukkig een stuk beter. Hoewel De Z van Zus niet per se een typische Martin van Waardenberg-film is, merkte je wel dat hij, naast zijn kleine rolletje, enige invloed had.

Daarnaast ben ik een grote fan van Elise Schaap, dus dat maakte het voor mij al een win-win situatie. En dat werd het ook: de 100 minuten vlogen voorbij. Visueel zag het er mooi uit, met sfeervolle beelden van Spanje en Frankrijk, al speelden die locaties niet de grootste rol in het verhaal.

Het was misschien wat voorspelbaar, maar dat vond ik niet storend. Sommige recensies vonden de film aan de grove kant, wat me verbaasde – zeker voor een Nederlandse film, waar dat vaak eerder een handelsmerk is. Ik vond het alleszins meevallen.

https://i0.wp.com/sebkijk.nl/wp-content/uploads/2024/08/Uitgelicht-66.png?fit=1280%2C720&ssl=1

Eindscore: ⭐⭐⭐

9.Majesteit 2010

FTV.

100 minuten

Puntentotaal: 16

https://www.vprogids.nl/.imaging/mte/gids/opengraph/dam/cinema/06/60/92/image_6609285.jpeg/jcr:content/image_6609285.jpeg

Wat een sof was dit weer. Dit is niet hoe het gegaan is, en ik vermoed dat bijna niemand zich Beatrix zo herinnert. Het was wel interessant om de politiek van toen te zien, vooral Balkenende, en dan niet in een satirische vorm zoals bij Koefnoen (wat op zijn tijd ook leuk is). Daarnaast was het een verademing om de statige manier van politiek bedrijven te zien, zeker in vergelijking met het circus dat het nu is.

Claus blijft een held, ook in deze film. De soundtrack was bovendien best mooi, maar verder was het geen fijne zit. Geen goede film, zonde van het verhaal.

1,5*

36. La Panthère des Neiges (2021)

92 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 72 + 1 +10 = 83

Frankrijk / Regie: Marie Amiguet + Vincent Munier

https://cdn-s-www.vosgesmatin.fr/images/D4BEB191-11C7-402B-AA09-299E70DAA9C3/NW_raw/sortie-au-cinema-en-2021-le-documentaire-cesarise-la-panthere-des-neiges-etait-diffuse-a-la-television-francaise-pour-la-premiere-fois-le-24-decembre-photo-dr-1703540164.jpg

In september ga ik op vakantie naar o.a. Kirgizië, tijdens een gesprek met een vriendin vertelde zij mij dat zij daar ook op verlof was geweest. Zij was diep in het dunbevolkte binnenland gegaan, nomaden en bergen gezien en paard gereden. Toen zij deze film in de cinema zag dan moest zij terugdenken aan haar reis. Deze film speelt af in Tibet maar de landschap is gelijkaardig blijkbaar.

"La Panthère des Neiges" is over de natuurfotograaf Vincent Munier die opzoek gaat naar de zelfde geziene sneeuwluipaard en de schrijver Sylvain Tesson die hem begrlijd. Er zijn prachtige beelden van natuur en dieren in deze film maar dat is niet de echte onderwerp van deze film. Het gaat over de pure toewijding en geesttoetand van Vincent vs. die van de huidige moderne wereld. Niet alle mijmeringen van Sylvain zijn even interessant hierover maar de landschap is spectaculair en Vincent is een unieke en prachtige mens. Met muziek van Nick Cave en Warren Ellis, niet hun beste werk maar ook niet mis.

8. The Dirty Dolls (1973)

73 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 13 + 2 = 15

https://imggen.eporner.com/9911212/1280/720/15.jpg

Deze onbekende en kortdurende jaren 70 Misdaad / Drama / Erotiek film (een Sexploitation film) werd me getipt door alexspyforever voor deze challenge en het leek me wel een typische foute film voor mij en fout is de de film zeker (met o.a. incest!). En de vrouwen in de film doen de filmtitel "The Dirty Dolls" ook eer aan, want ze waren behoorlijk "dirty" en dat m.b.t. hun seksuele escapades en het waren ook nog eens mooie en rondborstige vrouwen. Vooral de roodharige (ik heb een zwak voor roodharige vrouwen) Colleen Brennan lustte er pap van in een tweetal scènes (één keer met een vrouw en keer met een man en het waren beiden gijzelaars) en achteraf gezien was dat niet vreemd, omdat ze een pornoactrice was.

