La Milagrosa (2008)

Indrukwekkende realistische film. De film laat zien hoe het er aan toe gaat in zo'n guerrillaoorlog en wie aan welke kant staat. Ook zie je hoe de mensen daarin belanden. Is dit wel een keuze? In ieder geval geen makkelijke. Vaak speelt de afkomst, waar je vandaan komt, hoe je bent opgegroeid en of je rijk of arm bent een grote rol! De rol van de ontvoerde Eduardo, die centraal staat in deze film, wordt goed gespeeld. De hopeloosheid en uitzichtloosheid druipen er vanaf. 4*

Goeie film waarin de zoon van een rijk gezin wordt ontvoerd door een guerrillagroepering. Gewelddadig, en ondanks dat de film zich in het zonnige Colombia afspeelt, is deze grimmig in beeld gebracht. De wisselwerking tussen de gijzelaars en gijzelnemers vormt het middelpunt van de film en is dan ook goed uitgewerkt.

Zaterdagavond eerst aan de slag met deze Guerilla War ook wel bekend als La Milagrosa die ik in een Outlet op de gok had meegenomen met als enige optie gewoon even proberen. En hoewel het allerminst slecht was had ik er tevens onvoldoende vibe mee. De intro laat in ieder geval al een dubbel beeld zien met betrekking tot het chaotische leven van een dergelijk land waar aanslagen, gevechten en verkrachting vrij normaal zijn. De stap naar het omhoog gevallen rijkeluis ventje Eduardo die in de klauwen valt van rebellen toont op zijn beurt ook weer verschillende facetten van leven in Colombia waar geen enkele ziel, arm of rijk, zijn leven zeker is. Het verhaal rond Eduardo is in ieder geval duidelijk met gevangenname en het afpersen van de familie. Wat daarna volgt is een langere fase van een vaak onthutsend beeld van strijd, de gevaren van de jungle en de stress en angst van de gegijzelde die soms hallucinante vormen aanneemt. Mindere punten treft de film vooral in een bepaalde vorm van chaos, de film voelt namelijk regelmatig een beetje chaotisch aan mede door het camerawerk en de montage, tevens is er in het begin regelmatig een soort van storende overbelichting, en mis ik een klein beetje extra aan verhaallijn en diepte qua karakters waar het vooral een soort van momentopnames zijn. Maar dat zijn dingen waar de film niet perse heel erg onder te lijden heeft met het eindshot waar Eduardo wel fysiek uit de jungle is maar zijn hoofd/geest dat duidelijk nog niet is, nog wel even beklijfd. La Milagrosa is daarom vooral een oké film te noemen waar echte binding en betrokkenheid met de film toch een beetje uitblijft. Daarom geen toppcijfer maar wel een goed gemiddeldcijfer wat mij betreft.