Black Moon Rising (1986)

Deze voor het eerst gezien en het viel me niet tegen, ondanks de datering. Het was even wennen aan de techniek uit die tijd, GSM's zo groot als en schoenendoos, maar de mooi auto's maakten dat weer goed. Het oogt allemaal wat primitief, vooral de gevechten, maar er waren ook leuke actiescenes, bleef de vaart erin en deden de acteurs het prima. Ouderwets goede cast. Minpuntje was de achtervolging tussen Quint en Nina; die duurde net iets te lang.

Zwak misdaadverhaal met enkele futuristische toetsen en een paar spannende scènes, naar een script van John Carpenter die er toen zelf niet mee te koop liep. Zit ook vanaf minuut één vol absurditeiten. Ik heb me echter wel redelijk vermaakt met de naieve uitstraling die deze film uitwasemt. In die jaren vond ik dit soort films gewoonweg heerlijk .. wat zijn we allemaal serieus en overkritisch geworden tegenwoordig, en ik reken me daar zelf ook soms bij hoor. Een topwerk is dit zeker niet, wel puur entertainment. Lijkt op een TV reeks aflevering van Knight Rider. Filmkriebel zegt : als je deze film goed vindt, dan ben je mijn vriend.

Sommige films staan een jaar of veertig later nog als een huis. Deze niet. Zo ongeveer alles voelt hopeloos gedateerd aan - de cinematografie, de muziek, de rare pruik die Linda Hamilton op haar hoofd heeft - en die later dan nog een pruik blijkt te zijn ook. Tommy Lee Jones als broekie, de ongeloofwaardige stunts. En dan het narratief nog. Een auto op waterstof die klinkt als een stofzuiger, en er eigenlijk nog zo uit ziet ook. Eigenlijk is Robert Vaughn de enige die nog een beetje overeind blijft tussen al gehannes. Gewoon een fijne bad guy neerzetten, dat kon hij best goed. Tijdloos haast.