https://www.babepedia.com/user-uploads/Colleen%20Brennan.jpg

"The Dirty Dolls" is natuurlijk geen hoogstaande film (het is ook een Sexploitation film) en de film is ook met een minimaal budget gemaakt. Dat is o.a. te zien aan de beeldkwaliteit, want continue zie je groene verticale strepen in beeld, maar dat vond ik gelukkig niet storend. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt met deze film van de eerste tot de laatste minuut, vooral natuurlijk vanwege het vele naakt (borsten en behaarde vagina's) en de seksscènes, en ik heb er zelfs door een aantal foute seksscènes (zoals het verkrachten van een vrouw door twee andere vrouwen en een broer / zus incest scène, zie eerste afbeelding) ook van genoten.

Hoewel de cast niet echt kan acteren, heb ik wel genoten van de vrouwelijke cast, omdat het allemaal mooie rondborstige vrouwen waren en ze ook allemaal naakt te zien zijn. En vooral van Colleen Brennan (links), Esther Abbott (rechts), Jacqueline Giroux (onderste afbeelding) en Cyndee Summers (midden) heb ik genoten.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYTliODkyMzMtYWRlMS00N2JlLWEyY2EtYjNhMjgyYjU3Y2Q1XkEyXkFqcGc@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

https://thumb-nss.xhcdn.com/a/-aB1Px0TTB_2rfBD9f0xvA/019/214/187/v2/2560x1440.276.webp

De film duurt met circa 73 minuten ook niet lang en hierdoor wordt het ook nergens saai en langdradig. Opzicht gebeurt er ook genoeg en ook vielen er best veel doden, waaronder helaas veel mooie vrouwen. Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met "The Dirty Dolls" (kreeg ook 3,5* van mij) als liefhebber van Sexploitation films en vooral omdat dit ook nog eens een foute film is (dat geeft de film voor mij altijd iets extra's).

8. Havoc (2005)

Regisseur: Barbara Kopple

93 minuten - Verenigde Staten

FTV 2 - Totaal: 16

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2005/Havoc/dvd-film.ws/05.jpg

Het personage Allison Lang (Anne Hathaway) vat bij aanvang van de film de thematiek mooi samen. “See, basically, the thing to remember is that... well, none of it really matters. We're just teenagers and we're bored. We are totally fuckin' bored”. Hm. dat begint al verrekte interessant. Kijken naar verveelde tieners. Hoera. Havoc geeft de kijker een inkijkje in de levens van verveelde tieners met rijke ouders. Ik zet me schrap.

De man die verantwoordelijk is voor het script heet Stephen Gaghan. Een gerenommeerde schrijver die onder andere verantwoordelijk is voor de scripts van goede films als Traffic (2000) en Syriana (2005). Films met behoorlijk uitgewerkte karakters. In Havoc wordt die moeite niet genomen. In Havoc zijn de karakters teleurstellend plat geschetst. Allison is de uitzondering. Haar personage wordt redelijk uitgediept. Ze is daardoor beduidend interessanter dan de andere karakters.

Niet alleen het karakter van Allison wordt uitgediept. We zijn het niet meer gewend van Amerikaanse films, maar Havoc is weinig terughoudend als het om naaktheid gaat. Anne Hathaway toont haar borsten. Bijou Phillips gaat zelfs nog iets verder. Het verbaasde en plezierde mij. Het schijnt dat Disney nog heeft geprobeerd om te voorkomen dat Hathaway zich bloot zou geven. Die poging had te maken met het vervolg op de zoetsappige film Ella Enchanted (2004) waarin Hathaway de zoete hoofdrol speelt en waarvan zij het decente uithangbord is.

Dat ik uiteindelijk op deze onbelangrijke aardigheidjes terechtkom, zegt iets over de amusementswaarde van Havoc. Die is niet bovengemiddeld hoog. Hathaway goed. Verhaal niet verrassend. Personages vlak. Een beetje bloot. Dat was het wel.

