Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025

Zijn er nu gewoon veel vrouwelijke regisseurs in Horror? Of kijken jullie net iets meer Horror? Of is het dat ik gewoon veel heb gezien? Want in dit lijstje doe ik het ook best goed met 100 of 334 (29%) gezien

Ik kom zelfs op 51%

67. Borderline (2025)

Verenigde Staten - 94 minuten - Vrouwelijke protagonist: Sofia (Samara Weaving)

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 131 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 144 punten

Bron: Pindakaas

https://bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2024/05/MV5BYTE2ZDA1NTMtZDcxOS00OWRkLTkxODUtMDU3MmE3MjFjMmMxXkEyXkFqcGdeQXVyNTkxNDk3ODM@._V1_FMjpg_UX1920_.jpeg

Een hopeloos romantische sociopaat weet uit een psychiatrische inrichting te ontsnappen. Hij dringt het huis van een popster, die in de jaren 90 furore maakte, binnen. De indringer heeft als doel geliefd te zijn, de popster wil deze situatie met de absoluut geschifte fan overleven.

Met een 5,4 op IMDb geen film die ik snel op zou zetten, maar hey. Samara Weaving. Sinds The Babysitter (2017) en Ready or Not (2019) hebben Miss Milton en ik allebei een beetje een zwak voor de Australische actrice. En ook hier is ze erg kijkbaar, en Ray Nicholson is absoluut manisch als de stalky fanboy die totaal van het padje af is.

Als je geen heel sterke film verwacht maar wat goofy gekkigheid, is dit absoluut wel te pruimen. Nu Azrael ook maar eens opzoeken dan, ik had een beetje gemist dat ze daar ook inzit.

2,9*

13. Jibeuro (Film, 2002)

Zuid-Korea - 80 minuten - Vrouwelijke regisseur: Lee Jeong-hyang

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 26

Bron: Youtube

Quotering: 4,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/3dFEV0qCISbHeRe2yIMPCmXqjJ9.jpg

Wat een ongelooflijk gemeen en vervelend kereltje is dit. Totaal geen respect voor anderen en uitermate egoïstisch. Begint hij op een bepaald moment nog irritant te huilen ook. Die verdiende wel een aantal keer een serieus pak voor de broek.

Het contrast is natuurlijk groot tussen de grootstad Seoul en het verre platteland waar elke vorm van luxe ontbreekt. Ik genoot wel van de film. Minimalistisch en authentiek, sereen en ondanks het rotjoch vertederend. Fijn ook die ondersteunende soundtrack.

Fijn acteerwerk! Knap hoe die twee hun rol met verve neerzetten. Een film die perfect past in mijn kraam!

14. Vamos a la Playa (Film, 2022)

Duitsland - 91 minuten - Vrouwelijke regisseur: Bettina Blümner

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 28

Bron: Sooner.be

Quotering: 2,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/rmngRsDZA83lzzOTsOZJL6Z8sj1.jpg

Weinig boeiend relaas van drie jongeren die naar Cuba trekken om, ja, om wat te gaan doen? De synopsis geeft het al wat aan. Het slaat nergens op en ook de uitwerking zelf is erg pover.

De film verzandt in zijn matige plot. Het zou een serieuze zoektocht moeten zijn, maar dzt vervaagt al erg snel. De reden daarvoor is onduidelijk en ik kon ook niet anders me al gauw te ergeren aan een aantal personages.

Uiteindelijk wordt de broer gevonden, maar ook dat verloopt weinig sprankelend. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang. Maar deze kan je gerust skippen.

68. Lee (2023)

Verenigde Staten - 94 minuten - Vrouwelijke regisseur: Ellen Kuras

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 133 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 146 punten

Bron: Amazon Prime

https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/6TkYJqgrsys95PyieVuJXU.png

Lee Miller raakt bekend als fotomodel. Gedurende de Tweede Wereldoorlog gooit ze haar carrière over een heel andere boeg door naar Europa te reizen om voor Vogue magazine reportages te maken over de wreedheden en om een stem te geven aan diegenen die niet gehoord worden. Zelf kampt ze ook met een trauma dat naar boven komt als gevolg van verraad.

