Japanse "golden age" - de tien belangrijkste regisseurs

In volgorde van 'belangrijkheid'

iig voor mij persoonlijk (1-4 zijn essentieel, 5-7 even goed, 8-10 destijds ook zeer gewaardeerd maar voor mij nu iets minder)

1 Yasujirô Ozu 1903

gezien: 12

top 3: Banshun (1949)

Tôkyô Monogatari (1953)

Higanbana (1958)

wensen 3: Kohayagawa-ke no Aki (1961)

Sôshun (1956)

Hitori Musuko (1936)

2 Mikio Naruse 1905

gezien: 10

top 3: Meshi (1951)

Ukigumo (1955)

Onna ga Kaidan o Agaru Toki (1960)

wensen 3: Yama no Oto (1954)

Bangiku (1954)

Okaasan (1952)

3 Akira Kurosawa 1910

gezien: 13

top 3: Rashômon (1950)

Ikiru (1952)

Ran (1985)

wensen 3: Kagemusha (1980)

Dodesukaden (1970)

Donzoko (1957)

4 Kenji Mizoguchi 1898

gezien: 13

top 3: Saikaku Ichidai Onna (1952)

Genroku Chushingura (1941)

Zangiku Monogatari (1939)

wensen 3: Oyû-Sama (1951)

Gion Bayashi (1953)

Yuki Fujin Ezu (1950)

5 Kaneto Shindô 1912

gezien: 6

top 3: Hadaka no Shima (1960)

Onibaba (1964)

Yabu no Naka no Kuroneko (1968)

wensen 3: Kousatsu (1979)

Sanka (1972)

Haha (1963)

6 Masaki Kobayashi 1916

gezien: 7

top 3: Seppuku (1962)

Ningen no Jôken (1959) (I)

Ningen no Jôken (1961) (III)

wensen 3: Kaseki (1975)

Karami-ai (1962)

Inochi Bô ni Furô (1971)

7 Kon Ichikawa 1915

gezien: 10

top 3: Nobi (1959)

Shokei no Heya (1956)

Yukinojo Henge (1963)

wensen 3: Tokyo Orimpikku (1965)

Matatabi (1973)

Hakai (1962)

8 Keisuke Kinoshita 1912

gezien: 6

top 3: Narayama Bushiko (1958)

Nogiku no Gotoki Kimi Nariki (1955

Ojôsan Kanpai (1949)

wensen 3: Eien no Hito (1961)

Kazabana (1959)

Hakai (1948)

9 Hiroshi Shimizu 1903

gezien: 3

top 3: Ohara Shôsuke-san (1949)

Kanzashi (1941)

Anma to Onna (1938)

wensen 3: Arigato-san (1936)

Minato no Nihon Musume (1933)

Kaze no Naka no Kodomo (1937)

10 Tadashi Imai 1912

gezien: 1

top 3: Himeyuri no Tô (1953)

wensen 3: Mata Au Hi Made (1950)

Adauchi (1964)

Bushidô Zankoku Monogatari (1963)

geboortejaar is wel al toegevoegd, de studio waarvoor ze werkten komt wellicht later nog, even als Engelse titels van de films... was voor nu al even voldoende werk

eindelijk een wat completer overzicht van de belangrijkere namen

eventueel zouden de volgende nog overwogen kunnen worden:

Yamanaka (de Japanse Vigo), Kinugasa (deed het goed in Cannes) en Inagaki (toch vooral een chambara genre expert)

films die gaan over die tijd en docus over de regisseurs

Aru Eiga-kantoku no Shogai (1975) Kenji Mizoguchi: The Life of a Film Director

Tokyo-Ga (1985)

Kinema no Tenchi (1986) Final Take: The Golden Age of Movies

Eiga Joyû (1987) Movie Actress

Hajimari no Michi (2013) Kinoshita Keisuke Story

En. A.K. (1985)

Misschien een iets lossere connectie, maar Sennen Joyu besteedt toch ook aardig wat tijd aan deze periode.

A.K. gaat wel heel specifiek alleen over Ran, en ik rek het begrip Golden Age al door de regisseurs te selecteren die rond die tijd actief waren en geboren voor 1920

Maar blijf zeker komen met die suggesties!

