Safe Haven (2013)

Een film die van begin tot het eind weet te boeien, maar uiteindelijk met een zeer teleurstellend einde komt. Het had zo goed kunnen wezen, maar dit viel toch even tegen. Je wordt gelijk meegenomen in het verhaal, vanaf de eerste seconde. Hierdoor kon ik mij vanaf het begin al goed focussen en heb ik ook geen moment verveling ervaren. Naarmate de film vordert komt er één sterke plottwist die ik niet had aan zien komen. Dat er veel meer speelde dan de moord, was vanaf het begin al wel duidelijk, maar het uiteindelijke verhaal daarachter vond ik erg sterk. Gevolgd door scenes waarbij je je adem inhoudt. Uiteindelijk is het wel afgelopen zoals ik had verwacht, maar ook waar ik op hoopte. Vervolgens nader je het einde, dat er een brief was voor Katie, was geen verrassing, dat die brief uiteindelijk werd voorgelezen: top! Dat de uiteindelijke moeder Jo bleek te zijn, zware domper! Dit heeft voor mij eigenlijk toch wel veel verpest, de hele gedachte achter deze film was compleet weg. Ik was overigens niet helemaal verrast door deze uitkomst, heb hier op een gegeven moment al wel (deels) aan gedacht. De uitwerking ervan had ik nog niet uitgedacht. Het is heerlijk om naar Hough en Duhamel te kijken. Zijn goed op elkaar ingespeeld en stralen veel plezier uit. De rest van de cast ook weinig op aan te merken, over het algemeen gezien zitten de prestaties allemaal goed in elkaar. De locatie was mooi, ook erg rustgevend om naar te kijken. Een wereld van verschil met de terugblikken, wat naar mijn mening dus zeer goed is uitgewerkt. Eigenlijk tot het einde had deze 4* verdiend, maar ik vind een eind dermate belangrijk dat ik deze niet kan en wil geven. Heb lang zitten twijfelen tussen 3* en 3.5*, maar in dit geval vind ik 0.5* aftrek voldoende. De rest van de film zit gewoon goed tot zeer goed in elkaar.

Typische vrouwenfilm waarvan ik dacht dat ik er niks aan zou vinden, maar ik bleek het mis te hebben. De poster suggereert een kleffe film over een stel dat niet van elkaar af kan blijven. Hallström neemt echter juist uitgebreid de tijd om de relatie tussen Kate en Alex te laten opbloeien. Hierdoor is de film uiteindelijk wel wat aan de (te) lange kant, maar het voordeel is dat de geloofwaardigheid niet teniet gedaan wordt. Ook het spel van Julianne Hough en Josh Duhamel vond ik prettig; ze kwamen natuurlijk over en de chemie tussen beiden is zeker aanwezig. Daarnaast vond ik de plottwist op het einde omtrent de identiteit van Jo leuk gevonden en ook het subplot met de rechercheur vond ik, hoewel de film best zonder had gekund, niet storend. Wat de film tevens ontzettend helpt is dat het, ondanks het dramagedeelte, een lekker zomers 'feelgood' sfeertje uitstraalt en dat ik dat Southport graag zelf eens zou bezoeken. Ik werd in ieder geval aangenaam verrast en dat uit zich ook in mijn score. 3,5*