In mijn enige rewatch deze challenge (Alex Garlands Civil War) zat een moment waarop Cailee Speaney en Kirsten Dunst het hebben over Lee Miller. Miss Milton vroeg ernaar, en toen ik aangaf dat ze refereerden aan het karakter uit de nieuwe Kate Winslet film waar ze de trailer laatstst van had gezien, stelde ze gelijk voor om die als companion piece te kijken. Een double bill over oorlogsfotografen zogezegd. Met een dag of wat ertussen, want we zijn nu eenmaal vermoeide ouders. Twee films achter elkaar red ik alleen als ik vrij ben of er op werk weinig te doen is

https://ca-times.brightspotcdn.com/dims4/default/be9a0b0/2147483647/strip/true/crop/6048x4024+0+0/resize/1200x798!/quality/75/?url=https%3A%2F%2Fcalifornia-times-brightspot.s3.amazonaws.com%2Fc4%2F6d%2Fc56a8ee449b8997ba7a3c79bb292%2Fandy-samberg-as-david-e-scherman-kate-winslet-as-lee-miller-lee-photo-by-kimberley-french-61356630d7.jpg

Regisseur Ellen Kuras heeft ervaring opgedaan als regisseur van series als Ozark en Legion, maar tevens als second unit director voor Killers of the Flower Moon. Lee is haar grootste release tot nu toe, en een competent gemaakte film geworden met een (hoe kan het ook anders) sterk spelende Kate Winslet in de titelrol. Filmisch gezien is het verhaal van het voormalige model dat als fotograaf voor Vogue rapportages zou maken van Buchenwald en Dachau, natuurlijk enorm intrigerend. En omdat zij en de mensen om haar heen geen soldaten zijn, is Lee ook een oorlogsfilm uit een ander blikveld dan we normaal zien.

Helaas is het verder een film die redelijk binnen de biopic lijntjes blijft, en ondanks het zware thema emotioneel niet heel erg indruk op mij wist te maken. Misschien ik ook gewoon te murw gebeukt als gewezen historicus die al teveel gezien en gelezen heeft over deze zwarte bladzijde in de geschiedenis. Wel denk ik dat ik het aardig zou vinden om nog een uurtje te spenderen aan een korte docu, zoals Lee Miller - A Life on the Front Line (2020)

3,4*

69. Amazing Grace (2018)

Verenigde Staten - 94 minuten - Vrouwelijke protagonist: Aretha Franklin

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 135 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 148 punten

Bron: Videoland

https://image.tmdb.org/t/p/w780/2FT4Li1enVvQBaYSqvGji6vlvbE.jpg

Ze gaat onopvallend de zaal binnen, ze lacht even, verzamelt de moed en begint dan te zingen. In het begin, maar dan steeds krachtiger, voert haar stem het publiek weg naar de oneindigheid van het paradijs. In januari 1972 maakte Aretha Franklin haar legendarische album 'Amazing Grace' met een koor in een kerk. Op het hoogtepunt van haar roem nam ze de beslissing om terug te keren naar waar ze begon, naar de wereld van gospelmuziek.

Ik wilde deze al zien toen hij uitkwam, maar hij was weer even van de radar verdwenen tot ik hem op de lijst Arts & Faith's Top 100 Films, een toplijst met de meest spiritueel belangwekkende films. Nu is John Milton ongeveer zo spiritueel als de afgetrapte sneaker die je thuis in de gang hebt staan, dus ik heb alle hulp nodig die ik krijgen kan. Ik heb nu 93/100 titels van die lijst gezien, dus ik verwacht binnen afzienbare tijd het nirwana te bereiken. Alles minder dan dat zou wel een teleurstelling zijn.... Alhoewel, laat ik eerlijk zijn: er staan ook gewoon een hoop sterke films op die lijst. Zelfs voor atheïstische sceptici als JM.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/wklzb7Wvukr5aOAQNyR4HGmDtGz.jpg

Deze docu kent een interessante voorgeschiedenis, want de oplettende kijker zal welllicht vraagtekens hebben bij het releasejaar 2018. Dat heeft er alles mee te maken dat regisseur Sydney Pollack geen ervaring had met concertregistraties, en dat gebruikelijke klapbord niet had gebruikt bij de opnames. Vervolgens kregen ze het domweg niet voor elkaar om beeld en geluid synchroon te krijgen, en nadat het bijbehorende Amazing Grace album al was uitgekomen, schreef Warner Bros. de film af en belandde hij op de plank. Pollack kwam er vervolgens niet echt meer aan toe en na zijn dood werd het project met moderne technieken alsnog volbracht.

Amazing Grace toont ons de Queen of Soul op het toppunt van haar kunnen, en of je nu een gospelfan bent of niet: ze zingt de sterren van de hemel. Wat een ongekend talent. Zelf vind ik gospel nu en en dan aardig en swingend, maar ik zou mezelf niet direct als een liefhebber bestempelen. Dat mocht de pret echter niet drukken, het was indrukwekkend om dit een keer te beleven. Het voelt bijna alsof je zelf bij het concert bent, je kunt het rijkelijk gutsende zweet (wat moet het vreselijk warm zijn geweest) bijna proeven.