(en toplijstjes eventueel, mijn smaak kan altijd wel wat kritische noten gebruiken, en ik heb nog niet zoveel gezien van sommige regisseurs als enkele andere hier, al kom ik een aardig eindje)

Shimizu is nog een totaal blinde vlek voor me, van Naruse zag ik er pas eentje vorig jaar (die overigens niet goed beviel) en van Imai zag ik dit jaar mijn eerste (die wel tot meer uitnodigt). Die eerste twee leken me altijd ergens tussen Ozu en Mizoguchi in te zitten, maar geen idee in hoeverre je dit kan zeggen.

Van de opperessentiële vind ik Ozu, Kurosawa en Mizoguchi allemaal erg sterk, en ieder ook op hun eigen manier met een sterk herkenbare stijl. Stiekem ben ik toch het meest fan van Kurosawa, terwijl Ozu en Mizoguchi waarschijnlijk wel het meest herkenbaar zijn, vooral Ozu natuurlijk. Van alle drie nog het nodige te zien, met name van Kurosawa en Mizoguchi.

Shindô mist vaak net dat extra's om zijn films echt memorabel te maken en je zal hem bij mij daarom niet snel in een lijstje aantreffen. Toch iemand waar ik de laatste tijd films van opzoek (al ligt dat ook aan nieuwe beschikbaarheid). Van Kobayashi moet ik nog een paar belangrijke films zien (met name Samurai Rebellion, maar ik ben nog meer benieuwd naar The Inheritance), maar de Human Condition trilogie vond ik toch erg sterk, ondanks ook meer negatief commentaar dat ik vooraf had gelezen. Van Ichikawa heb ik pas drie films gezien en dan nog geeneens bekende klassiekers als The Burmese Harp en Fires on the Plain. Ik zag een hele sterke jaren 50 film en twee wat minder geslaagde jaren 60 films, maar allemaal met aardig wat experiment.

Van Kinoshita pas twee films gezien (ik dacht dat het er meer waren), dus daar kan ik ook weinig over zeggen. De ene film viel nogal tegen en de andere was een soort mix tussen Pecknipah en Kalatozov, maar weer niet van het niveau dat je bij die twee namen wellicht verwacht. Net als bij Shimizu moet de Eclipse Criterion box mij hier verder op weg helpen.

Met Inagaki en Yamanaka ben ik nog onbekend. Die laatste is in ieder geval goed vertegenwoordigd op Eureka/MoC en die eerst volgens mij weer op Criterion. Van Kinugasa zag ik twee vooral visueel bijzonder mooie films.

Yûzô Kawashima is ook vroeg overleden (maar niet zo vroeg als Yamanaka). Misschien is hij wat te laat geboren, maar zijn eerste film heeft hij volgens IMDb toch al in 1944 geregisseerd. Een film als Temple of the Wild Geese ziet er ook weer heerlijk uit, maar helaas nog geen subs voor gemaakt. Vind ik tot nu toe een fijne frisse filmmaker (al uit zich dat niet helemaal in de cijfers) die volgens mij ook goed op de lijstjes is vertegenwoordigd.

uitstekende bijdrages

Heb er twee gezien van Kawashima, had ik zeker nog mogen noemen!

Gek genoeg heb ik hem in gedachte eigenlijk zelfs meer bij de new wave, vooral een film als Suzaki Paradaisu: Akashingô (1956)

Misschien valt hij net als Masumura (en Kobayashi in zekere zin, al noem ik die hier wel omdat hij een aantal meesterlijke klassiekers heeft gemaakt) een beetje tussen wal en schip...

Yasujirô Ozu:

- Tokyo Story (★★★½)

Mikio Naruse:

- Repast (★★★)

- Sound of the Mountain (★★★)

- Flowing (★★½)

Akira Kurosawa:

- Rashômon (★★★½)

- Shichinin no Samurai (★★★★)

- Ran (★★★)

- Madadayo (★★½)

Masaki Kobayashi:

- Seppuku (★★)

Van Kenji Mizoguchi, Kaneto Shindô, Kon Ichikawa, Keisuke Kinoshita, Hiroshi Shimizu en Tadashi Imai nog nooit wat van gezien. Wel nog genoeg op BR / DVD.

Ichikawa en Mizoguchi zijn wellicht het interessants voor je,

al zou ik vooral eerst meer Ozu gaan kijken!

