Rectify (Sundance Channel)

In een adem, geweldig! Uit het leven gegrepen. Prachtige langzame opbouw maar de delen vliegen als secondes voorbij. Waarom van zo'n epos geen 8 seizoenen. Mis het nu al... Wat een serie... Volwassen man van 50 jaar die regelmatig zijn ogen moet droog maken, is het harde bewijs dat deze serie geen minpunten heeft...

5 sterren

Overigens is het gebruik van de muziek van de Duitse componist Hans Christian ook fenomenaal. Ik kende zijn werk niet maar luister nu veelvuldig naar dit album. To a New Beginning werd bijvoorbeeld ingezet in de slotakte van de serie.

De afgelopen week maar eens op m'n gemak de laatste twee seizoenen tot mij genomen, en inderdaad blijft dit van bijzondere klasse, en bij wijlen tot tranen toe ontroerend.

Wel vind ik dat in vergelijking met seizoen 1 en 2 de algehele tendens wat rechtlijniger wordt; ietwat ten koste gaand van het subjectieve perspectief van Daniël, het surrealisme, de droomsequenties, al zijn die momenten er nog steeds. Verder valt op dat het 'psychotherapeutisch' gehalte in de verschillende verhaallijnen behoorlijk wordt opgevoerd. Er wordt nogal wat 'uitgepraat', en uiteindelijk ook 'opgelost'.

Je voelt dat er wordt toegewerkt naar een bepaalde 'afsluiting' van het geheel (de nogal abrupte 'uitschakeling' van de senator bijvoorbeeld is een veeg teken) , en ik blijf een beetje zitten met het gevoel dat er wat dat betreft andere, dubbelzinniger keuzes mogelijk waren geweest, als je in aanmerking neemt hoe dit aanvankelijk op de rails werd gezet.

Een kenmerkend verschil tussen de eerste seizoenen en de laatste delen is misschien hoe die traumatische ervaring van Daniël in de gevangenis aan bod komt: respectievelijk in de confrontatie(s) met Ted jr. en in de sessies bij de therapeut. Het is allebei heel sterk gedaan, maar ik heb een voorkeur voor het eerste.

In de eerdere delen voel je dat Daniël gevaarlijk kan zijn; in het laatste seizoen zegt hij dat.

Niettemin, dit is ook voor mij één van de beste series ooit gezien, en ik twijfel er niet aan dat ik Rectify te gelegener tijd met veel plezier nog eens zal gaan bekijken.

Seizoen 3 (4*)

'Rectify' bijft een bijzondere serie in hoe het misdaadmysterie eigenlijk bijzaak is in deze complexe vertelling over herstel en genezing. Daniel Holden (Aden Young) blijft het fascinerende middelpunt als de vroegere terdoodveroordeelde, die in dit seizoen een transformatie doormaakt van een zoekende einzelgänger naar iemand die verantwoordelijkheid gaat voelen naar zijn omgeving. Maar dit is boven alles het seizoen van Tawney Talbot (Adelaide Clemens) en Ted Talbot Jr. (Clayne Crawford). Het pijnlijke besef als Ted zijn eigen rol begint te zien in hoe Tawney zich onderdrukt voelt in hun huwelijksrelatie, terwijl de twee beschadigde zielen nog steeds diep om elkaar geven en het verleden simpelweg een plek willen geven. Vooral Crawford zet hier een ijzersterke performance als de opkroppende rouwdouwer die een besef van empathie naar zijn vrouwelijke wederhelft krijgt. In een tijdsgewricht van #metoo, is 'Rectify' een baken van nuance en contemplatie over het vermogen om mét elkaar (en beslist niet alleen door elkaar!) op zoek te gaan naar persoonlijke grenzen en nieuwe manieren om disfunctionele relaties te doorbreken.

Voor de tweede keer deze serie gezien en er zijn weer genoeg tranen gevallen. Meest intrigerende was voor mij het verhaal rondom Teddy en Tawney, want daar zitten echt een paar waanzinnige dialogen tussen, voornamelijk in het 3e en 4e seizoen. Ik zou graag specifiek de scène in aflevering 5 van seizoen 4 willen benoemen, zonder verdere spoilers te vermelden.

Daniel was nog steeds top, maar zijn personage heeft soms net iets teveel kunstgrepen nodig om het boeiend te houden.

Bij herziening viel me pas op hoe knap de relatie neergezet werd tussen Janet en Ted. Als laatste wil ik graag de sheriff benoemen die eigenlijk in zijn eentje de mystery-kant/who-dunnit van de serie voor zijn rekening neemt en dit op sublieme wijze doet. Zeer gedegen onderzoeksmethodes die andere agenten/sheriffs in andere series ruim achter zich laat.