3,7*

70. Carmin Tropical (2014)

Mexico - 80 minuten - Vrouwelijke protagonist: Mabel (José Pescina)

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 137 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 150 punten

Bron: Pindakaas

https://image.tmdb.org/t/p/w780/fMzXRVFZGKLM20yqNKtQiq2nktf.jpg

Blind opgezet aan de hand van zijn plekje op de Sector Cine's Best Mexican Films of All Time-lijst, en de poster. Ik had geen idee waar het over ging, en soms is dat leuk.

De succesvolle transseksuele nachtclubzangeres Mabel keert terug naar haar geboorteplaats in Mexico om de moord op haar beste vriendin Daniela te onderzoeken. Ze weet niet waar ze moet beginnen, maar weet wel dieper in de achtergronden door te dringen. En realiseert zich dat haar eigen jeugd en verleden ondubbelzinnig lijken op die van haar omgebrachte vriendin. Mabel weet door te dringen in een wereld die ze zo wanhopig heeft weten achter zich te laten.

https://image.tmdb.org/t/p/w780/kPSJku9lFCSK0vb5crYVVAVMxY8.jpg

Ik was wat verbaasd om te zien dat deze titel zowaar ook op MovieMeter stond, maar dat zal vermoedelijk komen omdat hij op flink wat festivals vertoond is. Interessant werkje, waardoor ik de term Muxe heb leren kennen. Kennelijk niet hetzelfde als trans (wat de synopsis aangeeft), en wellicht dus een beetje het grensgebied opzoekend van vrouwelijke protagonist. Maar hey, ik had in de spelregels beloofd niet al te moeilijk te doen bij zaken die niet precies in een hokje pasten, dus ik keur hem goed

3,2*

Zo ik ben weer bij

8. Love Me (Film, 2024) - MovieMeter.nl

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2025/01/avatars-of-kristen-stewart-and-steven-yeun-smile-on-a-couch-in-love-me.jpg

Regisseur: Sam Zuchero

FTV - 2 punten.

Puntentotaal - 16 punten.

2*

Hier kon ik weinig mee. Leuk idee en zeker origineel, maar dit was ook pretentieus en een marteling om naar te kijken. Dit was werk/corvee om naar te kijken, en de regisseurs zijn vergeten dat een interessant uitgangspunt niet gelijk een goede film oplevert. Ondanks het sterke acteerwerk van Stewart en Yeun.

Oei daar was ik al een beetje bang voor. Ik ben heb die ook liggen voor de challenge, maar schuif hem steeds opzij...

Ja, kon er gewoon niet goed inkomen. Ik wist niet dat sci-fi zo saai kon zijn .

Zaterdagavond heb ik toevallig twee films gezien (herzien) die geregisseerd zijn door een vrouw.

9. Charlie's Angels (Film, 2019) - MovieMeter.nl

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2019/11/Charlies-Angels-1-1.jpg

Regisseur: Elizabeth Banks plus vrouwelijke protagonisten

RW - 1 punt.

Puntentotaal - 17 punten.

2.5*

10. Bhangra Paa Le (Film, 2020) - MovieMeter.nl

https://img-cdn.thepublive.com/filters:format(webp)/movietalkies/media/post_attachments/wp-content/uploads/2019/12/bahgrapale.jpg

Regisseur: Sneha Taurani

RW - 1 punt.

Puntentotaal - 18 punten.

3.5*

Charlie's Angels is nog steeds geen goede film, maar het is wel een ideale Netflix film voor op een zaterdagavond. Zeker als je er samen niet uitkomt wat je wil kijken is dit een redelijk compromis. De actiescenes zijn belabberd en de humor niet erg geslaagd, maar op één of andere manier is het allemaal wel genietbaar. Er is chemie tussen de acteurs en het tempo ligt hoog.

Bhangra is geen film voor iedereen, maar wij hebben hier weer ontzettend van genoten. De film is te lang (iets waar Bollywood goed in is) en lijkt geen keuze te kunnen maken tussen een groot liefdesverhaal en een conventionele dansfilm. Maar de twee verhaallijnen komen mooi samen en versterken elkaar, de dansscenes en muziek zijn voortreffelijk, en de production design is weergaloos. Het is een kleurrijke cocktail met acteurs die duidelijk plezier en chemie hebben. Actrice Rukshar Dhillon is een plaatje.

