Stake Land (2010)

In een post-apocalyptisch Amerika proberen een vampierenjager [Nick Damici], zijn nieuwste pupil Martin [Connor Paolo], de hoogzwangere Belle [Danielle Harris] en een getraumatiseerde non [Kelly McGillis] de Canadese grens te bereiken in de hoop dat ze daar veilig zijn. Er is niets origineels aan het verhaal en de karakterisering in deze horrorfilm, ook al doet de stemmige score van Jeff Grace je wellicht vermoeden dat hier sprake is van een meer dan gemiddelde diepgang. Daar is echter bar weinig van te merken waardoor de kenners van het post-apocalyptische zwaarmoedige filmgenre hier niet warm voor zullen lopen, ook al is het - zeker gezien het beperkte budget - een competent gemaakt horrordrama.

Prima. Stake Land pakt de zaken net iets anders aan in vergelijking met andere genrefilms. Nu zijn vampieren ook niet mijn favoriete soort dreiging in horrorfilms, dus ik was positief verrast door de aanpak van Mickle. Een tragere, maar iets originelere insteek met het genre. Al moet ik zeggen dat deze film langer lijkt te duren dan het daadwerkelijk is. Ik zou echt gokken dat ik zojuist een film heb gezien die 115 minuten duurt i.p.v. 98. Er heerst een nogal langdradig gevoel wat de spanning en ontwikkeling niet ten goede komt. Zeker het begin is er wat taai mee door te komen. Visueel is het absoluut de moeite. De wereld ziet er lekker grauw uit en het juiste sfeertje is aanwezig. De soundtrack is misschien niet altijd even passend, maar de look absoluut wel. Acteerwerk is niet zo sterk verder, vooral omdat Mickle er niet in slaagt echt interessante karakters neer te zetten, maar storend is het allemaal niet. De actie is schaars en het bloedvergieten ook, waardoor dit meer de vorm van een gritty dramafilm aanneemt met wat dystopische invloeden. De horror is er wel, en er zitten een aantal luide, bloederige scenes bij, maar horror is bij lange na niet de voornaamste focus van deze film. Wel de ontwikkeling van de personages en het verhaal, maar die hadden toch echt iets sterker mogen zijn. Tot mijn spijt moet ik ook zeggen dat ik de laatste 10 minuten, waarbij het verhaal een andere richting opgaat, boeiender vond dan wat ervoor kwam. Toch is deze film nergens echt saai, maar er had wel iets meer tempo mogen zijn. Als geheel is het degelijk geregisseerd en raakt de juiste pluspunten, maar voelt toch wat sloom en incompleet aan. Jammer, maar bij elkaar wel genoeg voor een voldoende.

Amusante vampierenfilm die me de fijne vibe van The Walking Dead een beetje gaf. Eerst dacht ik dat het zombies waren maar het worden vampieren genoemd. Het is wat een atypische vampierenfilm. Doordat het meer richting het zombiegenre gaat, ligt de film me ook beter. Niet echt tijd voor romances. De actie is goed, het is een toffe roadmovie. Acteurs waren me onbekend, net zoals de regisseur maar een zeer degelijke film is het geworden. Het verbaast me zelfs een beetje dat er geen vervolg van is gekomen.