From Prada to Nada (2011)

Bagger. Slechte humor en een voorspelbaar verhaal. De muziek was wel gezellig maar ik krijg al vrij snel een slaperig gevoel als ik deze film kijk. Cliche verhaal ook, met een flinke portie drama. Het enige grappige stuk (voor mij dan) was toen Edward langskwam bij het nieuwe huis en alle vrouwen in paniek raakten omdat ze dachten dat hij van de immigratiedienst was

Pretenties om een onzinfilm te zien, faalt het met cliché archetypes en een omgang waarin werkelijk níets gebeurt. Twee luxedivaatjes (twee oogappeltjes, de een de populaire domme, de andere de slimme outcast) die in de Mexicaanse wijk van Oost-Los Angeles bij hun oma verblijven, na de sterfte van hun vader. De cliché zoetsappigheid komt naar de oppervlakte als er leuke jongemannen in hun vizier komen en de stroperige kleffigheid aan alles afdoet. Geen chemistry tussen de twee zussen, geforceerde familiebanden en de ambiance is vrieskoel, ook omdat er een loopje met het genre wordt genomen. Geen komedie, maar een romantische chickflick. En dan verloopt alles stapsgewijs volgens het boekje omdat de routine van het genre tienermeisjes kan kluisteren, want gewoonte geeft vertrouwdheid.

Wat valt er over deze film te melden. Het is luchtig. Niet verassend. Standaard verhaaltje. Het kon mij in iedergeval totaal niet boeien. 1 ster.