Les Grandes Personnes (1961)

Lost in translation. Het is me niet geheel duidelijk wat de bedoeling van regisseur Jean Valère precies was met deze film, dit flauwe verhaaltje over een tijdelijke driehoeksrelatie zonder enige chemie, aantrekkingskracht of iets wat zelfs maar ietsje verder lijkt te gaan dan beleefde interesse. Kennelijk ben ik niet de enige die daar niet uit kwam, want de film lijkt volledig vergeten - nogal bijzonder gezien Jean Seberg in de hoofdrol, en zo kort na À Bout de Souffle dat ze tussendoor niet eens naar de kapper geweest was. Hier op deze site mag ik 65 jaar na dato de eerste reactie schrijven, het artikel op de wikipedia is (ook in het Frans) een stub, en op imdb staan welgeteld drie user reviews die alle drie zo lovend zijn dat ik er geen woord meer van kan plaatsen. Het verhaal raakt ook al nergens - de drie hoeken van die driehoek waar het om gaat zijn behoorlijk onsympathiek, zelfs Seberg wekt geen verlangen naar een Hollywoodesk happy end op. Wellicht is een van die drie op imdb op het goede spoor, en zit het 'm er in dat de dialogen een oefening in sociale kilte zijn. Zo goed is mijn frans echter niet, en voor dit geval heb ik daar vooral een enorme hoeveelheid je m'en fou bij.