Unfaithfully Yours (1948)

Deze film is naar mijn smaak een beetje een vreemde eend in de Preston Sturges bijt, in die zin dat hij in zijn geheel veel serieuzer overkomt dan de kluchten, die ik van Sturges gewend ben. Dat komt volgens mij vooral omdat naar mijn mening Rex Harrison, doorgaans een prima acteur, niet erg gebouwd is voor screwball comedies als deze. De Buster Keaton-achtige capriolen die van hem verlangd worden in deze film, gaan hem niet zo goed af. Rudy Vallee (speelt nu zijn zwager) zou volgens mij veel beter op zijn plaats geweest zijn in die rol. Daarnaast gaat Sturges met sommige kolderiek bedoelde ontwikkelingen hier en daar over de top of valt hij in herhaling, zoals met het tot twee keer toe door de stoel zakken. Daar staat evenwel tegenover dat de beeldschone Linda Darnell en de flegmatieke Barbara Lawrence de film voldoende opleuken om toch nog net een voldoende te halen. De remake uit 1984 met Dudley Moore kan ik bij iedereen afraden.

Eigenlijk is de film best saai , tot hij zijn plannen in zijn hoofd in daden om wil zetten en niks gaat zoals hij het in zijn hoofd had , de stoel waar hij doorheen zakt , de telefoon , het scheermes waar hij zichzelf aan snijd , de opname die verkeerd word opgenomen , die scene is het hoogtepunt qua slaptick . Zoals hij zich gedraagd lijkt het wel of hij louis de funes wil immiteren of zou het andersom zijn dat louis zijn heetgebakerde typetje heeft geperfectioneerd .