71. La Otra (1946)

Mexico - 98 minuten - Vrouwelijke protagonist: Magdalena & Maria (Dolores del Río in dubbelrol)

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 139 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 152 punten

Bron: Pindakaas

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODdjOGJmNmUtMzdhMC00OWE3LThhZTYtZjg4MzQ4ZjQ0NDNkXkEyXkFqcGc@._V1_.jpg

Na de dood van de man van haar tweelingzus verneemt María Méndez dat haar zus een wel heel comfortabel leventje geniet. Uit jaloezie vermoordt ze haar en neemt zelfs haar identiteit over. Hierna wordt María's leven ingewikkeld door de aanwezigheid van de minnaar van haar zus en haar eigen liefde, Roberto.

Als het goed is mijn laatste Mexicaanse film deze challenge, ik heb er nu 55 gezien van de Sector Cine's Best Mexican Films of All Time, en dat vind ik voor nu wel even genoeg. Naar deze was ik wel wat extra benieuwd vanwege de dubbelrol van de succesvolle Dolores del Río, en het feit dat deze film ook de Noir Lijst van They Shoot Pictures, Don't They? heeft gehaald. Zovel Mexicaanse Noirs heb ik nu ook weer niet gezien. Overigens heb ik nog wel een kleine handvol Spaanse films liggen, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde. En ik moet even bedenken of ik die niet liever bewaar voor een andere keer.

https://images.ctfassets.net/m3qyzuwrf176/5EsBDBesZYUsaiIDZv5mXo/f9fae3c68b03d6169e6d14ab3667d775/Jul1_LA_OTRA_MexicanActresses1-banner.jpg?fm=webp&w=2000

La Otra (1946) is een bijzonder filmpje, zoals ik niet eerder heb gezien. Een Mexicaanse verwisselings misdaadthriller met Noir invloeden, maar de theremin soundtrack (Hitchcock gebruikte hem een jaar eerder voor het eerst in de Verenigde Staten in Spellbound) geeft weer sci-fi horrorvibes af, die er verder in een verhaal als dit natuurlijk helemaal niet zijn.

Ik ben de tiende stemmer pas op deze film hier, en ik vind het wel een aanrader voor liefhebbers van de klassieke Mexicaanse cinema. Wellicht dat alexspyforever dit ook wel aardig vindt, al is het eng om hem dingen aan te raden

3,4*

71 films JM, jij zei dat je het druk had, toch?

Maar ik heb wat tactisch verlof genomen en rustige nacht en weekenddiensten gehad, dan kan er een hoop. Komende dagen weer naar kantoor, dus er gaan iets bescheidener aantallen volgen.... Maar ik vermaak me goed, dus ik ga een stuk harder dan ik had verwacht! Zaterdag en zondag rustige diensten en vandaag lekker vrij met huis voor mezelf, dan gaat het hard

72. Your Monster (2024)

Verenigd Koninkrijk - 103 minuten - Vrouwelijke regisseur: Caroline Lindy

FTV (2 punt)

Puntentotaal: 141 + 2 (+ 1 + 10 want 31 films) = 154 punten

Bron: Pindakaas

https://variety.com/wp-content/uploads/2024/01/Your-Monster.jpeg

JM is wel van de Barrera. Niets mis mee! Erg van haar genoten in In The Heigts, Scream, Abigail en Carmen (2022). Dat is ook een van de twee redenen dat ik deze film besloot te kijken, want normaal zou dat op basis van de poster, stills en synopsis niet zo snel zijn gebeurd. De andere reden is dat deze film de hoogste genoteerde plek heeft in de Highest Rated Horror Films Directed by Women lijst van de films die ik nog niet zag; hij staat maar liefst op #9.

In Caroline Lindy's R-reated romantische dramedie met horror en Broadway musicalelementen, ziet de zachtaardige actrice Laura Franco haar leven uit elkaar vallen. Sinds ze een operatie heeft ondergaan zit ze in een kleine depressie en heeft ze vooral taart leren kennen. Op een dag stuit ze in haar kast op een gruwelijk, doch charmant monster. Door middel van het wezen weet ze haar stem terug te vinden en komt de duistere kant in zichzelf naar boven.

https://deadline.com/wp-content/uploads/2024/10/Melissa-Barrera-Your-Monster.jpg

Deze film is een remake van de short Your Monster (2020), en Tommy Dewey vervult zowel daar als hier de rol van monster. De short zag ik niet, maar ik blijk van Caroline Lindy wel de korte film Aspirational Slut (2022) gezien. Die was slechts 'ok'.