En de film Ikiru uiteraard ook nog

Ik zou hier op basis van zijn status in Japan (en de lijstjes factor) Imai Tadashi hoger zetten, maar is bij mij een blinde vlek. Dan zijn Gosho en Inagaki misschien nog ontbrekende namen. Qua volgorde: Kinoshita misschien hoger, maar daar ligt jouw voorkeur (ook) niet zo.

Om Ozu kunnen we dit jaar niet heen. Verheug me nu al op o.a. de herkijk van Tokyo Story. Viel toen niet lekker omdat de 35MM kopie vol zat 'ruis' op de geluidsband. Van Ichikawa heb ik alleen The Burmese Harp op DVD. Goed startpunt?

Nijushi no Hitomi (1954) Is geloof ik wel de meest gewaardeerde Japanse film in Japan zelf. En Kinoshita heeft ook de eerste Japanse kleurenfilm op zijn naam, maar die films liggen me inderdaad minder.

Burmese Harp is ook een film die mij persoonlijk minder beviel, maar lijkt me zeker een goed startpunt.

Gosho inderdaad over het hoofd gezien. 1 film van gezien, maar maakt wellicht aanspraak op een top10 plek. Er zijn er vast nog wel een paar. Grote namen uit de stommefilmperiode heb ik hier ook wel af laten vallen, dat was net weer een generatie vroeger...

Mooi Topic dit. De Japanse klasieke regisseurs liggen mij over het algemeen erg goed. Kurosawa en Ozu behoren zelfs tot mijn all time favorieten en zag ik al heel veel van. Maar ook een Mizoguchi en Kobayashi maken prima films. Van Ichikawa, Naruse en Shindô zag ik een paar films die ook wel bevielen, maar heb ik nog te weinig van gezien om echt te kunnen oordelen. Kinoshita , Imai en Shimizu zijn voor mij de onbekenden en zag ik nog geen enkele film van. Ik heb wel de intentie om iets te gaan zien van ze.

Totaal aantal geziene films per regisseur:

Akira Kurosawa (23)

Yasujirô Ozu (15)

Masaki Kobayashi (5)

Kenji Mizoguchi (5)

Kaneto Shindô (3)

Kon Ichikawa (2)

Mikio Naruse (1)

Hiroshi Shimizu (-)

Keisuke Kinoshita (-)

Tadashi Imai (-)

Gisteren zag ik nog twee Kawashima films en naar aanleiding daarvan heb ik nog wel wat aanvullende gedachtes over de overgang van de Golden Age naar de New Wave en ook de rol van de Daiei studio.

Ik moet zeggen dat wat betreft de "golden age" vooral de Shochiku studio bij mij een naam heeft gevestigd. Door de double whammy van Ozu en Naruse en ook de meer rondtrekkende Mizoguchi maakte daar een aantal films. (overigens is dit een studio die met Oshima ook juist de new wave initieerde in Japan, onderbewust telt dat op bij mijn bewondering voor die studio natuurlijk, maar dat terzijde ). Qua actie films hebben Toei en Nikkatsu een naam en qua monsters Toho, maar met Daiei heb ik eigenlijk niet direct sterke associaties.

Uiteraard is dit helemaal verkeerd Hier maakte tenslotte Mizoguchi aan het eind van zijn carrière zijn grote meesterwerken en begon voor Kurosawa (en daarmee de hele Japanse cinema) het Internationale avontuur toen Rashomon in 1950 het festival van Venetië won. Ook degene die de Zatoichi reeks al hebben gezien zullen warmere gevoelens hebben bij het zien van het Daiei logo en ook maakte ze monsterfilms (al zijn die volgens mij steeds een beetje tweederangs vergeleken met Toho, ook hier heb ik nog veel te zien, zoals de Daimajin en Yokai series die in de US op DVD zijn verschenen)

Daiei is ook de plek waar Masumura en Kawashima (vaak samen met de Daiei superster Ayako Wakao (die ook in het begin van haar carrière in een aantal van de laatste Mizoguchi films werd gelanceerd) hun films maakte. Ook moeten de scripts van Kaneto Shindo voor hun films genoemd worden. Hij was in die tijd eigenlijk al een onafhankelijk regisseur, en zeer politiek begaan ook, waarmee hij alle eigenschappen van een new wave / post-war filmer vroeg in de jaren 50 al in de praktijk bracht. Maar hij schreef ook tot op hoog bejaarde leeftijd aan de lopende band scripts, waaronder dus veel voor Daiei mensen.

