Ohikkoshi (1993)

Mooi drama over een jong meisje dat moet zien om te gaan met de echtscheiding van haar ouders. Aanvankelijk lijkt alles van een leien dakje te gaan, maar al vlug worden scheuren zichtbaar. De film volgt het perspectief van het meisje en is lange tijd sociaal drama, met mooi, lijfelijk spel en een frisse aanpak die je typisch Japans kunt noemen. Gaandeweg is Somai echter steeds minder geïnteresseerd in realisme en geeft er een boeddhistische draai die mij aan de romans van Banana Yoshimoto deed denken. Het is misschien wat zoetjes, maar ik vond het hoogtepunt van haar tocht door de natuur, de scene op het water, erg ontroerend. Ook visueel heeft de film moois te bieden. Wat me een beetje van een hogere score afhoudt is dat ik de film net een tikkie te lang vond en ook niet gelukkig ben met het gebruik van westerse, orkestrale soundtrack, met name in het laatste gedeelte van de film waarin een abstracte, oosterse soundtrack niet op sentiment ingespeeld zou hebben..

De film is eenvoudig in z’n opzet: een vrolijk meisje lijdt onder het feit dat haar ouders scheiden maar ze leert het na wat opstandig gedrag toch accepteren waardoor ze wel wat snel volwassen moet worden. De uitwerking is opvallend complex maar zeker ook mooi en bevat veel symboliek: de film neemt z’n tijd en duurt lang – telkens denk je dat de aftiteling kan komen waarna er toch weer een nieuwe scene komt – maar wordt visueel ook steeds mooier waarbij het naar een surrealistisch slot gaat.

Een Japans pareltje gaande over een echtscheiding waarbij het jonge kind Renko dit absoluut niet ziet zitten. Een mooi ingetogen drama met een prima vertolking van de kleine Tomoko Tobata. Ontwapenend en lief. Beetje eigenzinnig, maar op haar beurt ook best grappig en gevat. Een aantal boeiende scènes passeren de revue: de band met de vader komt sterk naar voren. De relatie met de moeder is vooral praktischer. Dat nieuwe huishoudschema bijvoorbeeld is iets dat ze ervaart dat door haar strot werd geduwd. Frappant wordt het wanneer ze zichzelf opsluit. De daaropvolgende ruzie van de ouders is tergend. Je moet het maar doen om als ex de nieuwe vriendin van je ex-man te kijk te zetten, neer te halen ... Gelukkig lag de klemtoon niet op het ruzie maken en ligt de focus geheel bij Renko. Knap camerawerk ook met veel aandacht voor de omgeving, de stad en de natuur.