Leviathan: The Story of Hellraiser and Hellbound: Hellraiser II (2015)

Leviathan: The Story of Hellraiser and Hellbound: Hellraiser II (2015)

Verenigd Koninkrijk

Documentaire

476 minuten

geregisseerd door Kevin McDonagh

met Doug Bradley, Christopher Figg en Peter Atkins

Een uitgebreide documentaire vol interviews met veel cast- en crewleden van Hellraiser en het vervolg Hellbound: Hellraiser 2. Er wordt gepraat over de barre omstandigheden tijdens het filmen, hoe de special effecten werden gemaakt en het succes van de film en één van de grootste horrorlegendes; Pinhead.

Nadat Friday the 13th en A Nightmare on Elm Street goedgemaakte en uitgebreide documentaires kregen (in de vorm van Crystal Lake Memories en Never Sleep Again), was het interessant om er ook eentje van Hellraiser te zien. Maar deze Leviathan- docu is toch behoorlijk anders. En ook behoorlijk minder. En dat is zonde, want de makers hebben aardig wat betrokkenen weten te spreken en dat had een erg leuke documentaire kunnen opleveren. Maar er gaat veel mis:

- Zo deden Clive Barker en Ashley Laurence niet mee. Kunnen de makers niets aan doen, maar het maakt je documentaire toch meteen een stuk minder waard als de belangrijkste namen van het onderwerp ontbreken. Hoe leuk het ook is om de acteurs die de oorspronkelijke Cenobites spelen te zien.

- De docu van Nightmare on Elm Street duurde 4 uur. De docu van Friday the 13th duurde ruim 6 uur. Best lang, maar beide documentaires gingen over een hele franchise met talloze vervolgfilms, televisieseries en spin-offs. Deze documentaire van Hellraiser duurt ruim 6 uur en gaat énkel over de eerste twee films. En de belangrijkste sprekers ontbreken ook nog. Er worden weliswaar interessante details besproken, maar ook heel veel oninteressante (en veel dubbele) informatie. Een goede inhoudelijke editor had hier met gemak een spraakmakende documentaire van kunnen maken van 2 uur. En dat was lang genoeg geweest.

- Ondanks dat de eerste twee Hellraiser films doorgaans door iedereen als de beste films worden bestempeld, voelt de premisse van een documentaire over twee films uit een franchise van negen films nogal vreemd. Waarom niet een documentaire over de gehele franchise? Daarnaast gaat alles over het maken van de film, maar over de impact, het succes en de nasleep wordt opvallend kort gepraat. Had liever iets gehoord over Hellraiser 3 en 4 dan de zoveelste anekdote over een acteur die make-up op kreeg.

- De film is technisch erg matig. Ik begreep dat de makers via Kickstarter geld kregen voor dit project, maar dat geld ging duidelijk enkel naar het rondreizen om mensen te spreken. De kwaliteit van de camera en vooral het geluid wisselt enorm. Sommige interviews lijken geschoten met een mobiele telefoon en het geluid zit vol ruis. En het is niet alsof dat slechts een klein onderdeel van de documentaire is; de gehele 6 uur gaat om pratende mensen, dus iets betere geluidskwaliteit was prettig geweest.

- Ook afwisseling zou prettig zijn geweest. Ik als fan van het horrorgenre en de Hellraiser franchise vond een groot deel nog wel redelijk interessant, maar had het op bepaalde momenten ook wel gezien. De unieke foto's achter de schermen (en heel af en toe een klein beetje beeldmateriaal) zijn leuk, maar we kijken toch vooral naar een paar oude Britse koppen.

Al met al een gemiste kans, deze documentaire. Het is best aardig om bepaalde verhalen en anekdotes te horen, maar 6 uur lang praten over twee films met karig geluid, matige beeldkwaliteit en verder geen enkele vorm van creativiteit, maken dit enkel een aanrader voor de allergrootste fan. Ieder ander kan dit gebruiken om in slaap te vallen.

Geen Clive Barker, dat is toch wel een reden om dit niet te gaan zien en het lijkt me veels te lang. Making Of-s zijn vaak al erg saai door de bewierroking van elkaar en de obligate antwoorden van de crew. Kent iemand een Making Of die echt heel interessant is? Ik kijk er nog steeds af en toe eentje omdat ik de film erg goed vond maar het is bijna altijd erg zouteloos. Misschien die van Watchmen, die vond ik nog wel genietbaar. Maar daar hadden ze ook wel werk van gemaakt.

Ik vond Looking For Richard, niet echt een Making Of, ook nog wel interessant, hoewel ook wel ijdel (oh, wat zijn we slim en ontwikkeld).