Spoorloos (1988)

Een Hitchcockiaanse mystery van Nederlandse bodem kon ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. Gebaseerd op Het Gouden Ei van Tim Krabbé. Rex en zijn vriendin Saskia zijn op weg naar hun vakantiehuisje in Zuid-Frankrijk. Als ze stoppen bij een benzinestation raakt Saskia zoek. Jaren later is Rex nog steeds geobsedeerd door haar verdwijning... Nederlands acteerwerk komt altijd nogal gemaakt en theatraal over. Gelukkig is vrijwel de hele film voornamelijk Frans (Gelukkig zaten er Engelse ondertitels bij, mijn Frans is niet heel erg goed). Bernard-Pierre Donnadieu, die de dader speelt, was bijzonder goed. Van de Nederlandstalige cast vond ik de Vlaming Gene Bervoets het het beste doen. Voornamelijk in de latere helft van de film komt hij erg natuurgetrouw over. Hoewel het verhaal op zich niet heel spannend is en het even duurt voordat de film echt opgang komt, is het in de tweede helft wel lekker mysterieus. Vooral de voorbereidingen van de dader en de confrontatie maakte de film de moeite van het bekijken meer dan waard. Het einde vond ik bijzonder sterk, heerlijke twist (in ieder geval als je het boek nog niet hebt gelezen zoals ik). Het schijnt dat Bervoets op het einde echt in een kist onder de grond heeft gelegen, voor een realistische reactie. Donnadieu zou ook een echt gevecht hebben uitgelokt bij de confrontatie scène en zou ter Steege nogal lomp hebben vast gepakt. Dit alles is duidelijk terug te zien. De film is mooi op locatie opgenomen in het sfeervolle Frankrijk. Sluizer bewijst toch wel dat hij bijzonder netjes kan filmen en zelfs ambitieuze shots kan maken. De muziek van Henny Vrienten vond ik ook erg goed, heerlijke jaren '80 synthersizer klanken. Spoorloos is toch wel echt een meesterwerkje waarvan je er weinig tegenkomt in ons land. Samen met films als De Aanslag, Soldaat van Oranje en Amsterdamned de enige films van eigen bodem die echt kan waarderen.

Knap geregiseerde film van George Sluizer. De spanning en onzekerheid is slopend in beeld gebracht. Er zit een onderhuidse spanning in die niet meer weg gaat. Het einde is heftig in beeld gebracht en laat je niet meer los. Claustrofobisch en uitzichtloos. De bewerking van het boek van Tim Krabbé is goed gelukt.