Mijn gevoel bij Lindy's film was aanvankelijk wat ongemakkelijk; waar kijk ik naar en waarom is de normaal zo begeerlijke Barrera aan het huilen als Bridget Jones en taart aan het eten? Na de aanloop kwam ik echter langzamerhand steeds meer in de film, en die is best ontwapenend, voornamelijk door de twee leads. Plots is er zowaar een mooi gezongen liedje. En Barrera op het Halloweenfeest in haar Bride of Frankenstein outfit? Daar wil je toch een dansje mee maken?

https://i.ibb.co/v6QwKkB6/image.png

Toch weet ik niet goed aan wie ik dit aan zou moeten raden... In ieder geval niet aan mensen die romcoms of musicals haten, dus dan vallen er al heel wat af... Waarschijnlijk aan musical theatre dorks... Hebben we die op MM? Ik ben er zelf wellicht geen, but I do kinda like 'em. Lang niet gek voor een feature debut, dit.

3,2*

Ik denkt dat hij blij is met het enthousiasme

John Milton dat verhaaltje geloof ik al niet meer van ik verwacht niet dat ik zoveel kan kijken, iedere keer vind je dan toch weer een reden/uitvlucht om op een onwezenlijk aantal te komen

Het is ook zo leuk! Ik kan er ook niets aan doen

Terug van mijn reis naar Oslo en Bergen met de treintocht ertussen. Prachtige land met vriendelijke en stille mensen, veel hipster zaken, luister bars, zeer mooie natuur, zeer mooie hikes, black metal pelgrim locaties, mooi geregeld allemaal en idioot duur. Dit brengt mij een stap dichter bij mijn doel sinds 2017 om elk Europees land te hebben bezocht; Armenië, IJsland en Kazachstan (technisch wat territorium in Europa) blijven nog over.

25. The Bigamist (1953)

80 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 50

VS / Regie: Ida Lupino

https://dp9a3tyzxd5qs.cloudfront.net/the-bigamist-1953__800.jpg

Nog een sociale drama van Ida Lupino, ditmaal over een man die met twee vrouwen getrouwd is zonder dat zij van elkaar weten. Een van die vrouwen is gespeeld door Ida Lupino zelf wat haar de eerste vrouwelijke filmmaker maakte in de VS die zichzelf regisseerde. De film verwerkt ook wat elementen van haar eigen leven (niet het bigamie aspect). De film is ambitieus voor de periode, heeft melodrama en lichte noir elementen, het is heel begripvol met het hoofdpersonage. Soms is het zelfs iets te begripvol voor mij, hij had open kunnen zijn, hij had dingen met zijn vrouw kunnen bespreken, hij had haar kunnen uitleggen wat hij in de film bekend. De reacties op dit allemaal zijn wel mooi in beeld gebracht, imperfect maar keek goed weg en had zeker goede dingen.

26. I Am Not a Witch (2017)

93 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 52

VK / Frankrijk / Duitsland / Regie: Rungano Nyoni

https://www.revue-elements.com/wp-content/uploads/2021/10/I-am-not-a-witch.jpg

Een groep toeristen wordt gebracht naar een commune of eerder een gevangenis voor heksen, die daar vastgebonden zijn zodat zij niet kunnen wegvliegen. Zij hebben er vragen bij maar nemen deel aan deze uitbuiting, ondertussen speelt Vivaldi's vier seizoenen.

Recent heb ik een uitvoering gezien van de vier seizoenen recomposed van Max Richter waar het stuk herschreven is om mensen de mogelijkheid te geven de vier seizoenen te horen alsof zij ontdaan zijn van hun culturele bagage. De juxtapositie met het oorspronkelijk stuk hier deed mij daaraan denken, westerse cultuur herontdekt in een andere context. Dit is vooral enkel relevant voor die eerste scene, de rest van deze film is een puur centraal Afrikaans aangelegenheid. "I am Not a Witch" is een donkere komedie gebaseerd op de heksenjachten in Zambia o.a. Een klein meisje, een wees wordt beschuldigd van hekserij als een zondebok, haar ooprong ontdekken wij nooit. Zij moet naar de gevangenis voor heksen waar mensen binnen de bestaande hierachië misbruik van haar maken, zij rechtszaken moet oplossen, voor geld uitgebuit wordt, heksen als gratis arbeid gebruikt worden. De film is niet realistisch bedoeld, de realiteit is donker maar hier is magisch realisme, de wat als gehalte en absurditeit volop. Ik kon dit absoluut waarderen deze donkere komedie en het einde.

27. Boat People (1982)

111 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 54

Hong Kong / Regie: Ann Hui

https://thecinematheque.ca/assets/images/films/_large169/BoatPeople-1.jpg

Van Hong Kong heb ik vooral genre cinema gezien dus "Boat People" is een verrassing voor mij in het opzicht dat het totaal realistische cinema is. Dit neigt haast naar Italiaanse realisme maar het is evengoed anders, het is realistisch ook hoe doordrenkt is door geweld, geweld is een absoluut deel van de wereld hier voor een groot deel. Zelfs als zij terugvechten lijkt er een haast acceptatie te bestaan. Mensen ondergaan het en aanvaarden het in een uitzichtloze wereld.

