Time after Time (1979)

Goeie film waarin een tijdmachine gebruikt wordt door een psychopathische moordenaar. Twee verschillende, bekende verhalen worden hier op een originele manier door elkaar verweven. Dit levert een avontuurlijke en vermakelijke film op die geen moment verveeld. Malcolm McDowell en Mary Steenburgen werden niet alleen op elkaar verliefd in de film.

Weer eens bekeken, maar nu via de werkelijk zeer fraaie Blu-ray release. Prachtig! Ik vind de film nog steeds zo goed als toen ik hem voor het eerst zag. Het verhaal blijft goed bedacht, zoals Lakte ook al zei.

Een verdomd leuke film dit. Een fantasie met een origineel idee dat zeer degelijk uitgewerkt is. Wells maakte in zijn leven sterke toekomstvoorspellingen die later in de 20ste eeuw werkelijkheid werden. De auteur nam hier met een knipoog aan dat hij zo visionair was omdat hij zelf in de toekomst had gekeken. 1893: de identiteit van Jack the Ripper is gekend; de man is een arts, zit in de vriendenkring van SF auteur en uitvinder H.G. Wells en ontsnapt aan gerechtigheid door naar het San Francisco van 1979 te reizen in Wells' nieuwe teletijdmachine. Wells gaat hem achterna om te voorkomen dat hij daar zijn wandaden verderzet. De sprong in de tijd is trouwens goed gebracht. Dit klinkt als onzin in het kwadraat, en toch komt de film er makkelijk mee weg, ook met de humor. The Ripper haalt de prostituées op de disco-dancefloor en Wells raakt in een romance met een bankbediende. Het klassieke verhaal krijgt een modern jasje en Wells' ontmoeting met de moderne tijd wordt niet als een klucht voorgesteld. Hij past zich dankzij zijn progressieve opvattingen en wetenschappelijke intelligentie snel aan. Enige minput is de saaie Mary Steenburgen waar precies geen sprankje leven lijkt in te zitten. McDowell was niet van die mening want hij trouwde er mee. Dit is in ieder geval een film waar Wells zelf met een grote glimlach zou naar gekeken hebben mocht hij nog leven.