Breezy (1973)

De titel vat het goed samen: breezy. Niet alleen het personage, maar ook het gevoel van de film. Niet erg typisch Eastwood dit, maar wel een zeer prettig, luchtig romantisch drama dat weinig verrassends biedt, maar dat wel erg aangenaam is om naar te kijken. Lekker zomers ook, wat prima bij de huidige temperaturen past. Holden en Lenz spelen leuk en hebben vooral een komische chemie. Op zich niet vreemd dat dit één van de meest vergeten Eastwoods is, maar ik raad hem verder niet af om eens te zien. O ja, dat folkliedje aan het begin is inderdaad erg fijn. 3*

Een superromantische film over een jong flower power meisje, dat het leven van een enigszins afgestompte man komt binnenrollen. Optimisme tegenover cynisme, maar... het klikt als nooit tevoren. De chemie tussen William Holden en Kay Lenz is geweldig. Vreemd genoeg is de filmcarrière van Lenz nooit van de grond gekomen, hoewel ze wel de nodige successen heeft geboekt in het televisiemilieu. Ik ben een liefhebber van drama, als het maar niet té sentimenteel worden. En er zijn natuurlijk uitzonderingen, die deze regel bevestigen. Het zwijmelende einde van deze film is zo’n uitzondering. Heerlijk romantisch! Ik heb me geweldig zitten opwinden over de scène met Frank’s vriend in de sauna. Maar voor het verdere verloop van het verhaal is die scène natuurlijk essentieel. Je voelde ook dat er zoiets aan zat te komen. Voor mij is dit samen met Changeling en Million Dollar Baby de beste film van Clint Eastwood als regisseur. Een regelrechte aanrader voor liefhebbers van romantiek. Dit is zo’n film, die je ’s avonds laat moet opzetten om je na afloop met een bevredigend gevoel te rusten te leggen. En dan lekker wegdromen...

Kay Lenz is een soort van wandelende jongensdroom die zomaar in het leven van William Holden binnenwandelt. Haar natuurlijke schoonheid levert opwindende scènes op, maar tegelijkertijd weet haar onschuldige karakter je ook te betoveren. Het is moeilijk om niet voor zo'n meisje te vallen. Ik heb dan ook van begin tot eind genoten van de film. Het enige dat een film met dit thema een beetje tegenwerkt is hoe Eastwood er nou een fatsoenlijk einde aan moet breien. Je merkt dat hij hiermee een beetje moeite had in de aanloop naar het einde toe, maar uiteindelijk is het geloofwaardig en brengt het de film tot een (geloof)waardig einde. 4,0*