Een Japanse journalist bezoekt Danang in Vietnam, drie jaar na de communistische machtsgreep. Hij bezoekt een Nieuw Economische Zone gerund door de staat waar wezen leven, een ideaal beeld wordt hem voorgeschoteld. Dit deel verrast mij wel, een serieuze journalist moet beter weten dan dit van een dictatuur zomaar te geloven. Maar hij gaat opzoek naar de echte realiteit en ontdekt stilaan de dagdagelijkse nachtmerrie waar mensen door leven.

Donker, triest en haast apathisch, afstandelijk in zijn realisme, hard, duister, informatief en een mooie film.

34 .Timestalker (2023) 3,5*

Regisseur : Alice Lowe

96 minuten

FTV : puntentotaal 66 +2 = 68

https://berkreviews.com/wp-content/uploads/2024/03/timestalker-290242.jpg?w=1200

Tijdreizende rom-com. Filmmaakster Alice Lowe droomt zichzelf in deze macabere komedie door de jaren heen, (de jaren 1793, 1847, 1940, 1980, 2117), altijd verliefd op dezelfde man, altijd voorbestemd om zichzelf voor haar 'ware liefde' op te offeren of verander een bewuste incarnatie uiteindelijk de toekomst...De eeuwen aan verloren tijd, die vrouwen hebben gewijd aan de fantasie van de prins op het witte paard. Elke nieuwe ontmoeting kent weer andere heerlijke, droogkomische of scherpe grappen en van slapstick tot aan popparodie. Alice Lowe schreef het, regisseerde het en speelt de hoofdrol, een bewonderenswaardige prestatie. Wel is het een beetje een eigenzinnige film met apart gevoel voor humor die je moet aanspreken. De film is dus niet ieders kopje thee.. maar voor mij was dit echt genietn en een geweldige film. https://d19ip46tmjo02o.cloudfront.net/LFFimg/TEDEXa5jmiNsyUpR-DOE4H1X60opl3hSUOfvqRNkWGY/resize:fill/width:1570/height:883/gravity:sm/enlarge:1/cachebuster:23F32A6C8C77A44531DF362CD2121EA2/aHR0cHM6Ly93d3cubG9jYXJub2Zlc3RpdmFsLmNoL2FwaS9jcnltcy90aHVtYm9yL3NvdXJjZS9kYW0vOTE2NjE3ZWItY2Q5YS00NTViLTkyMjctNTNmMmRiMWEzM2Q3LzIzRjMyQTZDOEM3N0E0NDUzMURGMzYyQ0QyMTIxRUEyP21nbmxVc2VySWQ9dGh1bWJvciZtZ25sVXNlclBTV0Q9cm9ibXVodA.jpg

Filmografie/ Biografie; Alice Lowe is een Engelse actrice, schrijfster, regisseur en comédienne. Die was te zien in Hot Fuzz (2007) Kill List (2011) Co-schreef voor de film Sightseers (2012)Paddington (2014) Black Mirror: Bandersnatch (2018) en binnenkort te zien in superheldenfilm Rogue Trooper (2025) Haar debuutfilm was Prevenge (2016) en dit was haar tweede grote film

35 .Princess Halle and the Jester (2024) 2*

Geen vrouwelijke regisseur maar een protagonist; Emma Duchesneau,

71 minuten

FTV : puntentotaal 68 +2 = 70

https://image.tmdb.org/t/p/w1280/6PiVx3YN09dPJQTedx9WuPl4tMD.jpg

OMG waarom keek ik dit nou weer...? Met praktische of CGI-effecten overtuigende fantasie-beesten creëren, is lastig! Daarom is dit zeker bewonderenswaardig en moedig! Helaas was dat in deze film erg wisselvallig. Er is een schattige klein draakje wat best goed was maar de kobolden zien er niet uit! En de manier waarop de computer-gegenereerde beelden in de film waren geplaatst was vreselijk. De acteurs tegen een greenscreen is op zijn zachtst gezegd ook dubieus. Desondanks zijn er wel enkele leuke en spannende momenten die het onderhoudend houden. Daarnaast is de cast ook niet vervelend of heel slecht. De visuele tekortkomingen zorgen dat dit helaas niet al te best was.

