Cornered (1945)

Aanvankelijk dacht ik een intrige Hitchcock waardig maar nadien wordt het toch al te complex en is er zelfs een slot voorbehouden met enkele op het randje van het belachelijke scènes. Dick Powell heeft me nooit kunnen overtuigen in dergelijke rollen en ook nu niet. Te onthouden dat het uitwijken van oorlogscriminelen en collaboranten naar Zuid-Amerika reeds in 1945 bij het maken van de film genoegzaam bekend was.

Deze film heeft een Ingewikkeld script waardoor je als kijker uitgeslapen moet zijn om het hoofd erbij te kunnen houden. Persoonlijk kan ik die complexiteit, à la The Big Sleep, wel smaken, draagt bij aan de uitzichtloze doemsfeer van dergelijke noirs. Dick Powell vind ik geloofwaardig als leading man, en heeft in Walter Slezak de perfecte gecorrumpeerde tegenspeler. Een echte femme fatale is niet aanwezig, daarvoor is de rol van Micheline Cheirel te straight forward. Regie van Edward Dmytryk en fotografie van cameraman Harry J. Wild zitten helemaal goed. Het hele team had het jaar voordien ook al de klassieker Murder, My Sweet gemaakt. Deze voorganger is weliswaar meer aan te raden voor de casual kijker, overstijgt qua tempo en spankracht deze Cornered, waarin vooral veel gepraat wordt.