Genre/Thema Challenge

http://images4.static-bluray.com/reviews/10318_5.jpg

Filmtitel, jaartal: Y tu Mamá Tambien (2001)

Speelduur: 106 min.

Genre: Drama/roadmovie

Eigen score/beoordeling: 1*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 6e (86e )

Datum van kijken: 6-12

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 13 (224)

Recensie:

Mexicaanse coming-of age van regisseur Alfonso Cuaron. Dat deze man later Gravity, Children of Men en een Harry Potter-film zou maken zag ik nergens terug. Een pijnlijk inhoudsloos plot, met in het script vooral veel gezever over hormonen en alles wat daar bij komt kijken. Logisch en haast karakteristiek voor die leeftijd, maar breng het zo oppervlakkig en het wordt snel vervelend. Verteltechnisch was verder de voice-over een grote misser. Een goede cast had de film kunnen redden, maar de twee jongens en het Spaanse meisje wekten de indruk zo van straat geplukt te zijn voor rollen die vrij weinig om het lijf hadden.

Het is dat de locaties allemaal vrij aardig in beeld zijn gebracht, anders was ik wellicht halverwege afgehaakt.

1*

http://cdn2-www.comingsoon.net/assets/uploads/2016/08/naomiposter.jpg

Filmtitel, jaartal: Shut In (2016)
Speelduur: 91 min.
Genre: Thriller, Drama
Eigen score/beoordeling: 0.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 7e (87e )
Datum van kijken: 7-12
Aantal punten: 2 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 15 (226)
Recensie:

Naomi Watts degradeert zichzelf in Shut In, een ontstellend zwakke thriller vol goedkope schrikmomenten. Het plot getuigt vooral van een schokkend gebrek aan ideeën. Daarnaast herbergt de film een karrenvracht aan irritatiemomentjes, opgeroepen door domme foutjes (Watts die haar dove zoontje roept) en vervelend acteerwerk (zoon Stephen, maar vooral die inwisselbare psychiater met z'n clichématige 'spoken bestaan niet'-leuzen). Ik heb hier werkelijk geen goed woord voor over. Je zou hopen dat een setting als deze (winterlandschap, statig landhuis) sfeerbepalend zou zijn, maar zelfs daarvan was in dit niemendalletje geen sprake. 0,5*

#2 Vrij - Der Amerikanische Freund (1977) - 125 min - 175 - FTV - 8-12-2016 - 4 punten (6 totaal)
http://thepinksmoke.com/images/americanfriendganzsubway.jpg
Do you wear that hat in Hamburg?"
- "What's wrong with a cowboy in Hamburg?"

Ripley verhandeld vervalste schilderijen op een veiling in Hamburg. De Duitse lijstenmaker Jonathan is de enige die doorheeft dat het vervalsingen zijn. Ripley betrekt hem bij zijn illegale handeltje. Jonathan is ziek en hoopt zijn gezin geld na te kunnen laten.

Goede rol van Bruno Ganz. Apart om hem zo rustig en kalm te horen spreken als je zijn rol in Der Untergang gewend bent. Ook Dennis Hopper speelde wel aardig en de regisseurs Nicholas Ray, Sam Fuller en Gérard Blain hebben ook leuke rolletjes. De Duitsers en Amerikanen waren prima te verstaan, alleen die Fransoos was echt nauwelijks te verstaan (lastig gezien mijn versie zonder ondertiteling is).

De film was bijzonder mooi opgenomen. Wenders maakt mooi gebruikt van de mooie wolkenluchten en de uitstraling van de havenstad Hamburg en de metro van Parijs. Ook opvallend vond ik dat de film bijzonder modern overkomt. Ik dacht namelijk dat het een film van 1987 was. De muziek was ook erg goed. Mooie combinatie van ritmische gitaren, spannende muziek en de harmonica van Jürgen Knieper.

Wat ik wel aan te merken heb is dat het plot wat beter uitgewerkt had kunnen zijn. Ripley zou een meester manipulator zijn, dat haal ik niet zo uit deze film. Helemaal aan het einde laat Jonathan hem gewoon alleen achter, omdat hij de ambulance in de fik heeft gestoken? Ook snap ik niet goed wat de moorden nou met het verhandelen van illegale kunstwerken te maken heeft, maar dat kan er ook aan liggen dat ik die Fransman niet kon verstaan. Wat wel goed was uitgewerkt was Jonathan's angst voor zijn ziekte en dat hij zijn familie geld wil achterlaten, mocht hij overlijden.

Al met al vind ik Der Amerikanische Freund een erg goede Duitse film. De film is spannend, meeslepend en mooi opgenomen. Mooi eerbetoon aan de Film Noir.