7. Superposition (2023)

Regie: Karoline Lyngbye

Speelduur: 100 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal challenge: 13

Waardering: 2*

https://sliekerfilm.nl/app/uploads/2023/07/Superposition_st_2_jpg_sd-low-e1688999755410-1160x561.jpg

Probeer deze film maar eens te kijken zonder voortdurend M. Night Shyamalan te denken. Dat gaat niet lukken! En toch een Deense film geregisseerd door een vrouwelijke regisseur. Zelfde euvel ook als bij Night Shyamalan, prachtig idee voor een goede film, alleen de uitwerking laat wat te wensen over.

8. Memoir of a Snail (Film, 2024)

95 minuten

FTV: 2 punten

Puntentotaal: 15

Klein en intiem. Prachtig gemaakt. Lelijk van de buitenkant, maar schitterend van de binnenkant. Grappig met momenten, verdrietig met momenten. Heftig met momenten.

De film kabbelt rustig door maar gelukkig tegen het einde wordt het heel ontroerend. Misschien iets te melodramatisch, maar kwam wel goed binnen. Ook wel verrast door de mooie, maar ook wat overduidelijke, maar alsnog treffende symboliek in de film. En een lieve en mooie boodschap ook op het einde.

Krappe 4.5*

8/15 films die ik bekeek betrof een vrouwelijke protagonist of vrouwelijke regisseur.

9. C'è Ancora Domani (2023)

Regisseur: Paola Cortellesi

118 minuten - Italië

FTV 2 - Totaal: 18

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2023/CeAncoraDomani/014.jpg

Delia leeft met haar man Ivano, drie kinderen en haar bedlegerige schoonvader in een kelderwoning. Geen aardige man die Ivano. Een aardje naar zijn vaartje. Delia wordt door hem met regelmaat geslagen. De aanleidingen daarvoor zijn klein of niet aanwezig. Delia ondergaat het deemoedig. Zie hier de situatieschets van dit emancipatorische drama dat werd geregisseerd door Paola Cortellesi, die tevens de hoofdrol van Delia op zich neemt en meeschreef aan het script. C'è Ancora Domani is een mooie mix van neorealisme en vermakelijke cinema en is gegoten in een klassiek zwart-wit jasje. Plaats van handeling: Rome net na de tweede wereldoorlog.

In het begin van de film zweeft de camera langs de drukte en de hectiek van alledag zoals die in de straten van Rome altijd heersen. Een bont en romantisch straatbeeld glijdt aan het oog van de kijker voorbij. De hoop op een betere toekomst vibreert door de straten en in de huizen van de mensen. Hier en daar ontmoeten we al een vrouw die openlijk de heerschappij van de man ondermijnt. Een marktvrouw die haar man en public afvalt. Een verkoopster in een winkel die een leverancier de deur wijst omdat hij alleen genoegen neemt met de handtekening van haar man. Het zijn kleine discrepanties die de zwart-wit beelden vullen met kleur.

Ook Delia laat zich door de nieuwe wind beïnvloeden. Ze fungeert weliswaar als boksbal voor haar man, maar wordt in de film desondanks niet als grijze muis of als lijdzaam opgevoerd. Onder haar berustende uitstraling laat zij wel degelijk een grote mate van rebellie zien. C'è Ancora Domani is een opwekkende realistische tragikomedie en een fijne film.

3.5*

10. The Room Next Door (2024)

Vrouwelijke protagonisten: Tilda Swinton, Julianne Moore

110 minuten - Spanje

FTV 2 - Totaal: 20

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2024/RoomNextDoor/006.jpg

Met The Room Next Door maakt Pedro Almodóvar voor het eerst een volledig Engelstalige film. Verder verandert er niet zoveel. Almodóvar blijft zijn stijl trouw en produceert een melodramatische film over vergankelijkheid, dood en zelfbeschikking. Zware thema’s. Gelukkig is in de film ruimte voor humoristische fragmenten die de zwaarte van het drama ietwat verlichten. Ook kostuum- en setdesign helpen een handje met een inbreng aan vrolijke kleuren. Ondanks de treurigstemmende thematiek die verband houdt met het sterven, wordt de viering van het leven niet uit het oog verloren.

4*

Mama, mama, You're taking away my last chance!, Don't take it away, Can't you feel my heart? HAHAHA, HAHAHA !!!

