388 Arletta Avenue (2011)

Een lekker filmpje hoor. Ik snap de lage cijfers niet. De film is best goed uitgewerkt. Dat je het motief niet weet van 'de stalker' is niet belang. Beter gezegd, hij is gewoon gestoord. En flink ook blijkt wel uit het einde. Het verhaal is gewoon van hoe maak ik James gek. Als je de film kijkt dan weet je hoe ?. Acteerwerk is niet grandioos, maar kan er mee door. Verhaal is origineel, misschien niet heel realistisch, maar wel leuk verzonnen. Toch wel een aanrader voor thriller fans 4*

Da Doo Ron Ron... Een redelijk kort filmpje, maar langer hoefde eigenlijk niet. Een eenvoudig, maar toch effectief verhaal. De film moest het ook eens niet van geesten of zo hebben, het kwam zo allemaal wat realistischer over. De cast deed het niet slecht. Ik had geen verwachtingen bij deze film, maar vond hem niet slecht.

Gisteravond na het ronduit slechte Trucks nog even aan de slag met deze 388 Arletta Avenue en de hoop op een beetje redelijke griezel, maar helaas zat het er gisteravond niet in. Van introductie is weinig sprake waar we eigenlijk meteen in de voyeurs-modus zitten met de focus op het adres en diens inwoners. Een volgende stap is natuurlijk het naar binnen sluipen en plaatsen van surveillance-aparatuur waarop de spelletjes kunnen beginnen met vreemde dingetjes. Tot dan is 388 AA vooral een beetje apart en licht bevreemdend maar verre van bijzonder of goed omdat het geheel tot daar vooral een beetje zoutloos en smaakloos is. Het is een droge vertelling doormiddel van beelden die verder weinig losmaakt. Maar er lijkt verandering in de lucht te hangen met de verdwijning en het mogelijke lijk uit de kast rondom Bill Burrows waar wellicht een rekening te vereffenen zou zijn. En waar 388AA vooral een psychologische koers leek te varen met kleine dingetjes en het gevoel dat er iets niet klopt neemt het geheel een indringendere toon aan met de vreemdeling op camera, de verschijning in de slaapkamer die de slapende James staat de filmen en het niet bepaald plezierige lot van de kat. Waarom moeten katten het toch altijd ontgelden in dit soort films? Maar vervolgens wordt er weinig doorgezet op de ingeslagen koers en wordt het zelfs voorspelbaar met de vijandigheid tegen schoonzus die onherroepelijk tegen hem zelf gaat werken plus de vondst van het lijk en verdenking van moord, hoewel ik dat laatste iets subtieler verwacht had met bewijs en niet deze adhoc afloop. Puntje bij paaltje heeft 388 Arletta Avenue een interessant concept waar vervolgens vrijwel niets mee wordt gedaan. Wellicht dat de regisseur dit zo bedoeld heeft en de psychologie voorzich wilde laten spreken zonder opsmuk maar voor mij is het te weinig waar het de film toch echt aan spanning en sfeer ontbreekt. Daarom dan ook geen voldoende wat mij betreft.