The Oregonian (2011)

Ook een keer gezien een x aantal jaar geleden....inderdaad een vage film. Zo zien je maar dat smaken erg kunnen verschillen.....maar goed ook . Geluid en beeld vond ik destijds niet al te best. Ik kan er niet meer dan een 0,5 ster voor geven.......een draak van een film.

Mieter Inland Empire, Silent Hill en Pop Skull in de blender en je krijgt iets dat lijkt op The Oregonian. Bizar en fascinerend filmpje. Vond hem net wat beter dan The Rambler, maar dat komt vooral omdat de setting me daar wat minder lag. Gelukkig blijven de cowboys in deze film tot een voor mij hanteerbare hoeveelheid beperkt. Angstaanjagend sounddesign en talrijke salvo's aan manische, bevreemdende editing zijn de grootste sfeermakers hier. Voeg een stevige dosis Lynchiaanse weirdness toe en je hebt een film waaraan liefhebbers van surrealisme (waaronder ik) zich kunnen verlekkeren. Perfect is de film helaas niet, daarvoor vond ik het qua kleurgebruik en stilering soms toch net wat teveel van een brak geschoten homevideo weghebben. Sommige scenes weten dat niveau zeker wel te ontstijgen, maar het mocht toch wel wat meer zijn op dat vlak. Gelukkig is deze film weer zo'n toonbeeld van hoe belangrijk een sterke soundtrack kan zijn, want met het ijzingwekkende geluid wordt een heleboel gecompenseerd. Bij wijlen om rillingen van te krijgen. Geef hem voor nu het voordeel van de twijfel met een kleine 4*, want nachtmerrie-cinema als dit heeft bij mij nou eenmaal wel een streepje voor.

''Creatief zooitje.'' T. O. (2011): een film die mij weer eens op 't puntje van mijn stoel heeft gekregen. Effectief verhaal, bizarre personages en hier en daar belabberd acteerwerk maar dat siert deze film wel ben ik van mening. Kortom: heerlijk gek en super vaag. The Oregonian: een bijzondere film die niet voor iedereen is weggelegd. Vierenhalve ster van mijn kant.