Deze lyrics van Genesis gaan in werkelijkheid over een jonge man die geobsedeerd is door een prostituee en haar 'mama' noemt. Dit duistere nummer is gebaseerd op een boek van David Niven, getiteld The Moon's A Balloon. Collins' lach is gebaseerd op een gelijknamig geluid in een nummer van Grandmaster Flash. Een weetje voor de muzikale nieuwsgierigen onder onder ons doch de literaire academici zullen direct beginnen snuiven en roepen : dat mama met prostitué wordt verwisseld wist Oedipus ook al.

12. Svinalängorna (Film, 2010)

99 minuten - vrouwelijke regisseur Pernille August

FTV: 2 punten - totaal 23 punten

https://www.indebioscoop.com/wp-content/afbeeldingen/2012/04/Beyond2.jpg

Goed maar niet zo onder de indruk als Oup. Volgt een beetje eenzelfde verhaalstructuur als mijn vorige film the lost daughter. Wat het hoofdpersonage te verbergen heeft in het heden, wordt in het verleden verklaard. Rapace krijgt telefoon dat haar moeder op sterven ligt en of ze wil komen. Maar ze is heel weigerachtig. In flashbacks ontdekken we waarom. Een verhaal van alcoholmisbruik en mishandeling. De observatie is wel krachtig maar te repetitief en te anekdotisch. De evolutie van goede thuis situatie naar slechte thuis situatie is te bruusk (de ene scene goed, de andere scene slecht). Er wordt opgebouwd naar de climax (wat is er met de broer gebeurd) maar helaas te lang uitgesponnen. Schuldgevoelens en onverwerkt trauma zijn de redenen waarom Rapace van de wijs is maar de crisis in haar familie nav het bezoek aan haar moeder (en haar thuiskomst in het ouderlijk huis) wordt te snel weer goedgemaakt. Maar af en toe zit het wel goed. Scenes zoals het versieren van de kerstboom of de komst van het eerste bezoek van de sociale zorg snijden diep. Gefilmd met een digitale camera en harde korrel met kunstlicht bellichting zorgen voor authenticiteit en de reconstructie naar de jaren 70 is voortreffelijk (cf de still). Verdienstelijk maar kon naar mijn gevoel nog beter inhoudelijk uitgewerkt worden.

26. Beneath the Valley of the Ultra-Vixens (Film, 1979)

92 minuten

FTV

Puntentotaal: 52

https://cdn1.aznude.com/junemack/beneaththevalleyoftheultravixens/mack-beneaththe-n-07.jpg

Ik vraag me eigenlijk af waarom ik me door zowat het hele oeuvre van Russ Meyer heb geworsteld om tot de conclusie te komen dat hij na Wild Gals of the Naked West enkel stupide, saaie en niet opwindende exploitation heeft gemaakt. Dat sommige mensen van deze regisseur ooit nog dachten dat zijn films feminisme uitstraalden omwille van zijn zogenaamde meesterwerk maar eigenlijk draak van een film "Faster Pussycat Kill kill" is te zot voor woorden als je kijkt naar zijn gehele filmografie. Satire en sex comedy daar kan ik nog inkomen maar iemand die zo gefixeerd is op borsten, hoe groter hoe liever hij het heeft, waarbij de vrouwen enkel een lustobject vormen voor zijn eigen fantasie kan natuurlijk nooit een feminist zijn. Hij liet zich eens ontvallen dat hij gewone seksscènes nogal saai vond en ging die vervolgens onderbreken door beelden van bijvoorbeeld een drilboor, een spuitende tuinslang of phallusvormige objecten. Wippende borsten, komische taferelen in of naast het bed was nog zoiets wat hij leuk vond. In Beneath the Valley is dat ook weer allemaal aanwezig en het wordt al snel een beproeving om uit te zitten. Het is repetitief, niet grappig, niet opwindend en de personages zijn lege dozen zijn en een verhaal grotendeels onbestaande. De fake tieten van een aantal dames dat hielp ook niet mee en Russ had bij deze film een redelijke fixatie op het mannelijk geslachtsorgaan. June Mack als Junkyard Sally was eigenlijk het enige interessante karakter en de lesbische scène was nog enigszins opwindend als ik dan toch enkele lichtpuntjes moet geven.En ja Uschi Digard komt naar het einde toe ook heel even opdraven, maar dat leek me een gerecycleerde scène met wat aanpassingen uit een van doe vorige Vixen films. Theunissen zal dat wel weten ongetwijfeld

27. Five Loose Women (Film, 1974)

aka Fugitive Girls

90 minuten

FTV

Puntentotaal: 54

https://cdn2.aznude.com/margielanier/fugitivegirls/margie_lanier_53b37b.jpg

Ik ga het mij gemakkelijk maken en me grotendeels aansluiten bij de recensie van Theunissen. De film is verre van perfect, maar op geen enkel moment saai. De balans tussen actie en sexploitation zat goed en in tegenstelling tot notoire Dallasfan stinissen vond ik de dames wel aantrekkelijk. Mooie natuurlijke rondingen, geen bijgewerkte modepopjes.