#02. The Ugly Truth (2009) - Romantische komedie - 96 minuten - 6 december 2016 – RW - 1 punt

Totaal: 2 punten

Leuke romcom uit de tijd dat Katherine Heigl even kort de romcom-prinses was. Ja, het is natuurlijk allemaal zo cliché als wat, dus als je daar niet tegen kunt moet je er vooral niet gaan beginnen. Maar ik heb totaal geen problemen met de romcom-formule. Het werkt en het is fijn materiaal om even weg te kijken. Gooi er nog een knapperd als Gerard Butler tussendoor en ik ben tevreden.

*3

#03. Knocked Up (2007) - Romantische komedie - 129 minuten - 7 december 2016 – RW - 2 punten

Totaal: 4 punten

Knocked Up zal altijd de film blijven die ik als 16-jarig meisje zag op mijn eerste échte date. De date liep uiteindelijk niet succesvol af, maar de film was leuk. De romcom-formule wordt ook hier nageleefd, maar het is allemaal lang niet zo standaard als de meeste films uit dit genre. Dat zorgt ervoor dat deze er toch wel een beetje bovenuit stijgt. Rogen en kornuiten zorgen voor leuke humor, en vooral ook Rudd en Rogen samen zijn erg fijn. Typische rollen ook voor Heigl en Mann, maar dat werkt goed. De kinderen stelen af en toe toch wel de show.

*3.5

#04. The Accountant (2016) - Misdaad drama - 128 minuten - 7 december 2016 – FTV - 3 punten

Totaal: 7 punten

Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Ik heb me prima vermaakt met The Accountant en het autisme sausje dat ze eroverheen hebben gegooid zorgt ervoor dat het best bijzonder weergegeven is. Verder vond ik het verhaal ook origineel en wanneer het over Affleck ging ook best wel interessant. Affleck speelt goed en zijn karakter is boeiend. De verhalen die daarnaast liepen zorgden er gewoon voor dat het een beetje warrig werd allemaal. Het klopte voor mijn gevoel gewoon allemaal niet helemaal. Ik weet het niet zo goed. Prima film, maar steeg voor mij nooit echt boven het gemiddelde uit, ondanks het originele uitgangspunt en verhaal.

*3

#05. Notting Hill (1999) - Romantische komedie - 124 minuten - 8 december 2016 – RW - 2 punten

Totaal: 9 punten

Notting Hill. Toch wel één van de klassiekers geworden in het romcom-veld. Maar wel een hele fijne. Het verhaal zelf is niet heel spannend. Er gebeurt eigenlijk ook helemaal niet veel in deze film en het is allemaal vrij simpel. Maar simpel werkt. Less is more is in dit geval wel de waarheid. William Thacker is gewoon zo echt als maar zijn kan en deze rol leek echt op het lijf van Hugh Grant geschreven te zijn. Roberts is niet mijn favoriete actrice, maar ach, dat kan ik wel over het hoofd zien.

De verfrissende stukken tussendoor met de vrienden van Thacker en zijn zeer vermakelijke huisgenoot zorgen er verder voor dat het niet saai wordt. Wat wel had kunnen gebeuren, want tja, zo spannend is het allemaal gewoon niet.

*3.5

06. The Intern (2015) - Komedie/Drama - 121 minuten - 8 december 2016 – RW - 2 punten

Totaal: 11 punten

Ach, wat is Robert De Niro toch superleuk en schattig en geweldig als Ben Whittaker. In dit soort rollen zie ik hem tegenwoordig toch het liefst. Ik bedoel, Anne Hathaway doet het goed en de rol van Jules Ostin past erg goed bij haar, maar De Niro speelt haar toch wel iedere scene weer van het scherm af. Erg leuke film. Mede ook dankzij leuke bijrollen van de jongens waarmee Ben samenwerkt. In dit soort rollen kan ik Adam Devine goed hebben. Precies wat ik ervan verwachtte en dat is ook wel eens lekker: geen geweldige film, maar toch wel een fijn tussendoortje met een heerlijke De Niro.

