Pociag (1959)

Zo stiekem blijken de Polen toch wel de beste filmmakers van heel Europa te zijn en deze film behoort tot de top van de Poolse film. De hele film speelt in en rond een slaaptrein op weg naar de Poolse kust met vakantiegangers, bedevaarders en Jerzy die denkt een compartiment voor zichzelf te hebben, maar daar ook een jongedame treft met onduidelijke reismotieven en dan staat de krant vol met verhalen over een ontsnapte moordenaar. Prachtige soundtrack die gaat van het schone Morricone-achtige gezang naar jazz en weer terug, onderwijl horen we het geluid van de doordenderende trein en zien we het landschap voorbijtrekken en leren de hoofdpersonen en hun mede-reizigers kennen en dat in de tijd dat je de conducteur nog netjes een hand gaf aan het eind van de reis. Meesterwerk!

Sfeer- en karakterschets, met enkele merkwaardige scènes, zoals deze bij de paniek en achtervolgingswaanzin in de smalle gang van een lange-afstandstrein en ook het vervolg ervan op het platte land met het gevecht, onder het ritmisch hondgeblaf, als parafrase van de uitzichtloze dwaasheid van de massa. Geen groot optimisme in deze film. De meeste personages hebben weinig hoopvolle perspectieven wat ondersteund wordt door de melancholisch muziek. Een Poolse film uit 1959 en geen gewone en het was wel even wennen. Niet zo vertrouwd met de Poolse film, noch met de maker ervan. Misschien een tweede visie, bij gelegenheid.