Anne Frank: The Whole Story (2001)

Tot nog toe kende ik alleen de film The Diary of Anne Frank uit 1959. Een prachtige en ontroerende film, maar deze verfilming uit 2001 is superieur daaraan. Het feit dat men met het casten van de uitstekend acterende Hannah Taylor-Gordon een look-alike van de echte Anne Frank heeft gevonden, geeft de film extra cachet. Het is al weer lang geleden dat ik het dagboek heb gelezen, maar ik heb de indruk dat de filmmakers zich vrij nauwkeurig aan het verhaal van Anne houden. De ruime aandacht voor het leven van haar en haar familie vóór het onderduiken en het verblijf in de Duitse kampen zijn welkome aanvullingen. Je kunt enkel vraagtekens zetten bij de duidelijke beantwoording van de schuldvraag in deze film, omdat ondanks uitgebreide onderzoeken nooit is komen vast te staan, wie de onderduikers heeft verraden. Het is al met al een aangrijpend geheel, dat mij regelmatig kippenvel bezorgde en dat ik ondanks de lange speelduur bij iedereen kan aanbevelen. Graag verwijs vanaf deze plaats naar bovenstaande tips van arno74. Als aanvulling daarop wil ik nog noemen: La Rafle (2010) over de razzia in Parijs in juli 1942, die ook het vertrekpunt vormt voor Elle S’'Appellait Sarah. Sorstalanság (2005) over Hongaarse slachtoffers van de Holocaust. Beide films zijn, evenals de films waar arno74 naar verwijst, meer dan de moeite waard. Net als Anne Frank: the Whole Story verdienen zij een groot publiek, opdat we nooit vergeten!

Redelijke mini-serie over het Joodse meisje Anne Frank die met haar vader en moeder onderduikt tijdens de oorlog. Zoals de titel al doet vermoeden beperkt de film zich niet alleen tot de tijd in het achterhuis. Hannah Taylor-Gordon is uitstekend gecast als Anne Frank. Wel aan de lange kant, en hier en daar overduidelijk een tv-productie.

Wat dient er hier nog over gezegd te worden? Iedereen kent Anne Frank, zeker in Nederland. Toch bizar dat wij in België onze Anne Frank niet hebben al zijn die er zeker geweest, alleen groeide Anne Frank uit tot een wereldwijd symbool tegen de Holocaust en is er bij ons die leegte. Mede waarschijnlijk ook dat bij ons na de oorlog de klemtoon op de (bestraffing en rehabilitatie van de) collaboratie lag. Schrijnend portret van de familie Frank die zich naast het Achterhuis ook focust op de deportatie en het concentratiekamp. Blijft indrukwekkend en meeslepend. Los van het tragische onderwerp uitstekende casting en prima acteerwerk. vrij waarheidsgetrouwe weergave van het dagboek. De verrader treedt hier misschien wat prominenter naar voren, maar dat zal aan de filmische premisses liggen. Ook het slot bij de terugkeer van Otto naar Amsterdam was interessant. Als enige overlevende van zijn familie. Hartverscheurend.