*3.5

#3. Keyholes Are for Peeping (1972) - IMDb - FTV - 70 minuten - niet op moviemeter - 9 december 2016 - 2 punten (Totaal: 11 punten)

http://www.onesheetindex.com/pix/5654_1.jpg

Nog zo een niemendalletje van Doris Wishman. Deze keer is het een kruising tussen comedy en erotiek. Het verhaal gaat over een hippie uitziende kerel Stanley Bebble die samen met zijn moeder (zowel moeder en zoon worden gespeeld door Sammy Petrillo, je ziet ze ook nooit samen in 1 shot) op een appartementskamertje woont. Ondanks dat hij niet is getrouwd en zijn relatie met zijn vriendin die op een andere verdieping woont in hetzelfde gebouw niet veel voorstelt, begint hij als huwelijksconsulent. De stukjes met Stanley moeten voor de comedy zorgen, maar het niveau is kinderlijk. Leuker zijn de stukjes met de klusjesman Manuel. Dat hij er altijd zo lang over doet om de gangen schoon te maken heeft te maken dat hij zijn tijd vooral verdoet aan het loeren door sleutelgaten (vandaar ook de titel van de film). En dat is dan het erotische gedeelte met vrijende koppels of dames die om een of andere reden naakt gaan. Sommige scènes zijn zo sleazy dat ze wel uit een jaren 70 pornofilm lijken te komen. Leuk voor een keer, maar ben blij dat ik die grijnzende kop van de protagonist niet meer opnieuw hoef te zien.

#4. Dildo Heaven (2002) - IMDb - FTV - 80 minuten - niet op moviemeter - 9 december 2016 - 2 punten (Totaal: 13 punten)

http://wipfilms.net/wp-content/uploads/2013/08/vlcsnap-2013-08-10-15h04m48s42.jpg

Ondanks de titel is dit echt wel een comedy en heeft het erg weinig met dildo's te maken. Het simpele plotje gaat over 3 dames die een appartementje delen en alle 3 hetzelfde doel hebben, hun baas verleiden en aan zich binden. Verder is er nog de nerdy buurjongen die wanhopige pogingen doet om één van de dames te kunnen versieren en voorts ook een peeping Tom is zoals Manuel uit de vorige film die ik zag. Het zou natuurlijk geen Wishman film zijn als er niet af en toe wat blote borsten de revue passeerden. Maar op de protagoniste op de foto hierboven die voor haar job naakt poseert geven de hoofdrollen zich weinig bloot. En dat is ook niet slecht, want de enige mooie naaktscènes waren ook die van de dame hierboven. Eigenlijk waren enkel haar scènes leuk want haar 2 kamergenoten waren zo echte Sex and the City figuren met supersaaie belevenissen (allebei een administratieve job ook). De escapades van de gluurder vielen ook nog wel mee en hij kwam toch sympathieker over dan de 3 sleazebags die de dames wilden binnen doen. Een van de leuker Wishman comedies en door weinig mensen gezien, want er zijn nauwelijks recensies van te vinden.

je zoekt ze weer mooi uit, Alex

Als ze hier nog op de schijf staan, kan ik ze net zo goed kijken wanneer ik kan hé.

#5. The Head Mistress (1968) - IMDb - FTV - 80 minuten - staat niet op Moviemeter - 9 december 2016 - 2 punten (Totaal: 15 punten)

https://www.somethingweird.com/images/d4199_lmc.jpg

Ach, ik ben nu toch bezig met die softcore, dus laat ik er dan maar eentje van Friedman opzetten. dacht ik dan. Waarom ik er blijf naar kijken, want het heeft niet veel om het lijf (letterlijk en figuurlijk), misschien dat er misschien een of andere geweldige onvergetelijke scène zou kunnen tussen zitten. Ik ben echter overtuigd dat buiten HG Lewis alle regisseurs waarmee Friedman samenwerkt er niets van bakken. Dat hij een sterke link heeft met Lewis is dan ook in de eerste plaats dat ik die erotische films bij elkaar zocht. Ach, het is het niet echt waard om hier een fatsoenlijke review te geven. Het speelt zich af in een meisjesschool in de 17de eeuw waarbij de nieuwe tuinman zich voordoet als een simpelton die niet spreken kan. De seksccènes tussen de tuinman en de meisjes zijn saai, die van de voloptueuze head mistress (Marsha Jordan) en haar meisjes zijn al leuker om naar te kijken. Verhaal is te belachelijk voor worden. Opvallend wel is dat in een flashback van de head mistress zich zelfs een gore moment voordoet: haar geliefde van destijds werd gewoon onthoofd met een riek. Het einde is dan net zo belachelijk. Eigenlijk had ik niet liever gehad dat die geilaard van een tuinman een pijnlijke dood zou sterven op het einde, helaas gebeurde het tegenovergestelde. Nu goed alle dames waren mooi en naturel, gelukkig geen siliconen hier.

Filmtitel, jaartal: I, Daniel Blake (2016)

Speelduur: 100 min.

