Flipped (2010)

Reiner is een goede maar wat wisselvallige regisseur. Heeft twee van mijn absolute all time favorites gemaakt(When Harry Met Sally.... en Stand by Me), maar ook enkele echte missers(North, The Story of Us). Van deze Flipped, al zeven jaar oud inmiddels, had ik eerlijk gezegd nog nooit gehoord, destijds gemist en nu ingehaald dankzij Film1. Flipped staat op Wikepedia vooral omschreven als de film die aan de kassa veel te weinig opbracht in verhouding tot de kosten, maar desalniettemin vond ik dit toch wel een prettige film om een keer te zien. Gesitueerd eind jaren vijftig van de vorige eeuw( dus misschien was al te nostalgisch voor het grote publiek) word een klein maar fijn romantisch verhaal verteld over een eerste ontluikende kinderliefde. Word nergens zo klef als het klinkt dankzij de inventieve vertelwijze(de gehele film door worden de situaties steeds vanuit de twee verschillende hij/zij perspectieven verteld, waardoor de film op een grappige manier ook mooi laat zien hoe mensen gebeurtenissen totaal anders kunnen interpreteren) en door de rustige, zelfverzekerde regie waarin Reiner in krap anderhalf uur erg to the point blijft en geen moment verspilt. Sommige zaken, met name bij de bijrol figuren, hadden beter uitgewerkt kunnen worden(zo komen we nooit te weten wat nou precies de frustratie is van de vader van Bryce), maar in zijn totaliteit is dit aangenaam kijkplezier. Het hoge niveau van Reiners beste werk word niet gehaald maar Flipped had absoluut meer waardering verdiend dan de financiële flop waarvoor hij thans bekend staat. De moeite waard.

Lief, klein filmpje van Rob Reiner. Het verhaal voltrekt zich als het ware rond een oude plataan die gekapt dreigt te worden. Schitterende boom trouwens. Het is overigens een ander soort plataan dan je hier doorgaans aantreft. Platanen zijn echte stadsbomen; ze gedijen goed in verontreinigende lucht, zijn goed opgewassen tegen het snoeien en hebben het voordeel flink hard te groeien. Zoals de liefde, die altijd triomfeert. Door de extreme droogte vorige zomer vielen er grote stukken schors van hun stam af en ze staan er nu maar blootjes bij vind ik. Als jong boompje stelt de plataan niet zo heel veel voor, maar eenmaal uitgegroeid zijn het prachtige exemplaren. Laten staan dus die bomen! Liefde is niet voor een gat te vangen. Een meisje krijgt een nieuwe overbuurjongen en raakt op slag verliefd op hem, maar de jongen ziet haar op dat moment nog niet staan. Op een gegeven moment raakt ze op hem uitgekeken. Pas wanneer hij doorheeft dat ze niet meer verliefd is krijgt hij eindelijk de vlinders in de buik.. Afwijzing is een groot afrodisiacum natuurlijk.

Af en toe komt een esthetisch oninteressante titel als 'Flipped' (2010) harder binnen dan ik had verwacht. Het aantrekken en afstoten tussen buurkinderen Bryce Loski (Callan McAuliffe) en Juli Baker (Madeline Carroll) is bedrieglijk eenvoudig in opzet. Een jongetje en een meisje in de late jaren '50/vroege jaren '60, als er een lossere jeugdcultuur opkomt en een sterkere vrouwenstem door patriarchale machtsverhoudingen begint te klinken. Tegen die context ontvouwt zich hun kalverliefde langs gespiegelde perspectiefwisselingen door voice-overs van hem en van haar. Die stijltruc werpt steeds net een ander licht op Bryce's doorsnee middenklasse gezin met aan het hoofd een dominante vader, die zijn eigen tekortkomingen projecteert op de nieuwe buren. Of Julie's reflecties op de gevolgen van haar minder conformistische kunstenaarsgezin met kippen in de tuin en een slordig onderhouden grasveld. Of de pijnlijke omstandigheid dat de zorg voor een verstandelijk beperkte oom niet alleen op hun financiële situatie drukt, maar ook een stigma oproept in de burgerlijkheid van suburbia. 'Flipped' (2010) is een ontroerend kleine coming-of-age film, waarin de wrijving tussen de jeugdige personages op een volwassen manier vormkrijgt. Met een snufje zoete nostalgie en oog voor de soms schrijnende mores van het jong-zijn.