36 .Eve's Bayou (1997) 3,5*

Regisseur : Kasi Lemmons

109 minuten

FTV : puntentotaal 70 +2 = 72

https://criterion-production.s3.amazonaws.com/carousel-files/PJAqvHKbSrlUSpjKN1Bu0Td6KopxQKWtfKsb8VX0.jpeg Een Southern Gothic familiedrama. Een verhaal verteld vanuit het perspectief van de oudere Eve, gaat over de tragische omstandigheden die haar leven op 10-jarige leeftijd (Jurnee Smollett) en die van haar familie in de zomer van '62 veranderde. Bijzondere aan deze familie Batiste is dat het een welvarende zwarte familie is die leeft in Louisiana (uitzonderlijk in het Amerikaanse Zuiden van de jaren 60). De film is een Coming of Age/jeugdherinneringsdrama maar de mystieke sfeer van de aanwezige omgeving en religie; de Bayou-vegetatie van Louisiana, baptism, voodoo en hoodoo, krijg het iets weg van een horrorfilm. Zo ook de akkoorden van de Baptistenhymne "Amazing Grace" die door Eve wordt geneuried in scènes was soms heel creepy. Dat alles levert een sterke en effectieve film op.

https://deadline.com/wp-content/uploads/2021/08/MEGA538207_042-e1630447761116.jpg

Filmografie/ Biografie; Dit is mijn derde film van Kasi Lemmons en die is al een een hele tijd bezig. Als actrice in films als The Silence of the Lambs (1991) Candyman (1992) En als regisseur van tv-series en films als Eve's Bayou (1997), The Caveman's Valentine (2001) en I Wanna Dance with Somebody (2022) Van haar zag ik al eerder Harriet (2019)

37 .Wilderness (2006) 3,5*

Regisseur : Michael J. Bassett

93 minuten

FTV : puntentotaal 72 +2 = 74

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNDljNWY1NzQtZTU0NC00YmYyLTliNWUtNjI5NWRkNWVmMTc4XkEyXkFqcGc@._V1_.jpg In de jaren '00 waren er meerdere Britse regisseurs (o.a. Neil Marshall, Christopher Smith, Adam Mason) die kekke horrorfilms maakte. Regisseur MJ. Bassett was er daar één van. Deze is leuk vanwege dat je eerst op een soort van zijspoor werd gezet. Aan het begin maak je kennis met een groep jonge criminelen die hun straf uitzitten. De harde omgeving van de gevangenis, pestkoppen die andere terroriseren, de mysterieuze nieuweling...dat soort dingen. Vervolgens verplaats het zich naar een straf-eiland en dan plots zijn er grafische en vakkundig uitgevoerde gore-effecten. Het zal geen prijzen winnen voor originaliteit, de identiteit van de moordenaar is niet eens verassend, maar als een survivalhorror die rechttoe rechtaan en bloederig is, is het precies het soort film waar een horror-fan zit te wachten.

https://worldfilmgeek.com/wp-content/uploads/2020/08/rogue-mjbassett-bts2.jpeg?w=1024

Filmografie/ Biografie; MJ Bassett begon zijn carrière met de horrorfilms Deathwatch ( 2002) en Wilderness (2006), de fantasy-film Solomon Kane (2009) en de videogame-adaptatie Silent Hill: Revelation (2012) en de videogame-adaptatie Silent Hill: Revelation (2012). Sinds 2012 heeft ze gewerkt als regisseur, schrijver en producent aan televisieseries. En naar wat ik nu pas begrijp veranderde ze in 2017 naar het vrouwelijke geslacht...(hopende dat ik dit zo netjes heb verwoord)

38 .Ludwig II (2012) 3* - 3,5*

Regisseur : Marie Noelle (en Peter Sehr)

130 minuten

FTV : puntentotaal 74 +2 = 76

https://kunstundfilm.de/wp-content/gallery/ludwig_ii/11_ludwig_dt58_20824_r.jpg Een droge maar waarschijnlijk vrij accurate weergave van het leven van koning Luwig II van Beieren (1845-1886) Deze film moet het vooral hebben van de grootse, mooie vaak feeërieke scènes en was geen slechte film! Van net voor de dood van zijn vader, naar zijn kroning, zijn fascinatie voor Richard Wagner, het voorgenomen huwelijk met zijn nicht Sophie in Beieren, tot aan de bouw van Slot Neuschwanstein, zijn geldgebrek, gekte en uiteindelijke dood. Bestuurlijk toch wel wereldvreemd, door zich alleen bezig te houden met kunstzinnige uitingen, redelijk elitair en door binnen de familie te trouwen ook niet heel gezond. Nu was de Wittelsbach familie door talloze delingen en samenvoegingen wel invloedrijk en had ook connecties met Nederland maar eerlijk gezegd zijn ze filmisch ook een beetje...bij gebrek aan een beter woord; degelijk. Wat ik ook bij de films over nicht Elisabeth van Beieren (Sisi) vind passen. Het is ook niet de eerste verfilming van deze "Sprookjes" koning (Käutner, (1955) Syberberg(1972) en Visconti (1973) En vaak duren dit soort biopics ook best lang...dus alle films zijn alleen aan te raden, als je geïnteresseerd bent in het Beierse vorstenhuis.