Genre: Drama

Eigen score/beoordeling: 4*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 8e (88e )

Datum van kijken: 7-12

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 17 (228)

Recensie:

Hiervan moet ik de recensie nog schrijven, dus die volgt nog, alexspyforever. Maar ik wil de films hierna graag kunnen plaatsen morgen en overmorgen

Voor de deadline post ik 'em nog.

Last tango in Paris - 136 min - rw - 2 punten.

Prachtige klassieker waarin een destructieve relatie tussen de twee hoofdpersonages centraal staat. De film bevat een aantal sterke dialogen en monologen. Vele mooie, bijna theatrale, camerabewegingen en twee uitmuntende acteurs zorgen ervoor dat je blijft kijken. De destijds expliciete sexscenes zijn vandaag de dag zeker minder controversieel, en hierdoor verliest de film wellicht wat aan kracht ten opzichte van 30 jaar geleden.

Totaal: 28 punten.

Naar aanleiding van het nieuws van afgelopen week, deze uit de kast getrokken. Mijn mening omtrent de film niet bij gesteld.

4. Play Misty for Me (1971) - Thriller - 102 m. (1p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 06/12 - 2 punt (tot: 9 punten)https://onceuponascreen.files.wordpress.com/2012/07/jessclose.pngEen film die degelijk oogt maar doodsaai is. Op het eerste gezicht lijkt dit regiedebuut van Eastwood top, goed klinkende titel, een poster die aan Hitchcock doet denken, goede acteurs en goede middelen. Maar al snel merk je dat het verhaal (verliefde vrouw wordt gestoorde stalker) cliché is en niet veel om het lijf heeft. Dit maakt de film enorm voorspelbaar, bovendien wordt het gevuld met een herhaling van zetten waar geen eind aan lijkt te komen. De eendimensionale personages passen wel bij dit karige script. 1,5*

5. The Ones Below (2015) - Thriller - 87 m. (1p) - FTV (1p) - 46 st. (0p) - 07/12 - 2 punt (tot: 11 punten)http://i267.photobucket.com/albums/ii312/fenom_photo/tob.Day31.Clemence.-4819_cr.jpg

Aardige thriller(tje) met een dun horrorverhaaltje. Hoewel het officieel geen TV-film is heeft het daar wel alles van weg. Het verhaal zal voor de meesten niet helemaal onbekend klinken, een koppel die een baby verwachten krijgt nieuwe onderburen, ook een koppel waarbij zij in verwachting is. Hoewel bizar toevallig worden ze aanvankelijk vrienden, maar een incident zet hun relatie op scherp. Wat daarna volgt is een thriller die een milde draai geeft aan de clichés waardoor het prima bekijkbaar is. Geen hoogvlieger, maar 3* krijgt het wel van mij.

6. Idi i Smotri (1985) - Oorlogsdrama - 145 m. (2p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 08/12 - 3 punt (tot: 14 punten)http://mul.3dn.ru/12/02_Idi_i_smotri.0-47-41.202.jpgStevige oorlogsdrama met twee gezichten. De eerste helft, over een jongen en een meisje die midden in de oorlog verliefd op elkaar lijken te worden, is heerlijk artistiek, met opvallende camerawerk en fraaie kunstzinnige beelden. De tweede helft herinnert je eraan dat dit weldegelijk een oorlogsfilm is, de kant van de slachtoffers van de Nazi-inval in Wit-Rusland wordt met al haar gruwelen getoond. Deze tweede helft botst danook volledig met het vrolijke en relatief vredige begin. Het is een harde film geworden, met een herkenbare Russische stijl, en eentje die allesbehalve feelgood is. Of het zo was bedoeld weet ik niet, maar het toont daarmee het schril contrast tussen leven en liefde in vredestijd en de dood en verderf die een oorlog zaait. Een solide 3,5* bij deze eerste kijkbeurt.

Even een tussenstandje voor deze korte challenge:

1. scorsese 28 (wie hem nog wil bijhalen zal heel hard zn best mogen doen)

2-3. tbouwh en joolstein 17

4. alexspyforever 15

5. arno74 14

6. dualcia 11

7. Miszmi 8

8. baspls 6

9. Gang_Star 5

10. Night's Watch 4

11. Boenga 3

12. John Milton, Woland ea 00000

The Santa Clause 2 (2002) - 104 minuten – RW – 9 december 2016 - 1 punt – Tussenstand: 8 punten – Totaal: 82 punten

Review: Dit is mijn favoriet van de drie, toch scoort het iets lager dan het eerste deel (3.5* tegenover 4*). Dit valt volledig te wijten aan de ‘plaatsvervangende Kerstman’. Vreselijk verhaal, volledig overbodig en totaal niet grappig. Althans, in het begin kan ik er elke keer nog smakelijk om lachen, totdat het boek met regels verschijnt. Vanaf dat moment gaat het heel snel bergafwaarts.