Dus

Al deze gegevens eens goed op een rijtje zettend is er iets voor te zeggen dat Shindo, Masumura, maar niet in de laatste plaats ook Kawashima eigenlijk allemaal 'tussen wal en schip' vallen. Ze maken aan de lopende band studio vehikels, maar doen dit met een antiautoritaire "new wave" sensibiliteit. Hierbij beginnend in de hoogtij dagen van de jaren 50, maar in de veranderde jaren 60 zeker niet achterblijvend!

---

Nog enkele quotes die ik vond over Kawashima en zijn links met Imamura. Deze grootheid van de New Wave ruilde tenslotte zijn leermeester Ozu in voor Kawashima omdat hij opzoek was naar vrijere methoden om de mensen van de jaren 50 op het witte doek af te beelden, waarmee opnieuw duidelijk wordt hoezeer Kawashima deze overgang vertegenwoordigd.

"Yuzo Kawashima, Shohei Imamura's mentor and a man whose work seems to bridge both classical and new wave aesthetics. Kawashima and his cameraman, frequent Masumura collaborator Hiroshi Murai (and apparently Wakao's brother-in-law), brought with them to Minakami's material a deeply cynical eye that embraced the anti-establishment mood of the times."

"Kawashima was completely different from the so-called great directors who always strive for perfection. He had an extremely distorted way of looking at the world. He abhorred and mocked exaggeration at all times. He was always against authority and striving to eliminate hypocrisy. -Shohei Imamura"

Goede toevoeging. Kawashima was zeker een van de grootse Japanse regisseurs geweest mocht hij niet zo vroeg zijn overleden. Gelukkig lijkt hij de laatste jaren wel meer in de picture te staan. Inderdaad ook net ondertiteling verschenen voor een van de films waar ik het eerder over had en die je gisteren ook zag.

Gan no tera (1962) The Temple of the Wild Geese vond ik uiteindelijk niet zijn sterkste werk, ook niet qua beeldvoering, maar Shitoyakana Kedamono (1962), die ik eerder nog even had laten zitten, was echt geweldig. Af en toe had ik het idee dat ik naar een Oshima film zat te kijken

Mijn verwachtingen waren eigenlijk andersom, zeker omdat de schrijver van het originele korte verhaal destijds ook "hot" was (een soort kruising tussen Dostojewski en hard-boiled fiction als ik de reviews tot zo'n hyperbool kan condenseren). Heb nog twee andere verfilmingen van zijn werk (waarvan ook weer eentje bij Daiei met Wakao) in de toevoeging gezet. Zie deze link voor een beschrijving van de schrijver en alle drie de films

Japan Navigator: Japanese Masters: Mizukami Tsutomu (novelist) - japannavigator.com

Ik zag dit jaar blijkbaar twee films gebaseerd op het werk van die schrijver, namelijk Kiga Kaikyô (1965) en Echigo Tsutsuishi Oyashirazu (1964). Ik zie daar wel overeenkomsten tussen, met name in de mentaliteit van de protagonisten. Bamboo Dolls of Echizen had ik ook al gebookmarked (nog wachten op subs), A House in the Quarter nog niet.

Vind Shitoyakana Kedamono (1962) ook zijn beste tot nu toe hoor. Geef 'maar' een 7.5 op WIW, maar dat komt ook doordat ik de andere Kwashima's ook een 7.5 heb gegeven en dan vind ik het leuk om dat patroon vast te houden, omdat ik hem op MM toch naar boven kan afronden, maar eigenlijk is een 8.0 wel op zijn plaats.

Hoi

Ik ben ook een grote van van de Japanse Cinema.

Ben benieuwd wie er dvd's heeft van Setsuko Hara maar dan wel R2NL uitgave ?

Naast deze Kurosawa film Hakuchi (1951) (uitgebracht via Koinobori) en enkele Ozu's op TotalFilm (Late Spring, Early Summer, Tokyo Story en End of Summer) - en die zijn volgens mij OOP - zijn die er niet.