Citadel (2012)

Er zal wel een groot idee achter schuilgaan, dat Gutmensch zal er ook niet voor niks zijn, maar hoe zich dat vertaalt naar de film, is lang niet altijd aan mij besteed. Brute opening, die gaat door merg en been. Barre omstandigheden, kil en bleek gekleurd, zonder meer. Dan proberen Foy en Barnard een trauma vorm te geven, maar hoe zich dat manifesteert, nogal dik aangezet, bevalt beduidend minder. Het slaat als het ware de basis weg onder dat wat komen gaat. De hoodie horror is op zich niet zo verkeerd, maar zonder een klik met Tommy's malheur is het effect niet wat het zijn moet. Of had kunnen zijn.

Gefilmd op mistroostige locaties in Glasgow en Dublin die bijdragen aan de onheilspellende sfeer die deze psychologische thriller aanvankelijk goed weet vast te houden. Maar het verhaal van een vader die zijn baby probeert beschermen tegen dezelfde hoody-dragende, zombie-achtige kinderen (denk David Cronenbergs 'The Brood', maar dan een jaar of 10 ouder) die eerder zijn hoogzwangere vrouw vermoordden is niet al te best uitgewerkt, waardoor de film in de tweede helft langzaam afglijdt naar een weinig bevredigende finale.

Wisselvallige thrillerfilm met een aantal gemene momenten, voornamelijk in de eerste 10 minuten. Daarna neemt regisseur Ciarán Foy even het gas terug om het verhaal uit de doeken te doen en de personages vorm te geven, waarna hij weer terugkomt op de griezelelementen. Het spijtige is dat buiten een aardig neergezette sfeer en een aantal stressvolle momenten er weinig in Citadel zit om blij van te worden. De spanning wil nooit uit de verf komen, de personages zijn geen moment invoelbaar en het duurt echt veel te lang voordat de finale aanbreekt. Het trage tempo is dan ook een vreemde keuze voor een film die vooral profijt kent van de snellere momenten. Foy hoort duidelijk in dit genre, maar echt grootse meesterwerken zijn er nog niet van gekomen.