37. Les Rendez-vous d'Anna (1978)

128 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 74 + 1 +10 = 85

Frankrijk / België / West-Duitsland / Regie: Chantal Akerman

https://www.filmlinc.org/wp-content/uploads/2021/04/LES_RENDEZ-VOUS_DANNA_CMYK300dpi_2-1-1600x900-c-default.jpg

Na John Milton neem ik deze Chantal Akkerman ook mee. Anna is een regisseur die een nieuwe film heeft gemaakt, voor de promotie ervan reist zij door West-Duitsland, België en Frankrijk. Niets van de glorie of de effectief promotie wordt getoond. In plaats daarvan is eenzaamheid, betekenisloze one-night stands waar mensen hopeloos proberen zich door hun gevoelens te werken, afstand, gemiste afspraken, verloren minnaars, zij ontwijkt iedereen, kan met niemand communiceren, komt niet op werk. Het is onmogelijk om hier niet iets autobiografisch in te zien.

Lege hotelkamers, trein stations, pogingen tot communicatie, dit is trage cinema in totaal Akkerman haar stijl. Soms zijn er mooie momenten, ik vond het heel mooi toen zij tijdens een trein controle haar paspoort niet kon vinden en moest zoeken. Herkenbaar maar iets wat jij normaal niet in cinema zien. Anna voelde voor mij soms geen nieuwe grond te breken en een mindere versie te zijn van de films die zij er voorheen had gemaakt.

38. Nightbitch (2024)

99 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 76 + 1 +10 = 87

VS / Regie: Marielle Heller

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2024/09/amy-adams-doing-the-dishes-in-nightbitch.jpg?q=70&fit=crop&w=1140&h=&dpr=1

Al reeds gezien door joolstein, robertinho en John Milton. Moederschap als nachtmerrie, de rol van vrouwen binnen heteronormatieve relaties, de monster als symbool. Dit zijn de critici populaire elementen van moderne horror. Horror is niet de focus hier en dat stuk voelt beetje raar niet passen binnen het geheel tegen einde. "Nightbitch" drukt dingen ook heel dik aan, veel te dik aan maar de hart is in de goede plaats en heeft momenten. Het had allemaal wel iets beter gekund. Ongelofelijk dat Amy Adams 50 is.

Ik en mijn partner zijn vrijwillig kinderloos, een beslissing waar ik blij mee ben maar nog blijer van wordt als ik ouderschap zie uitgelicht worden als dit. Heel veel respect voor wat ouders doen en moeten doorstaan soms.

39. Blue Scar (1949)

90 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 78 + 1 +10 = 89

VK / Regie: Jill Craigie

https://image.tmdb.org/t/p/w1920_and_h800_multi_faces/mLVFVxnVKlLZd4jcScmbvvzb8HE.jpg

De enige niet documentaire film van Jill Craigie die overigs documentaires maakte over sociaalmaatschappelijke problemen. Jill Craigie is een mooie klassieke Britse film gefilmd op locatie in Wales. Het raakt aan de zeer slechte leefomstandigheden van de steenkoolarbeiders en mensen in Wales toentertijd. De steenkoolmijnen zijn net nationaliseert wat de situatie niet beter gemaakt heeft, Olwen is de dochter van een steenkoolarbeider en droomt van een ander leven. Zij krijgt de kans om op een studiebeurs naar een muziekschool te gaan in Cardiff. Haar vriend Tom werkt in de mijnen en is een dromer en wilt niet echt weg. Mooie, klassieke film, nog uit de tijden toen overal zingen de norm was in Wales, film raakt over de lot van steenkoolarbeiders, nationalisme, nationalisering van bedrijven, weggaan van jou cultuur en vrienden, keuzen in het leven. Ik kon dit wel waarderen.