https://bilder.deutschlandfunk.de/a0/98/91/46/a0989146-0ea0-4a32-89ee-c7d458bf3155/marie-noelle-film-100-1920x1080.jpg

Filmografie/ Biografie; Marie-Noëlle is bekend van meerdere historische films Ludwig II (2012) Marie Curie (2016), The Anarchist's Wife (2008) en de Love the Hard Way (2001) met Adrien Brody. Ze was getrouwd met Peter Sehr die in 2013 is overleden.

28. My Brilliant Career (1979)

100 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 56

Australië / Regie: Gillian Armstrong

https://www.sensesofcinema.com/wp-content/uploads/2020/04/OBRIEN-My-Brilliant-Career-750x400.jpg

Ik had deze al eventjes klaarstaan en na John Milton is het mijn beurt.

Sybylla is een tegendraadse vrouw in laat 19de eeuw Australië. In die tijd was daar geen plek voor in het algemeen niet en helemaal niet in een boerenhuishouden dat amper rondkomt. Zij sturen haar naar haar grootmoeder die wel geld heeft om manieren te leren en een vermogende man te vinden. Zij rebelleert hiertegen en over de trouw verplichtingen maar mensen schrijven dit af als egoïsme. Frank een onhandige en erger nog verwerpelijke en niet al te gracieuze Engelsman wilt meer haar trouwen, zij moet er niets van weten. Hij ziet haar verplicht om te trouwen met hem omdat zij niet beter kan doen, yikes. Harry (een jonge Sam Neill) wilt ook met haar trouwen, knap, jeugd vriend en zij hebben chemie samen. Zij houdt de boot toch af, beetje flauw in de eerste 2/3 maar het laatste stuk gaat een interessante atypische tour op, niet helemaal succesvol maar interessant in het laatste stuk en uiteindelijk was er wel voor te vinden.

29. Blink Twice (2024)

102 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 58

VS / Regie: Zoë Kravitz

https://craigdilouie.com/wp-content/uploads/2024/11/aaa-blink.jpg

Derde generatie celebrity Zoë Kravitz maakte hier een film over een token IT biljonair met een privé eiland en fout gedrag. Genoeg aan deze film doet denken aan Glass Onion, Menu, White Lotus etc. Kritiek en donkere humor lijken aan de orde hier maar het is haast pure derivatie, pogingen tot kritiek zijn zo bot en de film heeft zo weinig te zeggen. Een Ouroboros film waar het haast voelt dat Hollywood en VS niets meer te vertellen hebben. De eerste ontknoping doet weinig en de tweede is nog veel beter. Zielloos en een dode einde, mijn partner vond het prima hersenloos vertier. Channing Tatum (toen de verloofde van Zoë Kravitz) is gelukkig knap en heeft iets van aanwezigheid.

30. Port Authority (2019)

94 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 60

VS / Frankrijk Regie: Danielle Lessovitz

https://media.vanityfair.fr/photos/60d374321de2c34a94df1957/16:9/w_2580%2Cc_limit/vf_port_authority_1710.jpeg

Deze lijkt geen al te hoge scores te krijgen maar ik vond hem best mooi. Paul is een 20 jarige die aankomt in een bus terminal waar hij op zijn halfzus wacht maar die komt nooit. Zijn halfzus ging hem nooit opwachten, dat zij hem onderdak ging geven is een leugen van zijn tante om hem weg te krijgen. Hij is dakloos nu, breekt zijn probatie en wordt opgevangen door een man die dakloze tieners ronselt voor werk en als een toxische surrogaat broer. Hij wordt verliefd op de oudere Wye, hij is niet bewust dat zij een transvrouw is en snapt de ballroom culture (mij bekend van o.a Paris is Burning en Legendary) waar zij deel van is niet. Meer nog hij kan zijn toxische mannelijkheid invloeden, leugens over zijn leven en een relatie niet vereenzelvigen.

Mooi film over veel actuele onderwerpen dat mij doet denken aan het vroege werk van Sean Baker.

Zoals jullie gemerkt hebben ben ik niet echt lekker aan het deelnemen, gewoon geen enkele vrouwelijke regisseur aan het werk gezien de laatste maand, niet eens toevallig. Heb echt zitten zoeken op Letterboxd, maar wat ik wil zien gaat niet echt lekker samen met deze challenge.

Best zonde nu ik er zo over na denk.