Gelukkig wordt dit goedgemaakt door het andere gedeelte, het leven buiten de Noordpool. Dit verhaal vind ik wel leuk en daardoor is het ook mijn favoriet. Dat redt de film eigenlijk ook van een afgang en hou je er toch een goed kerstgevoel aan over. Het verhaal op de Noordpool had gemakkelijk anders opgelost kunnen worden, bijvoorbeeld Bernard als baas, dat had voor voldoende chaotische en grappige momenten kunnen zorgen. Morgen of zondag deel 3 er gelijk achteraan, vond ik altijd de minste, de favoriet van mijn zoon. Ik moet zeggen dat ik hem na steeds vaker kijken wel steeds ietsje meer kan waarderen, dus ben benieuwd hoe dat dit jaar zal zijn.

#2 The Town (2010) Misdaad/Drama - 09-12-2016 - FTV - 150min (extended versie) - 2783 stemmen - 3 punten

Wel aardig, maar The Town kon zeker niet aan mijn verwachtingen voldoen. De flinke speelduur van twee-en-een-half-uur was gelukkig niet een al te lange zit, want de film verloopt toch vrij vlot. Er wordt goed in geacteerd, maar het verhaal vond ik wat te eenvoudig op zich. Wordt dan wel oké uitgewerkt, maar toch weet de film niet heel erg te vermaken. Kent met de bankoverval in de opening, een spectaculaire overval op een geldtransport en een interessante shootout richting het einde toe, zijn beste momenten. Daartussen in vond ik het wat minder, helaas.

Totaal 5 punten

#07. Ah-ga-ssi (2016) - Drama / Romantiek - 141 minuten - FTV- 09-12-16

14+3= 17 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

27 stemmen: Te jong voor punten

https://66.media.tumblr.com/5135fa430ef306c7b3d2df2be877d432/tumblr_inline_ocw85dJYEL1qi2qtn_540.jpg

De nieuwste Chan-wook Park is wederom weer een prachtige film. Misschien zelfs nog wel mooier dan alle voorgaande. De film is gebaseerd op het verhaal Fingersmith van de Britse schrijver Sarah Waters. (niet gelezen) Maar de film is geslaagd om Victoriaans Engeland naar Korea te halen. Wat een bijzondere, vreemde thriller in drie delen vol met erotische geladen scenes. Een waar visueel hoogstandje. De film speelt zich af ergens in de jaren '30. Veel Japanners bezitten land in Korea en zo erft Lady Hideko (Kim Min-hee) dan ook een groot landhuis en veel geld. De zichzelf graaf (Ha Jung-woo) noemende oplichter probeert dit op slinkse wijze te bemachtigen. Hij huurt hiervoor wees en dievegge Sook-Hee (Kim Tae-ri) in. Deze wordt als dienstmaagd aangenomen en krijgt de zorg over de erfgename. Zwoel en langzaam komen beide dames dichterbij elkaar. Om vervolgens te belanden in deel 2 en zien we wat we zagen uit een ander oogpunt. Hoe verder je in de film komt, hoe meer je de erotische spanning voelt en de erotiek ook explicieter in beeld wordt gebracht. Park schotelt dit keer geen keiharde actie toe, daar in de plaats krijgen we een veel subtielere vorm van agressie. Een fantastische film van Park die net als het bizarre huis van de oom het westerse en oosterse samenvoegt tot één van de meest onweerstaanbare romantische films. Schitterend!

Spectral - 108 min - ftv - 2 punten.

Redelijke film waarin een bezet gebied plots geplaagd wordt door onverklaarbare doden. Niet de meest originele sci-fi actiefilm (het heeft veel weg van Predator en Alien). Maar het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg, en het ziet er ook allemaal wel aardig uit. Meer dan genoeg actie.

Totaal: 30 punten.

#3 Vrij - Loft (2008) - 118 min - 250+ - FTV - 9-12-2016 - 2 punten (8 totaal)
https://kinoimages.files.wordpress.com/2012/05/loft.jpg
Vijf vrienden delen een loft (een soort gehuurde bovenverdieping) waar ze stiekem hun vriendinnetjes heenbrengen zonder dat hun vrouwen dat door hebben. Tot ze op een dag een dode vrouw aantreffen.

Loft is een minder serieuze film als ik had verwacht. De mannen met hun ruzies komen vrij infantiel over en de manier waarop plottwists zijn gebruikt deed me denken aan Quiz van Dick Maas. Überhaupt kwam de film erg Nederlands over (en dat is geen compliment).

