Jezus Is een Palestijn (1999)

Toch grappig hoe iets heel vast in je hoofd zit, maar het toch niet zo blijkt te zijn. Ik herinnerde me van deze film bijvoorbeeld dat er een zin in zat met de tekst "Ramses is overgegaan op een permanente astrale projectie". Maar dat citaat blijkt toch net anders te zijn, en ook niet over Ramses te gaan. Daarnaast had ik maar weinig onthouden, en was het zeker wel de moeite om deze toch best bijzondere film weer eens te bekijken. Want heerlijk veel absurde situaties en foute humor - genoeg om bij te lachen, en dan daarnaast nog de ietwat nostalgische terugblik naar de Nederlandse theater, tv- en filmwereld van eind jaren-90. Najib Amhali zet daarbij misschien wel de sterkste rol neer, maar daar vraagt zijn personage natuurlijk ook om. Met een paar voor de hand liggende uitzonderingen, en even niet heel erg gelet op de niet bijster goede production values, is dit toch wel een van de beste Nederlandse films van de afgelopen weetikhoeveel jaar. En zeker een van de betere films over het jaar-2000 en het dreigende einde van het bestaan dat daarbij door sommigen verwacht werd.

En zo kon je nog zien dat Nederland in 1999 nog wel tegen een stootje kon, en dat je dit soort films ook gewoon in de bioscoop kon zien. Dit is gelukkig ook weer iets anders dan dat geforceerde meuk op Hollandse bodem. Wat een prachtige en vooral maatschappij verslindende komedie. Het grappige is dat Hans Teeuwen hier voor de verandering nog redelijk braaf blijft in vergelijking met hoe hij op het podium is. Hier speelt hij een een of andere sektelid in een Limburgs dorp dat 400 jaar achterloopt. Alhoewel 400 jaar... de ringen en de piercings moeten lonken naar de moderne tijd. Op een dag word hij noodgedwongen opgehaald door zijn zus Natasja (erg leuk neergezet door de stoere Kim van Kooten), met de mededeling dat zijn vader op sterven ligt. Hij moet mee naar Amsterdam. (Zijn varkentje gaat ook mee) En naast het tragedie omtrent zijn vader brengt dit een hoop bizarre avonturen met zich mee. En het is haast bizar met een B. Wat heeft Crijns van zijn debuut toch een absurd en heerlijk fout werkje gemaakt. De dialogen zijn echt om te gillen en de onzinnigheden weten daardoor serieus over te komen. De humor is scherp en subtiel en thema's zijn helemaal van de tijd. Dat Jezus-figuur in de Bijlmer en vooral zijn aanbidders zijn ook lekker fout. Ook een leuke verwijzing naar De Bijlmerramp tegen het einde. Heerlijke en volstrekt foute film van eigen bodem. Creatief, cynisch en knotsgek! 4,0*

Dat ik deze nu tegenkwam staat los van de huidige gebeurtenissen in het Midden Oosten, maar de link is er natuurlijk wel: het komt zelfs even ter sprake in deze film. Deze had ik nog nooit gezien. Gewoon lekkere en domme humor, alhoewel ik van Hans Teeuwen nóg iets meer had verwacht. Het millenniumjaar, de Bijlmerramp, Maharishi (woonde in Limburg).... noem het maar op of het zit in deze film en er wordt stevig de draak mee gestoken. Bijna 25 jaar geleden verfilmd en het komt over als 50 jaar geleden. Mooie plaatjes, ook van Amsterdam. Acteerprestaties boeien me niet zo bij dit soort films. Typisch Nederlands, dat in ieder geval.