The Brøken (2008)

Sean Ellis kon mij al visueel omverblazen met Cashback. Benieuwd wat deze 'The Broken' dan zou worden. Het is een adembenemende film geworden met opnieuw de visuele aandacht die het genre nodig heeft. Het doet wat denken aan Hitchcock gemixt met Invasion Of The Body Snatchers. Niet alleen visueel, maar ook de bekende truuks van weinig effectief in beeld te laten of het gebruik van weinig muziek (enkel daar waar nodig) zorgt voor een spannende sfeer die elk geluid en elke beweging extra energie geeft. De film moet het vooral van de sfeer en z'n visuele sterkte hebben. Het enige nadeel is wel dat Ellis die sfeer wel mooi opbouwt, maar niet meer doet stijgen naar het einde toe. Je blijft wat op je honger zitten en ik mis de nodige spreekwoordelijke mokerslag of geniale twist om er echt een topper van te maken. Desalniettemin een topper in het genre en deze film doet me naar meer films van Ellis verlangen. Jammer van de lage score hier, want dat verdient hij zeker niet.

Deze thriller begin heel traag en bouwt langzaam een zekere spanning op. Je weet dat er iets niet klopt en je zit spannend af te vragen wat. Voor bepaalde mensen was de film duidelijk te saai, want een deel had de zaal zelfs verlaten. De ontknoping was voor mij teleurstellend Een thriller die het niet moet hebben van de schrikeffecten en is dus eerder een subtiele thriller. Niet direct een film die je gezien moet hebben, maar toch het bekijken waard als ze hem eens op tv of zo tonen.

Aardige Ellis. Maar zoals wel vaker weten zijn films het niet hoger te schoppen dan het predicaat 'gewoon solide'. Hier ook weer een verdienstelijk stukje film, maar om een topper te kunnen zijn had Ellis wat meer uit de kast moeten halen. De duistere sfeer doet zijn werk; de sinistere soundtrack en lome pacing kunnen daarbij tot de meest prominente factoren gerekend worden. Eens het hoogtepunt - de nachtmerrie sequentie - de revue gepasseerd is, is de film niet zo verheffend meer, maar ach, het sfeertje zelf blijft consistent. Had alleen op wat meer echte uitschieters gehoopt. De obligate 'twist', het zogenaamde 'moment suprême' hadden ze voor mijn part wel mogen schrappen. Vond het de core van de film geen enorme bijdrage leveren, noch viel ik uit m'n stoel van verbijstering. Had wat mysterieuzers geprefereerd, persoonlijk. De cast deed het verder naar behoren. Op zich wel een geslaagd filmpje, voornamelijk omwille van het unheimische sfeertje. En een pluimpje voor de speelduur, die was geen seconde te lang. Niet geweldig dus, maar denk wel het beste wat ik tot dusver van Ellis gezien heb. Hangt tussen de 3,0* en 3,5* in, maar vooralsnog hou ik het op een ruime 3,0*.