Het acteerwerk was wel wat beter dan de Nederlandse standaard. Iedereen deed het wel aardig, met name Filip Peeters (Penoza) vond ik goed spelen. Wel jammer dat de twee beste acteurs van de film Gene Bervoets (Spoorloos) en Jan Decleir maar hele kleine rollen hadden. Hoewel ik geen moeite had de Vlamingen te verstaan is er toch een soort taalbarrière. Ik bleef me er over verbazen dat er telkens werd gesproken over "Iemand graag zien" in plaats van "Iemand leuk vinden"/"Van iemand houden.". (Is dat gebruikelijk in het Vlaams, alexspyforever?)

De opnames zijn wisselend. De binnenopnames leken op een Nederlandse boekverfilimg, terwijl de nachtscènes haast aan Michael Mann of de tv-serie The Bridge deden denken, zo mooi waren die geschoten. In sommige flashbacks werd ook mooi met rood en blauw gewerkt (hetgeen ik eigenlijk had verwacht van de cinematografie van Mulholland Drive).

Eerlijk is eerlijk, de film was redelijk spannend en kon me de volledige speelduur boeien. De plottwists waren wel een beetje ongeloofwaardig. Ik vind het altijd maar onwaarschijnlijk dat mensen een heel toneelstukje gaan opvoeren om iemand te gaan verassen. Dat wordt hier wel heel erg gedaan. Vincent doet net alsof hij van niets weet tegenover zijn vrienden, zijn vrienden doen net alsof ze van niets weten tegenover Vincent en helemaal aan het einde blijkt ook nog eens dat Luc iedereen bedonderd heeft. Driedubbel bedrog.

Bizar dat men het nodig vond om een Nederlandse remake van deze film te maken, en ook nog eens een Amerikaanse versie. Deze Vlaamse versie is wel aardig en hoewel de Nederlandse versie toch wel een aardige cast heeft lijkt me het zo onnozel om een letterlijke remake te maken van een film die al Nederlandstalig is. Hoewel een paar van mijn favoriete Nederlandse acteurs (Raymond Thiry o.a.) een rol hebben in de remake heb ik weinig zin om het zelfde verhaal nog een keer op zo'n typische Nederlandse manier te zien.

Al met al dus prima vermaak deze Belgische film, maar minder als dat ik van te voren had verwacht.

#4 Vrij - Män Som Hatar Kvinnor (2009) - 152 min - 250+ - FTV - 9-12-2016 - 3 punten (11 totaal)
http://3.bp.blogspot.com/_qeg1OcClj7U/TLb775MzMNI/AAAAAAAAEtI/61-YUQcQ7jU/s1600/gwtdt3.jpg
De Scandinaviërs flikken het weer. Een ijzersterke en super spannende Mystery / Thriller. Eerder al series als The Bridge en The Killing en films als Nattevagten gezien.

Journalist Mikael Blomkvist wordt door grootindustrieel Henrik Vanger ingehuurd om de verdwijning van zijn nichtje Harriet in de jaren '60 te onderzoeken. Met de hulp van hacker Lisbeth ontdekt hij voor het eerst in 40 jaar nieuwe aanwijzingen in de zaak.

Män Som Hatar Kvinnor begint aan de ene kant als een brave detective met een journalist die een oude moord onderzoek en aan de andere kant als een erg rauw drama over het leven van Lisbeth. Uiteindelijk vermengen de twee verhalen zich en ontstaat een erg spannende en meeslepende thriller.

De film is mooi geschoten, deed erg denken aan The Bridge qua kleurgebruik en uitstraling. De remake van David Fincher lijkt mij een beetje overbodig, het enige dat beter zou kunnen zijn is de cinematografie.

Ik heb vrijwel niets aan te merken op de film, mischien had de ontknoping langer mogen duren en het verhaal daarna wat korter. Ook ben ik het wel eens met de kritieken dat de shockerende elementen een beetje overbodig waren voor het verhaal. Maar storend is dat absoluut niet.

Met name het mysterie rond Harriet boeide me, uiteindelijk mischien jammer dat ze gewoon nog in leven bleek. En ook ergens jammer dat we Martin niet veel in actie hebben gezien.

Al met al een bijzonder goede Zweedse film die van begin tot einde blijft boeien.

#08. Pumpkinhead (1988) - Horror - 86 minuten - FTV- 10-12-16

17+3= 20 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

116 stemmen:1punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/8000/8799.300.jpg

Wat krijg je als Alien kruist met de Gremlins? Pumpkinhead? Maar wat is dit een fijne B-film. Er wordt heerlijk de tijd genomen om één en ander uit een te zetten en als Ed Harley ,gespeeld door Lance Henriksen, dan uiteindelijk naar de heks gaat zien we prachtige maar subtiele special effects van de heks en haar huisje. Verderop in de film komen we dan bij het monster en die mag er wezen! Zeer mooi gecreëerd. En er werd zelfs wat humor met hem meegegeven! Standaard verhaaltje,tieners worden gekilld, Gore is er niet, maar wel sfeer en liefde voor monsterfilms. En daardoor is dit alles behalve slecht.

Saillant Detail: De helaas overleden regisseur Stan Winston was ook visuele effectenspecialist. Wat dus goed te zien was in de film. Hij werkte aan onder meer de Terminator- en Jurassic Park-films, Aliens, de Predator-films en Edward Scissorhands. Gedurende zijn carrière won hij vier Oscars.

Abstract recensie I, Daniel Blake (2016), film #8 challenge (zie post gisteren)

I, Daniel Blake is een prachtige, realistische film, die een scherpe dosis kritiek op de Britse bureaucratie herbergt. Wat ik wel jammer vond, is dat regisseur Ken Loach net iets te veel zijn best heeft gedaan om zijn anti-establishment positie duidelijk uit te dragen. Het gevolg is dat de film hier en daar iets te veel in herhaling treedt, en soms wat geforceerd overkomt. Veel wordt gelukkig weer goed gemaakt door het acteerwerk van de twee hoofdpersonen. Dave Johns speelt Daniel Blake met verve. De film voelt als geheel, ondanks het duidelijke maatschappelijke standpunt, aan als een uit het hart gegrepen noodkreet. Dat is direct haar grootste verdienste.

link naar de gehele recensie komt t.z.t. op de pagina van de film zelf

#09. Student Bodies (1981) - Komedie / Horror - 86 minuten - FTV- 10-12-16

20+3= 23 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

26 stemmen:1punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/14000/14439.300.jpg

Mmm, Student Bodies was een veel belovende titel maar nu ik de film heb bekeken blijkt dat het één van de meest slechte films uit de jaren '80 moet zijn. Domme grappen spannen de kroon, studenten lichamen blijven braaf bedekt en het genre horror is ver te zoeken. Geen bloed, geen humor tja wat blijf er dan nog over niet veel toch? Ergens halverwege willen ze leuk zijn door R-rated op de hak te nemen maar zelfs dat is te dom voor woorden. Puberaal prutswerk.

https://media.pathe.nl/nocropthumb/1600x590/gfx_content/2%20Grote%20Still/bigstilllaylam.jpg

Filmtitel, jaartal: Layla M. (2016)
Speelduur: 98 min.
Genre: Drama
Eigen score/beoordeling: 1*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 9e (89e )
Datum van kijken: 7-12
Aantal punten: 2 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 19 (230)
Recensie:

Layla M. zal verdeelde reacties oproepen, en doet dat as we speak ook al. Ik vond het interessant te zien dat twee bevriende recensenten spraken van nuance, terwijl die mij inziens nu juist ver te zoeken was...

Persoonlijk vond ik de film namelijk nogal ongenuanceerd. In anderhalf uur poogt Mijke de Jong een beeld geven van radicalisering. Dat is gewaagd, want ik loop al jaren met het idee (en ik ben niet de enige) dat radicalisering als proces zoveel complexer ligt dan het in veel nieuwsbronnen wordt gerepresenteerd. Ook de Jong komt niet om een aantal ‘standaardvariabelen’ heen: de geagiteerde tiener, het juiste milieu (incl. al geradicaliseerde vriend en latere echtgenoot) en een conflict met gematigde ouders. Dat wringt, want zo breng je radicalisering terug tot een patroon, waarvan ik me afvraag of dat überhaupt wel bestaat. Vooral met het einde had ik moeite: waarom spijt weergeven, waarom de camera zo dicht op de tranen? Het contrast met de 'vroegere' Layla was mij te groot. Je genereert impliciet het beeld dat dit ’soort’ meisjes op den duur altijd wel inziet dat het zich heeft laten meeslepen-en uiteindelijk gewoon naar huis wil.

Als film daarbuiten vond ik Layla M. nergens interessant. Het veelgeprezen acteerwerk van Nora El Koussour, ik zie het niet, om over de jongen die Abdel vertolkt nog maar te zwijgen. Nu dient gezegd te worden dat het mijns inziens vooral het script was dat tekort kwam. Als vanzelfsprekend heeft ook dat haar uitwerking op het acteerwerk. Wat Layla ook zei of deed, ik geloofde haar niet. Het beeld drong zich telkens weer op dat een meisje zich best kan laten meeslepen door fundamentalistische ideeën, maar niet op deze wijze. Het gaat te gemakkelijk, de context is té perfect en de karakterschets van Layla mist de hoognodige nuance.

1*

Filmtitel, jaartal: Big (1988)

Speelduur: 104 min. (normale versie)

Genre: Drama, Komedie

Eigen score/beoordeling: 3.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 10e (90e )

Datum van kijken: 7-12

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 21 (232)

Recensie:

Een vermakelijke, warme en haast verlossend luchtige feelgood-komedie. Op subtiele wijze speelt regisseur Penny Marshall met een heel herkenbaar thema: de wens groot en oud(er) te zijn als je nog klein en jong bent. Het fantasy-element maakt het mogelijk hier een leuke invulling aan te geven. Tom Hanks is komisch en scherpzinnig in één van zijn eerste grote rollen, terwijl Elizabeth Perkins zichtbaar vermaakt oogt als zijn tegenspeler.

Een bovengemiddeld amusante film, met name door het inventieve en met spitsvondigheden gevulde script en het al genoemde acteerwerk van Hanks.

3.5*

The American president - 114 min - rw - 1 punt.

Uitstekende film over de alleenstaande Amerikaanse president die een oogje krijgt op een milieulobbyiste. Niet alleen wordt Frank Capra genoemd in de film, het had net zo goed zijn film kunnen zijn. Vermakelijk en charmant over de volle lengte met een aantal goeie dialogen. Michael Douglas is perfect gecast als de president, en ook de rest van de cast zit goed op hun plek.

Totaal: 31 punten.

7. Star Trek: Of Gods and Men (2007) - Scifi - 90 m. (1p) - FTV (1p) - 17 st. (1p) - 09/12 - 3 punt (tot: 17 punt)http://img.trekmovie.com/images/ogam/ef1.jpg

Deze straight to DVD-film is een soort van low budget fan-made spin-off op Star Trek. Uitgangspunt van Of Gods and Men is dat een vijand van Kirk terug in de tijd gaat om de geboorte van Kirk te verhinderen, hierdoor ontstaat er een soort van dystopisch universum waar de federatie (en haar principes) niet bestaat en er daardoor ook geen vrede heerst tussen de diverse volkeren.

In de film doen tot mijn verbazing wel een aantal bekende gezichten mee, maar het verhaal is (vooral aan het begin) karig, dat geldt ook voor de costuums en al helemaal voor de special effects, al moet ik bekennen dat de gevechten tussen de diverse ruimteschepen in de slotfase van de film wel knap gemaakt zijn en mooi uitzien. Halve sterretje extra daarvoor, het laatste half uur is absoluut het beste. De povere effecten daarbuiten geven het wel de jaren '60-look van de allereerste serie.

Met liefde en weinig middelen gemaakt, vooral geschikt voor Star Trek die-hards die weer eens wat anders willen zien en het fan-made en low budget aspect voor lief nemen. Dat laatste is een must om deze film te kunnen waarderen. 2,5*

8. Star Trek IV: The Voyage Home (1986) - Scifi - 119 m. (1p) - FTV (1p) - >250 st. (0p) - 09/12 - 2p (tot: 19p)https://www.blackgate.com/wp-content/uploads/2016/04/Star-Trek-4-in-San-Francisco.jpgFijne film die de serie behoorlijk trouw is, in tegenstelling tot de meer recente Star Trek-films. Deze film kent een bijzonder uitgangspunt: wat als buitenaards leven niet mensachtig is maar uit een andere intelligente diersoort bestaat, zoals walvissen? En wat als die walvissen, die kilometers ver door het water kunnen communiceren, al eeuwen via het heelal in contact zijn met soortgenoten zonder dat we het weten? In deze film zijn walvissen in de 23ste eeuw uitgestorven, en sturen hun soortgenoten een sonde naar de aarde om hun lot te onderzoeken. Die sonde vormt een bedreiging voor de aarde waardoor de crew van Captain Kirk moet reageren. Met Arrival (2016) nog vers in mijn achterhoofd deed het communicatievraagstuk mij aan die film denken.

The Voyage Home is een boeiende Star Trek-film geworden die de fans van de diverse series moeilijk kan teleurstellen. Een van de betere, zoniet de beste, wat mij betreft. Ruim 3,5*. Met de recente Star Trek-films is er wel een groot verschil, als je zo'n (actie)film verwacht dan kan dit wel op een teleurstelling uitlopen.